Log in
updated 8:25 AM CST, Nov 20, 2017
Ροή ειδήσεων :

Η πολιτική ατζέντα της ΝΔ σήμερα

15 ερωτήματα για τις παρεμβάσεις Καμμένου στο έργο της Δικαιοσύνης

Επίκαιρη Επερώτηση προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Σταύρο Κοντονή με θέμα: «Αντιθεσμική παρέμβαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας σε ποινική υπόθεση, με όρους παρακρατικής συμπεριφοράς», κατέθεσαν σήμερα, Πέμπτη 29 Ιουνίου, βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Στην αρχή επισημαίνουν τα γεγονότα που αφορούν στην εμπλοκή του Υπουργό Άμυνας κ. Πάνου Καμμένου υπογραμμίζοντας «Εν μέσω θερινού καύσωνα και χιλιάδων τόνων σκουπιδιών που κατακλύζουν τη χώρα, αφόρητη δυσοσμία αναδύεται από την υπόθεση εμπλοκής στελεχών της Κυβέρνησης, με προεξάρχοντα τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ), κ. Πάνο Καμμένο, στους χειρισμούς διεκπεραίωσης ποινικής υπόθεσης διακίνησης τεράστιας ποσότητας ναρκωτικών, έτσι ώστε να επηρεαστεί ουσιωδώς η έκβασή της.

Στις 19/6/2017 κατατέθηκε από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δια του αρμόδιου Τομεάρχη, κ. Νίκου Παναγιωτόπουλου, προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Σταύρο Κοντονή, Ερώτηση (Α.Π.6462/19.6.2017) δια της οποίας αιτούμεθα να πληροφορηθούμε εάν έχει υπάρξει οποιαδήποτε επικοινωνία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας με τον πρωτοδίκως καταδικασθέντα ισοβίτη Γιαννουσάκη και εάν ο Υπουργός Δικαιοσύνης ήταν ενήμερος σχετικά.

Προ ημερών, με τοποθέτησή του από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Σταύρος Κοντονής, παραδέχτηκε ότι όντως υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία, μέσω κινητού τηλεφώνου, του ΥΕΘΑ με τον ισοβίτη Γιαννουσάκη.

Έσπευσε δε να την αξιολογήσει ως λίγο πολύ αξιέπαινη συμπεριφορά (!) και να κατηγορήσει το Κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ότι ταυτίζεται με επιχειρηματικά συμφέροντα, παρέχοντας, με αυτόν τον τρόπο, πλήρη κάλυψη στην απαράδεκτη και κατάφωρα αντιθεσμική παρέμβαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, σε μια υπόθεση της οποία η διεκπεραίωση συνιστά αποκλειστική αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης, δια των οργάνων αυτής.

Τη Δευτέρα, 26/6/2017 συζητήθηκε στη Βουλή Επίκαιρη Ερώτηση του Αντιπροέδρου της Ν.Δ. και Τομεάρχη Άμυνας, κ. Άδωνη Γεωργιάδη, προς τον ΥΕΘΑ, κ. Πάνο Καμμένο, επί των ουσιαστικών ερωτημάτων της οποίας δεν δόθηκε καμία απολύτως πειστική και ουσιαστική απάντηση από τον ερωτώμενο Υπουργό».

Υπογραμμίζοντας την σοβαρότητα της υπόθεσης οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας επισημαίνουν ότι : 

- Η Κυβέρνηση δια της συμπεριφοράς στελεχών της απαξιώνει συστηματικά τους θεμελιώδεις θεσμούς της Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου. 

- Η Κυβέρνηση έχει επιχειρήσει επανειλημμένως παρεμβάσεις στη λειτουργία της Δικαιοσύνης, θεωρώντας αυτήν ως πρόσφορο πεδίο για την άσκηση πολιτικής επιρροής προς την επίτευξη πολιτικών σκοπιμοτήτων, κατά παράβαση της συνταγματικώς κατοχυρωμένης αρχής της διάκρισης των εξουσιών.

- Έχει αποδειχθεί ότι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας έχει επιχειρήσει πρωτοφανή για κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος, παρέμβαση στη διεκπεραίωση σημαντικής ποινικής υπόθεσης, λειτουργώντας κατά τρόπο απολύτως αντιθεσμικό.

- Οι πολίτες απαιτούν να μάθουν την αλήθεια, καθώς βλέπουν παρακρατικές συμπεριφορές στη σκοτεινή αυτή υπόθεση που δεν έχουν καμία σχέση με μια δημοκρατική και πολιτισμένη χώρα.

Για όλα αυτά οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας καλούν τον Υπουργό Δικαιοσύνης να απαντήσει σε 15 καίρια ερωτήματα που μένουν αναπάντητα:  

 1.  Γιατί ο κ. Καμμένος - και με ποια ιδιότητα - μίλησε δώδεκα (12) φορές με τον κατάδικο ισοβίτη για ναρκωτικά;

2. Πώς εξηγείται η διάρκεια των 21 λεπτών συνολικής τηλεφωνικής επικοινωνίας, όταν το μόνο που έκανε, κατά τα όσα ισχυρίστηκε, ήταν να τον προτρέψει να πει την αλήθεια;

3. Στο πλαίσιο ποιας ακριβώς αρμοδιότητας του Υπουργού Εθνικής Άμυνας έλαβε χώρα η ως άνω επικοινωνία;

4. Ποιο είναι το “ζήτημα εθνικής ασφάλειας” σε μια υπόθεση διακίνησης ναρκωτικών, όπως ισχυρίστηκε από το Βήμα της Βουλής;

5. Υπήρξε επικοινωνία του κ. Καμμένου με τον λιμενικό υπάλληλο κ. Χριστοφορίδη, ο οποίος φέρεται ότι έχει ασκήσει πίεση στον Γιαννουσάκη, προκειμένου να αλλάξει στοιχεία της κατάθεσής του;

6. Γιατί ακόμη δεν έχει διαταχθεί έρευνα για τον εν λόγω λιμενικό υπάλληλο;

7. Υπήρξε επικοινωνία του κ. Καμμένου με την Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιά, κα Τζίβα, η οποία μετέβη στο σωφρονιστικό κατάστημα όπου κρατείται ο Γιαννουσάκης στις 11:30 το βράδυ στις 17/1/2017 και παρέμεινε εκεί μέχρι τις 3:30 της επόμενης;

8. Ποιος οργάνωσε την πραγματοποίηση της ως άνω επίσκεψης της Εισαγγελέως κας Τζίβα στο σωφρονιστικό κατάστημα εκείνη τη νύχτα; Δυνάμει ποιας παραγγελίας και για ποια ακριβώς διερευνούμενη πράξη;

9. Στο πλαίσιο ποιας ακριβώς κατά τόπον αρμοδιότητάς της, στέλεχος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιώς διεκπεραιώνει διαδικαστική πράξη για την διερεύνηση ποινικής υπόθεσης στο σωφρονιστικό κατάστημα Αυλώνας; Είχε σχετική εντολή από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, ή επικοινώνησε καθ’ οιονδήποτε τρόπο μαζί του; Πήρε ή δεν πήρε κατάθεση από τον ισοβίτη και αν όχι γιατί δεν πήρε με δεδομένο ότι μετέβη για το σκοπό αυτό μαζί με αρμόδιο Γραμματέα; 

10. Ανακοινώθηκε πρόσφατα ότι η κα Τζίβα έχει προαχθεί σε Εισαγγελέα Πρωτοδικών Περιφερειακού Πρωτοδικείου. Γιατί δεν υλοποιείται η τοποθέτησή της στο εν λόγω Πρωτοδικείο της Περιφέρειας;

11. Πώς γνώριζε ο κ. Καμμένος ότι ο Γιαννουσάκης θα δεχόταν επίσκεψη στη φυλακή από την ως άνω Εισαγγελική λειτουργό, όπως ισχυρίζεται ο τελευταίος;

12. Υπήρξε επικοινωνία του κ. Καμμένου με τον Αρχιφύλακα του σωφρονιστικού καταστήματος, όπου κρατείται ο Γιαννουσάκης, όπως ισχυρίζεται ο τελευταίος;

13. Πώς γνωρίζει ο ΥΕΘΑ ότι “οι κοριοί της Ε.Υ.Π. έχουν καταγράψει συνομιλίες βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας”, όπως ανέφερε κατά την απάντησή του στην Επίκαιρη Ερώτηση του βουλευτή Άδωνη Γεωργιάδη;

14. Στο πλαίσιο ποιας ακριβώς αρμοδιότητάς του, ο ΥΕΘΑ προβαίνει σε δημοσιοποίηση “δραστηριοτήτων” της Ε.Υ.Π. από το δημόσιο βήμα της Βουλής των Ελλήνων;

15. Ο πρωθυπουργός, κ. Αλέξης Τσίπρας, γνώριζε τις ενέργειες του κ. Καμμένου;».

