Log in
updated 6:42 PM CST, Nov 23, 2017
Ροή ειδήσεων :

Xanthinet.gr - Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Δεκέμβριος 2016

Κυπριακό: Πολιτική και πολιτικοί

Του Άγγελου Συρίγου

Από το 1974 υπάρχει διαρκώς στο Κυπριακό μία ανισορροπία ισχύος εις βάρος της ελληνικής πλευράς. Πήγε να ανατραπεί το 2004 με την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. Η μεθόδευση του σχεδίου Ανάν εξουδετέρωσε το δυνητικό πλεονέκτημα. Επέτρεψε στην Τουρκία να ξεκινήσει ενταξιακές συνομιλίες παρά την εισβολή στο νησί. Αντιστοίχως, η ανεύρεση υδρογονανθράκων το 2011 νοτίως της Κύπρου έχει διαμορφώσει κάποιες συμμαχίες. Τα κοιτάσματα όμως είναι (ακόμη) μικρά για να γείρουν την πλάστιγγα. Επειδή η Τουρκία αντιλαμβάνεται τη σημασία ανευρέσεως και νέων κοιτασμάτων, αμφισβητεί και με στρατιωτικά μέσα το σύνολο σχεδόν των θαλασσίων περιοχών της κυπριακής ΑΟΖ προκειμένου να εμποδίσει τη διενέργεια νέων ερευνών.

Σήμερα, η Ελλάδα, ο μόνος σύμμαχος της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι πρακτικώς εξουδετερωμένη από την οικονομική κρίση. Η αλαζονική Τουρκία του Ερντογάν δεν δείχνει διατεθειμένη να προβεί σε παραχωρήσεις και δεν πιέζεται από κανέναν προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ευρώπη τρέμει πιθανά νέα μεταναστευτικά ρεύματα. Οι ΗΠΑ λόγω του Συριακού, του Ισλαμικού Κράτους και των Κούρδων κρατούν ισορροπίες. Παράλληλα υποστηρίζουν την επίλυση του Κυπριακού, διότι θεωρούν ότι θα βοηθήσει την προσέγγιση Ισραήλ-Τουρκίας και θα δημιουργήσει ένα τοπικό σύστημα ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο. Τέλος, υπάρχουν και οι ισχυρές πετρελαϊκές εταιρείες που θέλουν σταθερό περιβάλλον για να προχωρήσουν σε μακροχρόνιες επενδύσεις.

Ακούγεται ότι η οικονομική κρίση που βιώνει το νησί έχει περιορίσει διαφωνίες και αμβλύνει αντιστάσεις. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, πως μπορεί να αγνοηθεί η πραγματικότητα του 76% των Ελληνοκυπρίων που ψήφισαν το 2004 κατά του σχεδίου Ανάν. Οι όροι του νέου σχεδίου θα πρέπει να είναι, εάν όχι ριζικά διαφορετικοί, τουλάχιστον εμφανώς καλύτεροι από τους απορριφθέντες το 2004.

Δεν ξέρουμε εάν θα είναι, αλλά οφείλουμε να επισημάνουμε κάποια σοβαρά θέματα. Η διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί το βασικότερο διαπραγματευτικό χαρτί της ελληνοκυπριακής πλευράς. Οι προτάσεις για το νέο ομοσπονδιακό κράτος (και τα συνιστώντα κρατίδια) στο οποίο θα μετεξελιχθεί η Κυπριακή Δημοκρατία ενέχουν τον κίνδυνο να μην υπάρχει επιστροφή στη σημερινή κατάσταση, σε περίπτωση που η προτεινόμενη λύση δεν περπατήσει. Θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι η μετεξέλιξη στο νέο κράτος θα συμβεί μόνον τη στιγμή που θα συντελείται και η μεταβίβαση εδαφών στους Ελληνοκυπρίους. Τουλάχιστον να μείνουν στην ελληνοκυπριακή πλευρά κάποια από τα εδάφη. Το 2004 οι Τούρκοι το είχαν αρνηθεί.

Το θέμα της κυπριακής ΑΟΖ φαίνεται ότι είναι εκτός πλαισίου λύσεως και θα διευθετηθεί από κάποιες τεχνικές επιτροπές. Δεν πρόκειται περί τεχνικού θέματος. Η Τουρκία αμφισβητεί το σύνολο των συμφωνημένων οριοθετήσεων γύρω από το νησί και προβάλλει μία «συμφωνία» οριοθετήσεως που έχει υπογράψει με τα κατεχόμενα (δηλ. με τον εαυτό της...) τον Σεπτέμβριο του 2011. Δεν πρέπει να δούμε επανάληψη του σχεδίου Ανάν όπου στις 1.134 διεθνείς συμφωνίες που θα δέσμευαν το νέο κράτος περιλαμβάνονταν και 56 συμφωνίες που είχε «υπογράψει» το ψευδοκράτος με την Τουρκία.