Κράτος ανομίας και ατιμωρησίας

Ο Τομεάρχης Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Κυκλάδων, κ. Γιάννης Βρούτσης, και ο Τομεάρχης Διοικητικής Ανασυγκρότησης της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Κιλκίς, κ. Γεώργιος Γεωργαντάς, έκαναν την ακόλουθη δήλωση:

«Επίορκοι υπάλληλοι του ΕΦΚΑ, που ομολόγησαν ότι καταχράστηκαν διάφορα ποσά, επιστρέφουν ατιμώρητοι στις θέσεις τους. 

Κι αυτό γιατί – με ευθύνη της Κυβέρνησης – δεν συγκροτήθηκαν τα πειθαρχικά συμβούλια που είναι τα μόνα αρμόδια να αποφανθούν για την περίπτωσή τους και να επιβάλουν τις νόμιμες κυρώσεις. 

Αυτά που συμβαίνουν, σήμερα, στο Υπουργείο Εργασίας, ξεπερνούν κάθε όριο και προκαλούν οργή στο κοινό αίσθημα. Το χάος και η ανοργανωσιά στην υπηρεσία της ανομίας και της ατιμωρησίας. 

Για άλλη μια φορά, επιβεβαιώνεται ότι η μόνη “συνεπής θέση” του ΣΥΡΙΖΑ είναι η δημιουργία Κράτους ανομίας και ατιμωρησίας».

Σημεία ενημέρωσης των Πολιτικών Συντακτών από τον Εκπρόσωπο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας κ. Βασίλη Κικίλια

Α. ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Ν.Δ. κ. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΟΥΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ

Β. Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΟΜΙΔΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Γ. ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΥΕΘΑ κ. ΠΑΝΟ ΚΑΜΜΕΝΟ

Α. ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Ν.Δ. κ. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΟΥΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ

«Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, με την χθεσινή του παρέμβαση ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης, επιβεβαίωσε την υπευθυνότητα και την σοβαρότητά του, αλλά και την αξιοπιστία της πολιτικής του πρότασης. 

Κάλεσε τους επιχειρηματίες να επενδύσουν στην Ελλάδα, εγγυώμενος ως επόμενος πρωθυπουργός του τόπου, ένα σταθερό πλαίσιο με:

- Χαμηλότερη φορολογία

- Ανόθευτο ανταγωνισμό

- Και λιγότερη γραφειοκρατία».

Β. Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ

ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΟΜΙΔΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

«Το χάος που επικρατεί σε όλη την Ελλάδα με τους χιλιάδες τόνους σκουπιδιών, που απειλούν την δημόσια υγεία, είναι αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Ο κ. Τσίπρας και οι Υπουργοί του, με τα ψέματά τους, τις ανέξοδες υποσχέσεις τους και την ανευθυνότητά τους:

 - θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών,

- εγκλωβίζουν τους εργαζόμενους στην καθαριότητα κοροϊδεύοντάς τους,

- δημιουργούν πρόβλημα στην εικόνα της χώρας εν μέσω τουριστικής περιόδου, 

- διαστρεβλώνουν με ωμό τρόπο την πραγματικότητα, γιατί ως συνήθως «αυτοί κυβερνούν, αυτοί αποφασίζουν, αλλά πάντα, κάποιοι άλλοι φταίνε».

Η Νέα Δημοκρατία έχει καταθέσει ξεκάθαρη και ολοκληρωμένη πρόταση για την αποκομιδή των απορριμμάτων. Καλούμε τους εργαζόμενους στην καθαριότητα να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Γιατί, προέχει η υγεία και η ασφάλεια των πολιτών. Η Κυβέρνηση οφείλει να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο που έχει στη διάθεσή της, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος. Ο πρωθυπουργός οφείλει προσωπικά να αναλάβει την ευθύνη που του αντιστοιχεί από το Νόμο». 

Γ. ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΥΕΘΑ κ. ΠΑΝΟ ΚΑΜΜΕΝΟ

«Η Νέα Δημοκρατία έχει ως απαρέγκλιτη αρχή, την απρόσκοπτη λειτουργία της Δικαιοσύνης και όσοι είναι υπόλογοι για οποιαδήποτε υπόθεση, να λογοδοτούν για τις πράξεις τους και να υφίστανται τις συνέπειες του νόμου. Δε μπορεί, όμως, κανένας να παρεμβαίνει στο έργο της.  

Προχθές στην Βουλή ο κ. Καμμένος δεν απάντησε σε κανένα από τα καίρια και κρίσιμα ερωτήματα που θέτουν οι πολίτες και η αντιπολίτευση. Για αυτό και η Νέα Δημοκρατία σήμερα, επανέρχεται και καταθέτει επίκαιρη επερώτηση. 

Τα ερωτήματα είναι ισχυρά και τα επαναφέρω:

1. Γιατί ο κ. Καμμένος - και με ποια ιδιότητα - μίλησε δώδεκα (12) φορές με τον κατάδικο ισοβίτη για ναρκωτικά;

2. Πώς εξηγείται η διάρκεια των 21 λεπτών συνολικής τηλεφωνικής επικοινωνίας, όταν το μόνο που έκανε, κατά τα όσα ισχυρίστηκε, ήταν να τον προτρέψει να πει την αλήθεια;

3. Στο πλαίσιο ποιας ακριβώς αρμοδιότητας του Υπουργού Εθνικής Άμυνας έλαβε χώρα η ως άνω επικοινωνία;

4. Πώς γνώριζε ο κ. Καμμένος ότι ο Γιαννουσάκης θα δεχόταν επίσκεψη στη φυλακή από την Εισαγγελική λειτουργό, όπως ισχυρίζεται ο τελευταίος;

5. Υπήρξε επικοινωνία του κ. Καμμένου με τον λιμενικό υπάλληλο κ. Χριστοφορίδη, ο οποίος φέρεται ότι έχει ασκήσει πίεση στον Γιαννουσάκη, προκειμένου να αλλάξει στοιχεία της κατάθεσής του;

6. Γιατί ακόμη δεν έχει διαταχθεί έρευνα για τον εν λόγω λιμενικό υπάλληλο;

7. Θα καταθέσει ο κ. Καμμένος τη λίστα των τηλεφωνικών του συνδιαλλαγών; Και αν είχε αγνά και αγαθά κίνητρα, γιατί δεν ζητά ο ίδιος να δώσει τις συνομιλίες του προκειμένου να αποδειχθεί η ειλικρίνειά του; 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Τζανακόπουλος δήλωσε άγνοια για το αν γνώριζε ο πρωθυπουργός τις συνομιλίες του ΥΕΘΑ με τον καταδικασμένο για ισόβια έμπορο ναρκωτικών.  

Συνεπώς, καλούμε τον κ. Τσίπρα να απαντήσει:

Γνώριζε ή όχι τις αλλεπάλληλες τηλεφωνικές συνομιλίες του κ. Καμμένου με τον κ. Γιαννουσάκη;».

Ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στο Συνέδριο του Economist

Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί φίλοι,

Είναι ιδιαίτερη η χαρά μου που βρίσκομαι και φέτος στο συνέδριο του Economist. Ένας χρόνος είναι, ομολογουμένως, πολύς καιρός, ιδίως στην πολιτική. Πέρσι είχα μιλήσει μια μέρα πριν το δημοψήφισμα για το Brexit. Φέτος, δώδεκα μήνες αργότερα, το κύμα του λαϊκισμού ξεθυμαίνει στις βραχώδεις ακτές της πραγματικότητας. Πέρσι ο ευρωσκεπτικισμός των Βρετανών βρέθηκε στο απόγειό του. Και ο φόβος για το μέλλον της Ευρώπης ήταν έντονος. Φέτος, το Brexit έχει γίνει ευκαιρία για να αναζητήσει η Ευρώπη έναν καλύτερο βηματισμό. 

Και η συζήτηση για την εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης έχει ξεκινήσει για τα καλά. Τα εκλογικά αποτελέσματα σε μια σειρά από χώρες δείχνουν την ισχυρή βούληση των λαών της για ενίσχυση της ενωμένης ευρωπαϊκής πορείας. Πέρσι, η Μαρίν Λεπέν φαινόταν να βρίσκεται προ των πυλών στη Γαλλία. Φέτος, ο Εμανουέλ Μακρόν είναι Πρόεδρος της Γαλλίας σε ηλικία 39 ετών, έχοντας συντρίψει, με όπλο τον προοδευτικό φιλελευθερισμό του, τους ακραίους λαϊκιστές από δεξιά κι από αριστερά. Πέρσι όλοι στοιχημάτιζαν ότι οι ΗΠΑ θα βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης.  Φέτος η Ευρώπη έχει εκπλήξει ευχάριστα, με τις πιο πολλές οικονομίες της Ευρωζώνης να δείχνουν έντονη αναπτυξιακή δυναμική.

Η πατρίδα μας όμως δυστυχώς δεν φαίνεται να παρακολουθεί αυτές τις εξελίξεις.  Παραμένει παγιδευμένη στην εσωστρέφεια την ώρα που ο κόσμος γύρω μας αλλάζει με ταχύτητα. Η Κυβέρνηση μάλιστα έχει απωλέσει και το ελάχιστο επίπεδο αξιοπιστίας που χρειάζεται για να λειτουργεί στοιχειωδώς. Συμπεριφέρεται πλέον ως ανεύθυνη Αντιπολίτευση, την ίδια ώρα που η Αξιωματική Αντιπολίτευση συμπεριφέρεται με υπευθυνότητα και σοβαρότητα. 

Η φετινή μου παρουσία στο συνέδριο του Economist γίνεται σε μία συγκυρία τόσο διαφορετική, αλλά και τόσο ίδια με την περσινή. Συγκυρία διαφορετική από την περσινή, επειδή η συμφωνία για την δεύτερη αξιολόγηση στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου απομάκρυνε μια μοιραία εξέλιξη για τη χώρα μας. Συγκυρία ίδια με την περσινή, καθώς τα κεντρικά ζητήματα που συζητούσαμε πριν ένα χρόνο, μας απασχολούν δυστυχώς ακόμα. Η οριστική έξοδος από την κρίση παραμένει ζητούμενο, ενώ πολλές καθοριστικές αποφάσεις για την ελληνική οικονομία μετατέθηκαν για το μέλλον. Κρατώ ως θετικό το γεγονός ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις συγκλίνουν στη θέση που η Νέα Δημοκρατία έχει εκφράσει εδώ και καιρό. Ότι το βασικό ζητούμενο για την ελληνική οικονομία είναι η επιστροφή σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και η δημιουργία πολλών νέων θέσεων απασχόλησης. Και ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από ένα επενδυτικό σοκ που θα κινητοποιήσει κεφάλαια του ιδιωτικού τομέα εντός και εκτός Ελλάδας. 

Θα ξεκινήσω αναγκαστικά την παρέμβασή μου με μία σύντομη αποτίμηση του περιεχομένου της πρόσφατης συμφωνίας στο Eurogroup, αλλά και των επιπτώσεών της για τη χώρα. Είναι προφανώς θετικό ότι, έστω και αργά, υπήρξε μία συμφωνία που αποτρέπει την επανάληψη των δραματικών συνθηκών που ζήσαμε το Καλοκαίρι του 2015. Οφείλω να σας υπενθυμίσω, στο σημείο αυτό, πως σήμερα είναι η επέτειος της επιβολής προ διετίας των capital controls, που ακόμη δεν έχουν αρθεί. Παρόλα αυτά, η τεράστια καθυστέρηση στο κλείσιμο της αξιολόγησης και το ίδιο το περιεχόμενο της συμφωνίας, δημιουργούν μεγάλο προβληματισμό.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε ορίσει με σαφήνεια τους στόχους της διαπραγμάτευσης:

Πρώτον, το γρήγορο κλείσιμο της αξιολόγησης χωρίς νέα μέτρα. 

Δεύτερον, την ταυτόχρονη ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. 

Τρίτον, την επίτευξη συμφωνίας για μείωση του χρέους. 

Τέταρτον, την επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης. 

Και πέμπτο, τη μείωση των πλεονασμάτων από 3,5% σε 2,5 για το 2019 και σε 2% για το 2020.

Δυστυχώς απέτυχε σε όλους. Η δεύτερη αξιολόγηση ολοκληρώθηκε με 16 μήνες καθυστέρηση. Και για να κλείσει, χρειάστηκε η Κυβέρνηση να επιβάλλει επιπρόσθετα, μέτρα ύψους 5,1 δις ευρώ τα οποία ουδείς ζητούσε προηγουμένως. Τα μέτρα αυτά ανεβάζουν το συνολικό λογαριασμό μέτρων στα 14,5 δις ευρώ έναντι 1,5 δις ευρώ που περιλάμβανε η δυσμενέστερη εκδοχή του «e-mail Χαρδούβελη». 

Σε ό,τι αφορά στην ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, πριν από δύο μέρες ο Μάριο Ντράγκι έληξε δυστυχώς τη σχετική συζήτηση. Μόνο που μαζί με το στόχο απομακρύνονται δυστυχώς και τα δυνητικά οφέλη από την ένταξη στο πρόγραμμα. Η ρευστότητα στην οικονομία μειώνεται και τα επιτόκια με τα οποία καλούνται να δανειστούν Κράτος και επιχειρήσεις, διατηρούνται σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά χωρών με συγκρίσιμα μακροοικονομικά μεγέθη. 

Επιτρέψτε εδώ μια παρένθεση. Μια σειρά από μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις έχουν τελευταία δανειστεί από τις αγορές κεφάλαια με επιτόκια σημαντικά χαμηλότερα από το ύψος της απόδοσης, στο οποίο διαπραγματεύονται τα ομόλογα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αυτό είναι ασυνήθιστο. Δείχνει τις σημαντικές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και τη δυναμική που μπορεί να αναπτυχθεί με μία κυβερνητική αλλαγή που θα συνεισφέρει κεφάλαιο αξιοπιστίας και μεταρρυθμιστικής αποφασιστικότητας στην οικονομία. 

Η Κυβέρνηση προσπαθεί σήμερα να μειώσει τη σημασία του QE, ξεχνώντας ότι η ίδια το είχε αναδείξει σε μείζονα στόχο. Στην πραγματικότητα προσπαθεί απλώς να υποβαθμίσει την αποτυχία της. 