Επίσης το νέο κράτος θα χρειασθεί κάποια δισεκατομμύρια ευρώ για αποζημιώσεις περιουσιών και ανεγέρσεις νέων κατοικιών προκειμένου να επιστραφούν κάποια εδάφη στην ελληνοκυπριακή πολιτεία. Χρήματα, όμως, δεν υπάρχουν στον ορίζοντα.

Βασικότατη ένσταση ως προς τη διαδικασία που ακολουθείται είναι ότι η τελική λύση θα διαμορφωθεί μέσα από μία διαδικασία ανατολίτικου παζαριού στις 12 Ιανουαρίου στη Γενεύη. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι σε τέτοιες διασκέψεις οι πιέσεις στρέφονται προς τον αδύνατο, ενώ ο ισχυρός παίρνει τη μερίδα του λέοντος.

Αυτά είναι κάποια από τα σοβαρά προβλήματα πολιτικής στο Κυπριακό. Θα περίμενε κανείς ότι οι πολιτικοί που τα διαχειρίζονται, θα αντιλαμβάνονταν την κρισιμότητα των στιγμών και θα λειτουργούσαν με νηφαλιότητα. Αντ’ αυτού οι διαφορετικές απόψεις, όσο σοβαρές και επιστημονικά εδραίες και εάν είναι, αποσκορακίζονται με ταμπελίτσες: υπερπατριώτες, ενδοτικοί, απορριπτικοί, νενέκοι. Σε μία θλιβερή επανάληψη του 2004 είμαστε ξανά στο ίδιο έργο θεατές, ενώ όλοι βουλιάζουμε στον ίδιο βάλτο.

Το διακύβευμα όσων θα συζητηθούν τις πρώτες ημέρες του 2017, ξεπερνάει τα όρια των επόμενων προεδρικών εκλογών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε τέτοιες κρίσιμες περιστάσεις οφείλουμε να βρισκόμαστε δίπλα στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας (πιο συγκεκριμένα: δίπλα στον εκάστοτε πρόεδρο). Το κύριο μέλημά μας τώρα πρέπει να είναι να τον βοηθήσουμε να διαμορφώσει ένα σχέδιο λύσεως που να μπορεί να περάσει σε δημοψήφισμα από τον κυπριακό Ελληνισμό.

Πρέπει, όμως κι εκείνος να καταλάβει ότι δεν είναι προσωπικό του παιχνίδι. Επανάληψη τετελεσμένων, όπως η διενέργεια της πενταμερούς/πολυμερούς διασκέψεως της 12ης Ιανουαρίου, είναι απλά ανεπίτρεπτη. Στις επερχόμενες συνομιλίες δεν συζητείται μόνον η επιστροφή της Μόρφου. Η Τουρκία προσπαθεί να δημιουργήσει το πλαίσιο για τη νέα πολιτική της στην Ανατολική Μεσόγειο. Μία πολιτική που επηρεάζει άμεσα τον Ελληνισμό σε Ελλάδα και Κύπρο. Εάν οι όροι που διαμορφώνονται δεν περνούν σε δημοψήφισμα, ο πρόεδρος δεν θα πρέπει να προχωρήσει σε συμφωνία. Διότι όλα αυτά που θέλει να αποφύγει με τη διαπραγμάτευση (αναγνωρίσεις ψευδοκράτους ακόμη και η απομακρυσμένη πιθανότητα ενσωματώσεως των κατεχομένων στην Τουρκία) θα τα βρούμε μπροστά μας μετά την απόρριψη για δεύτερη φορά ενός σχεδίου επιλύσεως του Κυπριακού.

Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Αναδημοσίευση από ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

 

«Καινούργιος χρόνος πάλι ξημερώνει, μαζί του να σβηστούνε κι’όλοι οι πόνοι»!

Του Σ.Παπαθεμελή

Η γενιά του γράφοντος στα δύσκολα μεταπολεμικά και μετεμφυλιακά χρόνια τραγουδούσε με αυτοπεποίθηση το χριστιανικό εμβατήριο του Γ. Βερίτη:

Καινούργιος χρόνος πάλι ξημερώνει 

και σβήνεται και χάνεται ο παλιός!