Στο ζήτημα του χρέους, δεν εξασφαλίστηκε καμία απολύτως συγκεκριμένη δέσμευση. Μόνο μία μελλοντική και ασαφής αναδιατύπωση υποσχέσεων,  για τις οποίες το Eurogroup έχει δεσμευτεί ήδη από το Νοέμβριο του 2012. Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Διότι παρά τις μεγαλόστομες αναφορές του κ. Τσίπρα στο χρέος, ο κ. Τσακαλώτος είχε ήδη από τον Μάιο του 2016 συνομολογήσει ότι η ουσιαστική συζήτηση για το χρέος θα γίνει μετά τη λήξη του προγράμματος. Έτσι όλες οι μελετώμενες ρυθμίσεις τελούν υπό την αίρεση επίτευξης στόχων και η λήψη της σχετικής απόφασης μετατίθεται για το 2018. Και βέβαια οι προτεινόμενες επιμηκύνσεις λήξεων αφορούν μόνο το δεύτερο πρόγραμμα, όχι το πρώτο και το τρίτο. Δηλαδή από τα  326  δις ευρώ  συνολικού ελληνικού χρέους, μόνο τα  96 δις. Επιπροσθέτως, για την τυχόν επιμήκυνση της περιόδου χάριτος και αποπληρωμής των δανείων χρησιμοποιείται η έκφραση «από 0 έως 15 χρόνια», το οποίο αφήνει ορθάνοιχτο το παράθυρο να μην υπάρχουν καν επιμηκύνσεις ή να είναι πολύ μικρές. Τέλος, δεν υπάρχει συζήτηση για «κλείδωμα» επιτοκίων παρά μόνο για, υπό προϋποθέσεις, αναβολή και κεφαλαιοποίηση τόκων. 

Όλα αυτά είχαν φυσικά επιπτώσεις στην αναπτυξιακή δυναμική της χώρας. Η αβεβαιότητα από την καθυστέρηση και η έλλειψη ρευστότητας, επιδείνωσαν τις προοπτικές της οικονομίας. Η αρχική πρόβλεψη για ανάπτυξη 2,7% το 2017 είναι πλέον μη επιτεύξιμη. Η ίδια η Κυβέρνηση έχει αναθεωρήσει τους στόχους της στο 1,8%, ενώ άλλοι εγχώριοι και διεθνείς οργανισμοί, εκτιμούν πλέον ότι η ανάπτυξη φέτος θα είναι γύρω στο 1% - 1,5% περίπου.

Εκεί όμως που η αποτυχία είναι η πλέον παταγώδης είναι στο ζήτημα των πλεονασμάτων. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε θέσει ως στόχο τη μείωση του 3,5% για το 2019 και το 2020. Και αντί για μείωση, επεκτάθηκε ο στόχος και για το ’21 και για το ’22. Η χώρα δεσμεύτηκε σε τεράστια πλεονάσματα της τάξης του 3,5% του Α.Ε.Π. μέχρι και το 2022 και, κατόπιν, για πλεονάσματα ίσα ή και μεγαλύτερα του 2% του Α.Ε.Π. μέχρι το 2060. Μιλάμε δηλαδή για 43 χρόνια λιτότητας, που προστίθενται στην τεράστια προσπάθεια προσαρμογής που κάνει η χώρα από την αρχή της τρέχουσας δεκαετίας. 

Ταυτόχρονα, η δημοσιονομική πολιτική παραμένει ανεπίτρεπτα «προ-κυκλική»: Τα χρόνια που η χώρα χρειάζεται περισσότερο δημοσιονομικό χώρο ώστε να εδραιωθεί η ανάκαμψη, υποχρεώνεται σε υψηλά πλεονάσματα που θα εγκλωβίσουν την οικονομία σε χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Αλλά ακόμα και αν κάποια χρόνια καταφέρουμε να πετύχουμε μεγαλύτερη ανάπτυξη, η σύνδεση των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους με τους ρυθμούς ανάπτυξης θα έχει ως αποτέλεσμα να αναστέλλονται τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους. Με απλά λόγια, το μέρισμα της ανάπτυξης δεν θα πηγαίνει στους Έλληνες, αλλά στους δανειστές. Και αυτό κάποιοι προσπαθούν να το παρουσιάσουν ως επιτυχία… 

Η πολιτική αντικαταβολή για όλα αυτά ήταν η λήψη μιας μικρής δόσης ύψους 8,5 δις ευρώ. Ακόμα και εδώ όμως υπάρχει μια ελαφρά σύγχυση. Με βάση τον χρηματοδοτικό προγραμματισμό του τρίτου και του Συμπληρωματικού Μνημονίου, του τέταρτου Μνημονίου, η Ελλάδα μέχρι το τέλος του δεύτερου τριμήνου του 2017, θα έπρεπε να λάβει από τους δανειστές δόσεις ύψους 22,9 δις ευρώ. Έχουμε, δηλαδή, υστέρηση περίπου 15 δις ευρώ από τα προβλεπόμενα.

Ας αναλογιστούμε λίγο τι σημαίνουν όλα αυτά: 

Η οικονομία αποστραγγίζεται από την υπερφορολόγηση για να πετύχει τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα. Κατόπιν, διαθέτει τα έσοδα από τα υπέρογκα αυτά πλεονάσματα για να αποπληρώνει τις δανειακές υποχρεώσεις της με ίδιους πόρους, στέλνοντας χρήματα των φορολογουμένων στο εξωτερικό. Ταυτόχρονα, συσσωρεύει νέες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα, καταστέλλοντας τις όποιες τάσεις ανάκαμψης της οικονομίας. Όταν τελικά παίρνει την «κουτσουρεμένη» δόση, αυτή μόλις που επαρκεί για να αποπληρωθούν οι πιστωτές και δεν απομένουν παρά ελάχιστα ποσά για τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας. Πρόκειται για φαύλο κύκλο που μεταφέρει σταθερά πόρους εκτός Ελλάδος. Το ότι αποφύγαμε τα χειρότερα, δεν αλλάζει το ότι η Ελλάδα μένει εγκλωβισμένη σε μια συνταγή στασιμότητας και αποτυχίας. Είναι τόση η οπισθοδρόμηση της οικονομίας μας τα τελευταία χρόνια, που τα δεδομένα του 2014 σήμερα αποτελούν ζητούμενα. 

Στο τέλος του 2014 η χώρα έβγαινε από την κρίση, με θετικό ρυθμό ανάπτυξης μετά από 6 χρόνια ύφεσης. Με πρωτογενή πλεονάσματα, με αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Κράτους. Με πολύ πιο ισχυρό τραπεζικό σύστημα και χωρίς κεφαλαιακούς περιορισμούς. Είχε βγει δύο φορές στις αγορές και είχε συμφωνήσει με τους εταίρους την έξοδο της χώρας από τα Μνημόνια με το δίχτυ ασφαλείας της προληπτικής πιστωτικής γραμμής στήριξης (ECCL). Σήμερα, τα κεφάλαια που θα χρηματοδοτούσαν την προληπτική πιστωτική γραμμή παραμένουν μετέωρα. Η αναπτυξιακή δυναμική έχει μειωθεί. Τα capital controls είναι ακόμα μαζί μας. Και η χώρα αναγκάστηκε να υπογράψει δύο ακόμα μνημόνια με επαχθείς όρους. Η σύγκριση των προβλέψεων των διεθνών οργανισμών το 2014 για την πορεία του Α.Ε.Π. με τις προβλέψεις τους σήμερα είναι αποκαλυπτική και  αποκαρδιωτική. Η  απώλεια Α.Ε.Π. ανέρχεται στα 29 δις ευρώ περίπου μέχρι το 2018, παρά το γεγονός ότι το εξωτερικό περιβάλλον ήταν ευνοϊκότερο από ό,τι αρχικά προβλεπόταν. Το χειρότερο είναι ότι δεν πρόκειται για άπαξ απώλεια. 

Η οπισθοδρόμηση της τρέχουσας τριετίας δημιουργεί στο διηνεκές μια χαμηλότερη βάση εκκίνησης, επηρεάζοντας και τις μελλοντικές επιδόσεις της οικονομίας μας, ακόμα κι όταν επανέλθει η ανάπτυξη. Η καταστροφή κεφαλαίου από την αποεπένδυση (από το 2010 είχαμε απομείωση του κεφαλαιακού αποθέματος κατά 75 δις ευρώ), η φυγή δεκάδων χιλιάδων καταρτισμένων ανθρώπων στο εξωτερικό και η ζημιά στην εικόνα της χώρας έχουν προκαλέσει μία δομική επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας. Κάτι που έχουν επισημάνει και πολλοί διεθνείς οργανισμοί.

Δυστυχώς, η τελευταία τριετία έχει επιφέρει ένα τραύμα στο σώμα της ελληνικής οικονομίας που δεν θα επουλωθεί εύκολα. Χαρακτηριστικές είναι και οι εκτιμήσεις για την πορεία του ελληνικού χρέους. Τον Ιούνιο του 2014 το Δ.Ν.Τ. εκτιμούσε ότι το ελληνικό χρέος ως ποσοστό του Α.Ε.Π. το 2060 θα ήταν στο 60%. Τον Φεβρουάριο 2017 το εκτιμούσε στο 275%. 

Γιατί; Γιατί το 2014 η εκτίμηση για το μακροπρόθεσμο δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας ήταν στο 1,9%, ενώ το Φεβρουάριο του 2017 είχε μειωθεί στο 1%. Σχεδόν στο μισό. Η αύξηση λοιπόν του χρέους στον αριθμητή, με τα δανεικά του αχρείαστου τρίτου Μνημονίου, και η μείωση του Α.Ε.Π. στον παρονομαστή, με την υποβάθμιση των μακροπρόθεσμων προοπτικών ανάπτυξης, κατέστησε το χρέος μη βιώσιμο. Αυτή είναι  η συνεισφορά της Κυβέρνησης του κ.Τσίπρα στην ελληνική οικονομία. Αυτή είναι η αλήθεια. Και γι’ αυτό θα πρέπει να λογοδοτήσει κάποια στιγμή η σημερινή Κυβέρνηση. 

Κυρίες και κύριοι,

Η τεράστια ζημιά που προκλήθηκε την τελευταία τριετία χρειάζεται συστηματική προσπάθεια για να αποκατασταθεί. Κι αυτό θα το πετύχουμε με έναν και μόνο τρόπο. Με πολιτική αλλαγή που θα φέρει αλλαγή πολιτικής. Μια πολιτική αλλαγή που θα σηματοδοτήσει την δυναμική επανεκκίνηση της οικονομίας και συνολικά της Ελλάδας. Με τόλμη, σχέδιο, αποφασιστικότητα θα προχωρήσουμε μπροστά. Πιστεύω βαθιά στις δυνατότητες της πατρίδας μας, στις δημιουργικές δυνάμεις της που μπορούν να απογειώσουν την οικονομία. Γι’ αυτό και δεσμεύομαι ότι αν οι πολίτες μάς εμπιστευθούν στις επόμενες εκλογές, θα κινηθούμε στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που μας οδήγησε πιο βαθιά στην κρίση.  

Πρώτον, με γρήγορες αποφάσεις. Από την πρώτη μέρα θα δημιουργήσουμε την αίσθηση ότι πράγματι κάτι αλλάζει. Μέσα στους πρώτους μήνες θα έχει κατατεθεί το σύνολο των αναπτυξιακών νομοσχεδίων. 

Δεύτερον, με αλλαγή στο μείγμα πολιτικής. Μειώνοντας φόρους, μειώνοντας δαπάνες και προτάσσοντας τολμηρές αλλαγές που θα τονώσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Και τρίτον, με ευρεία κοινωνική συναίνεση. Το σχέδιο μας θα είναι προϊόν μιας συμφωνίας αλήθειας με τους πολίτες και όχι αποτέλεσμα της πολιτικής εξαπάτησής τους. Έτσι οι όροι εφαρμογής του θα είναι καλύτεροι και ουδείς θα διανοηθεί να επαναλάβει ακρότητες του παρελθόντος. Άλλωστε, και είναι πολύ σημαντικό αυτό, η τρέχουσα τριετία λειτούργησε ως πολιτική κάθαρση και ως συμβολή στην αυτογνωσία των Ελλήνων. Οι πολίτες αντελήφθησαν τις ψεύτικες υποσχέσεις του λαϊκισμού και, τελικά, τα όριά του. Αναζητούν μια ρεαλιστική πρόταση για την οικονομία, ένα σχέδιο για το μέλλον. 

Αυτό το σχέδιο, το έχουμε. Ένα μέρος του, το έχουμε ήδη παρουσιάσει και τους υπόλοιπους μήνες θα το αναπτύξουμε στο σύνολό του. Το οικονομικό και αναπτυξιακό μας σχέδιο, όπως έχω ξαναπεί, μοιάζει με ένα τρίγωνο που στην κάθε κορυφή του έχει μια αντίστοιχη στρατηγική προτεραιότητα. 

Στην πρώτη κορυφή είναι το μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής. Το ισοζύγιο φόρων-δαπανών. Η σημερινή πολιτική εξόντωσης της παραγωγικής οικονομίας δεν μπορεί να συνεχιστεί. Στόχος μας είναι να προχωρήσουμε άμεσα σε αλλαγή του φορολογικού συστήματος και άμεση αποκλιμάκωση των φορολογικών συντελεστών. 

Έχουμε ήδη μιλήσει για μείωση του φόρου εισοδήματος από το 29% στο 20% μέσα σε δυο χρόνια. Μείωση του συντελεστή φορολόγησης μερισμάτων από το 15% στο 5%. Μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% σε δύο χρόνια. Και αύξηση του ορίου υπαγωγής στο ΦΠΑ από τις 10.000 στις 25.000 ευρώ.

Και αν στην πορεία καταφέρουμε να αποκτήσουμε κάπως μεγαλύτερο δημοσιονομικό περιθώριο, θα προχωρήσουμε σε μια ακόμα πιο επιθετική μείωση φορολογίας από αυτή που έχουμε ήδη εξαγγείλει. Αλλά στο ζήτημα αυτό θα επανέλθω στη συνέχεια. Οι μειώσεις αυτές θα εξισορροπηθούν δημοσιονομικά από το συμμάζεμα του Κράτους και από περικοπές δαπανών, μέσα από μια εφ΄ όλης της ύλης επαναξιολόγηση του πλέγματος των δημόσιων δαπανών. Αυτό που ονομάζουμε spending review. Στόχος μας είναι ένα μικρότερο, αλλά καλύτερο Κράτος. Με καλύτερη αξιοποίηση των ανθρώπινων πόρων που διαθέτει. Που θα παρέχει υψηλότερου επιπέδου υπηρεσίες στους πολίτες του και θα εξοικονομεί πόρους αξιοποιώντας στην παροχή των υπηρεσιών του και τον ιδιωτικό τομέα. 

Αποτελεί κεντρική μας πολιτική επιλογή να ενισχύσουμε τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, οι οποίες θα επιτρέψουν στο Κράτος να παρέχει καλύτερες υποδομές και πιο ποιοτικές υπηρεσίες στους πολίτες του. Προχθές αναφέρθηκα στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Ας σταματήσει επιτέλους η υποκρισία. Η συμμετοχή και του ιδιωτικού τομέα μπορεί υπό προϋποθέσεις να δώσει λύσεις με χαμηλότερο κόστος, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και χωρίς φαινόμενα ταλαιπωρίας ούτε των πολιτών ούτε των εργαζόμενων, όπως αυτά που ζήσαμε αυτές τις μέρες. Αλλά αυτήν την απόφαση θα την πάρουν οι ίδιοι Δήμοι χωρίς την κηδεμονία μιας Κυβέρνησης, που το μόνο μέλημά της είναι η δημιουργία μιας νέας στρατιάς εργαζομένων συμβασιούχων στους οποίους κραδαίνει το τυράκι μιας αντισυνταγματικής μονιμοποίησης.  

Στην δεύτερη κορυφή του τριγώνου είναι η αποκατάσταση της ρευστότητας και η στήριξη του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Χωρίς ένα υγιές τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να υπάρξει επιστροφή στην ανάπτυξη. Προτεραιότητά μας είναι η αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος των κόκκινων δανείων. Έχουμε καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση, την οποία ονομάζουμε «δεύτερη ευκαιρία», πολύ πιο αποτελεσματική από ό,τι επεξεργάζεται η Κυβέρνηση. Η διαδικασία θα πρέπει να αφήνει στους εμπλεκόμενους - υφιστάμενο επιχειρηματία, τράπεζα, νέο επενδυτή και κράτος- την επίτευξη κατά περίπτωση λύσης. Λύσης που θα πετυχαίνει να ισορροπήσει τους στόχους διάσωσης αξίας και θέσεων εργασίας, ανάκτηση αξίας όπου είναι αναγκαία η εκκαθάριση, διασφάλιση δεύτερης ευκαιρίας για όσους έχουν αποτύχει με εντιμότητα λόγω της κρίσης, και βέβαια την επιβράβευση όσων έχουν παραμείνει συνεπείς στις υποχρεώσεις τους παρά την κρίση. Εννοείται ότι πρέπει να γυρίσουν καταθέσεις πίσω στο τραπεζικό σύστημα. Ξεκινώντας με τις εταιρικές καταθέσεις. Στο πλαίσιο της συμφωνίας αλήθειας της νέας Κυβέρνησης με την επιχειρηματική κοινότητα, θεωρώ την επιστροφή εταιρικών καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες απαραίτητη προϋπόθεση για την αμοιβαία ανάκτηση εμπιστοσύνης.

Η τρίτη κορυφή του τριγώνου είναι οι τολμηρές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στο κράτος και την οικονομία. Για να έρθουν επενδύσεις και για να γίνει καλύτερη η ζωή των πολιτών. Θα συστήσω άμεσα ένα Business Advisory Group. Θέλω να λύνουμε μαζί και να ξεπερνούμε άμεσα τα όποια γραφειοκρατικά και άλλα προβλήματα με τους επενδυτές, ιδίως τους Έλληνες επενδυτές. Θέλω να σας πω ότι θα είμαι αρωγός σε κάθε επενδυτική πρωτοβουλία που βοηθά τη χώρα, αλλά, οι σχέσεις μας πρέπει να είναι αμοιβαία αξιόπιστες: τα σύκα σύκα και η σκάφη σκάφη. Τα λεφτά πίσω στη χώρα. Με το τέλος της πολιτικής κρίσης που θα έρθει με την καθαρή νίκη της μεγάλης παράταξης του αυτονόητου και της λογικής, τελειώνει και η ανοχή ή η δικαιολογία καλύτερα, ότι εδώ κάνουμε τις δουλειές αλλά τα χρήματα τα κρατάμε έξω. Δεν έχουν λοιπόν, τίποτα να φοβηθούν αυτοί που θα φέρουν χρήματα και θα τα επενδύσουν στη χώρα. 

Η Κυβέρνησή μου θέλει δουλειές και ίσες ευκαιρίες, όλα τα άλλα παρέλκουν τούτη την κρίσιμη στιγμή που πρέπει όλοι μας να κοιτάξουμε το μέλλον. Χρειάζονται έξυπνες ιδέες που θα φέρουν δουλειές και επενδύσεις. Μαζί με τον ιδιωτικό τομέα θα βρούμε λύσεις στα μικρά και μεγάλα προβλήματα που ταλαιπωρούν την ελληνική επιχειρηματικότητα. Η ελληνική οικονομία δεν θα πάρει μπρος μόνο με τις κεντρικές συμφωνίες ή με μεγάλα έργα υποδομών. Χρειάζονται και πολλές μικρές επενδύσεις σε κάθε επίπεδο. Η ανεργία δεν θα πέσει, αν δεν γίνει έστω μια πρόσληψη από τις χιλιάδες μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Και αν δεν επενδύσουμε συστηματικά στα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της χώρας μας. Δεν έχω σήμερα το χρόνο να αναφερθώ αναλυτικά στις πολιτικές μας για εκείνους τους κλάδους, που θεωρώ κρίσιμους για την ανάπτυξη της χώρας. Το έχω κάνει αναλυτικά σε μια σειρά από πρόσφατες παρεμβάσεις μου.

Επιτρέψτε λίγες σύντομες σκέψεις για τρεις τομείς στους  οποίους αποδίδω ιδιαίτερη σημασία.

Πρώτος τομέας, ο Τουρισμός. Χωρίς αμφιβολία πάμε καλά. Αλλά μπορούμε ακόμα καλύτερα. Μειώνοντας τις φορολογικές επιβαρύνσεις των τελευταίων ετών ώστε να μην πληγεί μακροπρόθεσμα η ανταγωνιστικότητά μας. Δημιουργώντας χαρτοφυλάκιο τουριστικών προϊόντων που θα δώσουν προστιθέμενη αξία και θα επεκτείνουν την τουριστική δράση και χρονικά, αλλά και σε περισσότερες περιοχές της χώρας. Συνδέοντας τον τουρισμό με τον πολιτισμό, το μεγάλο αναξιοποίητο συγκριτικό μας πλεονέκτημα. Προτάσσοντας ιδιαίτερα την δεύτερη κατοικία και προσφέροντας ισχυρά φορολογικά κίνητρα σε όσους ξένους επιλέξουν την Ελλάδα ως τόπο φορολογικής κατοικίας, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν αποκτήσει ακίνητη περιουσία στη χώρα μας. Το κάνουν όλοι οι γείτονες, πρέπει να το κάνουμε και εμείς. Και βέβαια εφαρμόζοντας έναν σύγχρονο χωροταξικό σχεδιασμό. Χωρίς εκπτώσεις στην αρχή της αειφορίας και με τήρηση των όρων και περιορισμών της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Αλλά με ευελιξία και χωρίς προκαταλήψεις άλλων εποχών.  

Δεύτερος κλάδος προτεραιότητας είναι ο πρωτογενής τομέας και οι συνδεδεμένοι με αυτόν κλάδοι τροφίμων, πιστοποιημένων προϊόντων κ.ά. Έχουμε σπουδαία ελληνικά προϊόντα, τα οποία πρέπει να επιδιώξουμε να εξάγουμε περισσότερο. Στόχος μας είναι η βελτίωση της παραγωγικότητας και η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας μέσα από τη μείωση του κόστους παραγωγής. Η μετάβαση σε ένα νέο πρότυπο αγροτικής επιχειρηματικότητας. Η χρηματοδοτική στήριξη του αγροτικού τομέα μέσω εγγυήσεων δανεισμού και η αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων. Διότι σήμερα υπάρχουν κονδύλια κοντά στα 6 δις τα οποία λιμνάζουν. Το περασμένο Σαββατοκύριακο επισκέφτηκα την Θεσσαλία και συνομίλησα με πολλούς αγρότες και κτηνοτρόφους. Ένας  νέος μελισσοκόμος, μου είπε ότι έχει κάνει σχεδόν ένα χρόνο αίτηση για ένταξη σε πρόγραμμα χρηματοδότησης και η γραφειοκρατία που έχει συναντήσει είναι τόσο μεγάλη που ούτε καν βιβλιάριο δεν έχει μπορέσει ακόμα να βγάλει. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Πρέπει επίσης να ενθαρρύνουμε τη σύσταση ομάδων και οργανώσεων παραγωγών ανά προϊόν όπως επιβάλλουν οι συνθήκες της αγοράς. Σήμερα το ποσοστό των συνεταιρισμένων αγροτών είναι 11,3% τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος στην Δυτική Ευρώπη είναι άνω του 50%. Αυτό θα επιτρέψει στους παραγωγούς να εκσυγχρονίσουν τη λειτουργία τους, να έχουν καλύτερη διαχείριση, καλύτερη επιμόρφωση και κατάρτιση, να αναπτύξουν ευκολότερα καινοτόμες και εξωστρεφείς δράσεις. 

Ο τρίτος τομέας είναι η Εκπαίδευση, ειδικά η Ανώτατη. Αποτελεί μια μόνιμη επένδυση για τη χώρα που σχετίζεται με την ποιότητα του ανθρώπινου κεφαλαίου. Στόχος μας δεν είναι απλώς η επαναφορά του νόμου 4009 του 2011 – ο λεγόμενος νόμος Διαμαντοπούλου – αλλά η βελτίωσή του. Πρέπει να αξιοποιήσουμε τις θεμελιώδεις συναινέσεις επί των οποίων οικοδομήθηκε σε πολιτικό και ακαδημαϊκό επίπεδο, ώστε πατώντας πάνω σε αυτές να αναβαθμίσουμε τα πανεπιστήμιά μας. Με μεγαλύτερη αυτονομία σε όλα τα επίπεδα. Ποιοτική αξιολόγηση. Εξωστρέφεια. Βγάζοντας τα κόμματα από τη διοίκηση των ιδρυμάτων. Η επαναφορά των φοιτητικών παρατάξεων στα όργανα διοίκησης είναι βήμα προς τα πίσω που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Όπως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η επαναφορά οποιασδήποτε στρεβλής αντίληψης για το άσυλο, η οποία τείνει να μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε χώρους ανομίας. Τα Πανεπιστήμιά μας πρέπει να συνδεθούν περισσότερο με τον κόσμο των επιχειρήσεων και τις τοπικές κοινωνίες. Να γίνουν πόλοι τοπικής ανάπτυξης και κοιτίδες έρευνας, γνώσης και  καινοτομίας. Να προσελκύουν φοιτητές από το εξωτερικό, αντί να φεύγουν οι Έλληνες στο εξωτερικό. Η Κύπρος έχει έσοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων από την Τριτοβάθμια Εκπαίδευσή της. Όμως εδώ, αντί να δούμε πώς θα αναπτύξουμε τα μεταπτυχιακά μας δίνοντας κίνητρα για διδασκαλία και ενισχύοντας την αυτονομία τους, η Κυβέρνηση πάει να τα διαλύσει. 

Κυρίες και κύριοι, 

Συχνά το ελληνικό πολιτικό σύστημα αναλώνεται σε διαμάχες με πραγματικούς ή φανταστικούς, εσωτερικούς και εξωτερικούς «εχθρούς». Αντί να σκέφτεται πώς θα δημιουργήσει δουλειές, ευκαιρίες και επενδύσεις, συντηρεί μια νοσηρή τοξικότητα η οποία εμποδίζει την επιστροφή σε μια κανονική, σε μια φυσιολογική κατάσταση πραγμάτων. Σε αυτό εμείς βάζουμε τέλος. Πρώτος και κύριος δικός μας στόχος θα είναι η ανάκτηση της εμπιστοσύνης σε όλα τα επίπεδα. Των πολιτών προς το Κράτος και τους Θεσμούς. Των ξένων προς τη χώρα μας. Οι πολίτες θα δουν μια Κυβέρνηση που δεν λέει ψέματα και δεν κρατά τη χώρα καθηλωμένη σε ένα κλίμα πολιτικής τοξικότητας. Η κοινωνία είναι ώριμη για αυτή την αλλαγή. Έχει ήδη αποβάλει τον λαϊκισμό. Ξέρει, έχοντας πληρώσει από την τσέπη της για τη γνώση αυτή. Ως λαός πάθαμε και μάθαμε. Οι δανειστές και γενικά η αγορά θα δουν μια Κυβέρνηση αποφασισμένη να προχωρήσει εφαρμόζοντας ένα εμπροσθοβαρές πλάνο μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων. Οι επενδυτές θα μπορούν να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που διαβλέπουν από καιρό στη χώρα μας χωρίς να αισθάνονται αβεβαιότητα ή κίνδυνο. 

Συνοψίζοντας λοιπόν το σχέδιό μας, επαναλαμβάνω τα 5 βασικά βήματα: 

1. Αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις αγορές με την εφαρμογή της Συμφωνίας Αλήθειας, του δικού μας δηλαδή Εθνικού Σχεδίου για την οριστική έξοδο από την κρίση.

2. Βελτίωση της ρευστότητας της οικονομίας, μέσω δράσεων για την επιστροφή καταθέσεων, τη διαχείριση των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων και την άρση των κεφαλαιακών ελέγχων.

3. Εμπροσθοβαρής εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στην κατεύθυνση της αύξησης της εξωστρέφειας και των επενδύσεων.

4. Αλλαγή του μείγματος της δημοσιονομικής πολιτικής, με μείωση φόρων και δαπανών και αποτελεσματικότερο Κράτος, με ταυτόχρονη διεκδίκηση της μείωσης των στόχων για πρωτογενή πλεονάσματα από τώρα, όχι από το 2023.

5. Αποσαφήνιση των παρεμβάσεων μείωσης του δημοσίου χρέους, ώστε να εξασφαλίζεται η βιωσιμότητά του με μεσοπρόθεσμα πρωτογενή πλεονάσματα στο 2% του Α.Ε.Π., όχι στο 3,5% του Α.Ε.Π. που έχει αποδεχθεί η σημερινή Κυβέρνηση.

Η Κυβέρνηση που έρχεται θα αναλάβει τα τέσσερα πρώτα σημεία και οι δανειστές μας το πέμπτο. Εμείς θα κάνουμε όσα πρέπει κι αυτοί θα μας δώσουν το δημοσιονομικό χώρο που χρειαζόμαστε. Είμαι βέβαιος ότι θα δεχτούν καθώς είναι μία συμφωνία αμοιβαίου οφέλους η οποία θα βοηθήσει τη χώρα, την Ευρωζώνη, την υπόθεση της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης συνολικά. 

Κυρίες και κύριοι, 

Η λέξη - κλειδί για την επίτευξη αυτών των φιλόδοξων στόχων είναι η εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη των αγορών, των εταίρων μας, αλλά κυρίως η εμπιστοσύνη των πολιτών ότι υπάρχει ένας άλλος, ορθολογικός, ευρωπαϊκός δρόμος για τη βελτίωση της ζωής μας. Αυτή την εμπιστοσύνη η Κυβέρνηση που έρχεται μπορεί να την προσφέρει. Οι αγορές και οι επενδυτές το γνωρίζουν αυτό. Το γνωρίζει καθημερινά πλέον και η σιωπηλή πλειοψηφία της κοινωνίας. Ανεξάρτητα από τις επιλογές του χθες οι πολίτες συμπαρατάσσονται μαζί μας σε μία μεγάλη κοινωνική και πολιτική συμμαχία ρεαλισμού, αλήθειας και αλλαγών. 

Όλοι κατανοούν ότι η σοβαρή στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σήμερα είναι παράγοντας σταθερότητας. Οι επενδυτές που ενδιαφέρονται να έρθουν ξέρουν ότι όταν γίνουμε Κυβέρνηση θα έχουν απέναντί τους ένα κόμμα φιλικό στις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα. 

Σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε το 2014 όταν η τότε Αντιπολίτευση ήταν απέναντι σε κάθε επενδυτικό σχέδιο και πολεμούσε κάθε αναπτυξιακή δράση. Γι’ αυτό και τονίζουμε ότι η προοπτική της διεξαγωγής εκλογών είναι παράγοντας που δημιουργεί θετικές προοπτικές, ικανές να απογειώσουν την οικονομία. Η ανάδειξη μιας νέας Κυβέρνησης είναι μήνυμα ότι η Ελλάδα αλλάζει πράγματι σελίδα. Και ακριβώς αυτά τα στοιχεία που βλέπουν στο πρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας αγορές και επενδυτές θα φέρουν γρηγορότερα την ανάπτυξη. Γιατί οι θετικές προσδοκίες κινούν την οικονομία. Η θετική ψυχολογία ενισχύει την αγορά. Γι’ αυτό, προεξοφλώντας την πολιτική αλλαγή που αργά η γρήγορα θα έρθει καλώ τον κόσμο της αγοράς από τώρα: Ετοιμαστείτε να επενδύσετε στην Ελλάδα. Φέρτε κεφάλαια, δουλειές, τεχνογνωσία στη χώρα μας. Και εγώ θα εγγυηθώ ένα πλαίσιο σταθερότητας, χαμηλότερης φορολογίας, ανόθευτου ανταγωνισμού, λιγότερης γραφειοκρατίας. 

Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε όσα χρειάζεται για να πάρει η οικονομία μας μπροστά. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να πετύχουμε. Το έχουμε ξανακάνει ως έθνος, μπορούμε και τώρα. Με σχέδιο, σκληρή δουλειά και με όπλο την πίστη των πολιτών θα κάνουμε ξανά την Ελλάδα φάρο ανάπτυξης στην περιοχή μας. 

Σας ευχαριστώ.

Μανώλης Κεφαλογιάννης: Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης καθυστερεί επικίνδυνα και βάζει σε κίνδυνο τους ελαιοπαραγωγούς

Ο κ. Μανώλης Κεφαλογιάννης επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των ευρωβουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, με αφορμή τις χαρακτηριστικές καθυστερήσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στην έγκαιρη και αποτελεσματική καταπολέμηση του δάκου που προσβάλλει τους καρπούς της ελιάς, κατέθεσε σχετική ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αναλυτικά η ερώτηση:

 «Ο δάκος της ελιάς (Bactrocera oleae) θεωρείται ο σημαντικότερος εχθρός της ελιάς στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες. Οι αγρότες συνεισφέρουν οικονομικά στην κάλυψη αυτής της δαπάνης μέσω ειδικής εισφοράς επί της παραγόμενης ποσότητας ελαιολάδου. 

Κατά την περυσινή ελαιοκομική χρονιά η ελληνική Κυβέρνηση προκήρυξε εθνικό πρόγραμμα δακοκτονίας προϋπολογισμού που υπερέβαινε τα 18.000.000 ευρώ με πενιχρά, όμως, αποτελέσματα στην καταπολέμηση του εντόμου.

Αυτό σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες ,οφειλόταν στις πρώιμες υψηλές θερμοκρασίες και στην καθυστερημένη εφαρμογή των ψεκασμών δακοκτονίας, που είχαν ως αποτέλεσμα, αφενός τη μείωση της παραγωγής που έφτασε και το 40% σε ορισμένες περιοχές και αφετέρου την υποβάθμιση της ποιότητας.

Δυστυχώς, φαίνεται ότι και κατά την φετινή ελαιοκομική χρονιά, οι αγρότες θα αντιμετωπίσουν το ίδιο πρόβλημα. Οι Ενώσεις ελαιοπαραγωγών καταγγέλλουν ότι ήδη οι προσβολές φαίνεται να είναι αυξημένες.  

Αν και οι μηχανισμοί των Περιφερειών - που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή του προγράμματος - δηλώνουν ετοιμότητα και αναμένουν κονδύλια και σκευάσματα από την κεντρική Κυβέρνηση, το ελληνικό Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δεν έχει ολοκληρώσει ακόμη ούτε την προμήθεια των απαραίτητων εντομοκτόνων.

Με δεδομένη την μεγάλη σημασία που έχει η ελαιοπαραγωγή στο αγροτικό εισόδημα και στην ελληνική οικονομία γενικότερα ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή: 

- Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι χρηματοδότησης του προγράμματος δακοκτονίας μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων;

- Πως καταπολεμάται αποτελεσματικά ο δάκος της ελιάς σε άλλες χώρες της Ε.Ε.;».

Μανώλης Κεφαλογιάννης - Θεόδωρος Ζαγοράκης: Ο αθλητισμός είναι Πολιτισμός. Ενώνει λαούς, καλλιεργεί αξίες. Πρέπει να τον προάγουμε και να τον στηρίξουμε

Ο κ. Μανώλης Κεφαλογιάννης επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των ευρωβουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, και ο κ. Θεόδωρος Ζαγοράκης ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, γενικός γραμματέας της διακομματικής ομάδας για τον αθλητισμό και μέλος της επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας συνυπέγραψαν την πρωτοβουλία των συναδέλφων τους Ισπανών ευρωβουλευτών Santiago Fisas (PPE) και Javi Lopez (S&D), για την τροποποίηση του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2018, προκειμένου να διατεθεί το ποσό των 3.000.000 ευρώ για τα έξοδα διεξαγωγής των Μεσογειακών Αγώνων.

Με την χρηματοδότηση αυτή, θα δοθεί η δυνατότητα σε αθλητές και αθλήτριες από την Ελλάδα, την Κύπρο και άλλες 24 χώρες να συμμετάσχουν στην διοργάνωση και να αγωνιστούν εκπροσωπώντας τις χώρες τους. Στην διοργάνωση θα διαγωνισθούν περισσότεροι από 4.000 αθλητές σε 33 αγωνίσματα τα οποία θα υποστηρίζονται από χίλιους κριτές. Η διοργανώτρια αρχή, έχει ήδη ανακοινώσει την συμμετοχή 4.000 εθελοντών, ενώ το σύνολο των Αγώνων αναμένεται να παρακολουθήσουν 150.000 θεατές.

Για την πρωτοβουλία αυτή ο κ. Μανώλης Κεφαλογιάννης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Μεσόγειος θάλασσα στο πέρασμα των αιώνων υπήρξε πεδίο συγκρούσεων με δραματικές επιπτώσεις για τους λαούς της περιοχής, αλλά και τόπος συνάντησης τριών ηπείρων. Λαών και πολιτισμών με θρησκευτικές και γλωσσικές διαφορές. Οι Μεσογειακοί Αγώνες - η σημαντικότερη αθλητική διοργάνωση μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες - δίνουν την δυνατότητα κάθε τέσσερα χρόνια, σε χιλιάδες νέους και νέες, αθλητές και αθλήτριες από 26 χώρες της περιοχής της Μεσογείου, να συναντηθούν στο “στίβο της ευγενικής άμιλλας”. Να αναπτύξουν δεσμούς φιλίας και σχέσεις αλληλεγγύης βάζοντας στην άκρη διαφορές, θρησκείες, χρώματα. 

Ο αθλητισμός είναι Πολιτισμός. Ενώνει. Καλλιεργεί αρχές και αξίες. Απομακρύνει εντάσεις. Ειδικά στην περιοχή μας που η ειρήνη και η σταθερότητα είναι ζητούμενα.  Γι΄ αυτό η πρωτοβουλία των Ισπανών συναδέλφων μας, την οποία στηρίζουμε, είναι σημαντική. Και πρέπει να έχει θετικό αποτέλεσμα. Όχι, μόνο για την οικονομική ενίσχυση από την Ευρωπαϊκή Ένωση των συγκεκριμένων Μεσογειακών Αγώνων του 2018, αλλά του θεσμού γενικότερα».

Από την πλευρά του ο κ. Θεόδωρος Ζαγοράκης τόνισε: 

«Έχω αγωνισθεί με το εθνόσημο στη φανέλα. Γνωρίζω πολύ καλά την αγωνία και την συγκίνηση του κάθε αθλητή που έχει αυτή την μεγάλη τιμή. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη διάκριση για έναν αθλητή, από το να αγωνίζεται για την Πατρίδα του. Δυστυχώς, λόγω της οικονομικής κρίσης, πολλές ομοσπονδίες και ομάδες αδυνατούν να καλύψουν τα έξοδα των αποστολών και της συμμετοχής των αθλητών σε διοργανώσεις. 

Ασφαλώς, η εύρεση πόρων από την Ε.Ε. δεν είναι εύκολή, ούτε μπορεί να διεκδικηθεί σε κάθε περίπτωση ή σε κάθε περίσταση. Ούτε και τώρα ασφαλώς, είναι δεδομένο ότι θα το πετύχουμε. Πιστεύουμε, όμως, ότι λόγω της ιδιαιτερότητας των Μεσογειακών Αγώνων, που προσθέτουν στην κοινή πολιτιστική μας κληρονομιά, στο διάλογο και την ειρήνη μεταξύ των λαών της περιοχής μας, ότι μπορεί η προσπάθεια μας να βρει ανταπόκριση.  Με τα χρήματα αυτά, δεν διευκολύνονται μόνο οι διοργανωτές, αλλά και οι δικές μας ομάδες και οι δικοί μας αθλητές στην δύσκολή και σημαντική προσπάθεια που καταβάλουν».