Μαζί του να σβηστούνε κι όλοι οι πόνοι,

το δάκρυ μας, η λύπη, ο στεναγμός»!

Και επιμέναμε:

«Καινούργιος χρόνος πάλι ξημερώνει

και λάμπει ο σκοτισμένος ουρανός.

Μ’ελπίδες ο Θεός να τον χρυσώνει

και να’ναι ευτυχισμένος και καλός».

Τότε έλαμψε ο σκοτισμένος ουρανός. Και ξαναστήθηκε ο τόπος στα πόδια του. Μέσα από τα ερείπια που σώρευσε η τριπλή ξενική Κατοχή και ολοκλήρωσε ο εμφύλιος σπαραγμός ορθώθηκε μια Ελλάδα της ανασυγκρότησης και της δημιουργίας με όλες τις εγγενείς αδυναμίες και τα λάθη των ηγεσιών της βέβαια.

Με τα Μνημόνια παραδώσαμε την εθνική κυριαρχία και την εθνική περιουσία στους ξένους. Είμαστε αιχμάλωτοι στην “Ιερά Εξέταση” των δανειστών και των πολιτικών εντεταλμένων τους. Ο Μέγας Ιεροεξεταστής του Βερολίνου υπαγορεύει στην κυβέρνηση το πρακτέο και ταυτόχρονα δοκιμάζει την υποτακτικότητα της επόμενης κυβέρνησης. Οι δικοί μας «κομάτι παίρνουν επάνω» τους, φαντάζονται, και μετά τα μαζεύουν σαν βρεγμένες γάτες (επιστολή μετανοίας Τσακαλώτου).

Εκηβόλος ο Μακαριώτατος. Λέει αλήθειες που καίνε: «Όλοι έχουμε παιδικές αρρώστιες και όλοι έχουμε ιδεοληψίες, αλλά δεν είναι καιρός για τέτοια. Το καράβι βουλιάζει και, αν βουλιάξει, δεν θα γλυτώσει ούτε ο αφεντικός, ούτε ο αξιωματικός, ούτε ο μούτσος»!

Στην Ελλάδα, και διεθνώς, σοβεί μια διαρκώς ογκούμενη αντίδραση των λαών στις κατεστημένες οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές ελίτ, οι οποίες με εργαλείο την τρισκατάρατη παγκοσμιοποίηση χαντάκωσαν τις στοιχειώδεις προσδοκίες των ανθρώπων και γιγάντωσαν τις ανισότητες. Το κατεστημένο αντεπιτιθέμενο στην εξεγερσιμότητα της κοινωνίας φωνασκεί περί λαίλαπας λαϊκισμού. Ό,τι αμφισβητεί την άρχουσα παγκόσμια αταξία ονομάζεται απαξιωτικά λαϊκισμός. Και φυσικά δεν είναι. Είναι η λαϊκή αντεπίθεση στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνική ζούγκλα.

Η επέλαση τών social media έθεσε σε δεινή δοκιμασία την παντοδυναμία των ΜΜΕ, φέουδο παρ’ημίν των εθνικών εργολάβων και προμηθευτών.

Το καταρρέον μιντιακό σύστημα υπήρξε αξιόμεμπτο. Τα μέσα όμως κοινωνικής δικτύωσης είναι απολύτως ανεξέλεγκτα. Χωρίς δεοντολογία και κανόνες δικαίου λειτουργούν ασύδοτα. 

Τα κράτη καθυστερούν να θεσπίσουν ad hoc κανόνες. Κίνδυνος τα κακά ΜΜΕ να αντικατασταθούν από τα χειρότερα social media και να πέσουμε από την Σκύλλα στην Χάρυβδη. 

Μίζερη νέα δήλωση Σόιμπλε: «Η Ελλάδα χωρίς την οικονομική βοήθεια των δισεκατομμυρίων θα ήταν χρεοκοπημένη εδώ και καιρό. Τότε οι Έλληνες πολίτες θα υπέφεραν πολύ περισσότερο».

Χολή άμα και όξος απέναντί μας χύνει ο υπερυπουργός Οικονομικών της γερμανικής Ευρώπης. Η αλήθεια όμως των πραγμάτων τον αποστομώνει. Τα δάνεια, που και να μην υπήρχαν ποτέ, «τους ελευθέρους δούλους ποιεί» (Μενάνδρου, Γνώμαι μονόστιχοι). Τι κλάσμα τους έφτασε στην Ελλάδα; Τα χρεωνόμαστε, αλλά παρακρατούνται από τους διεθνείς τοκογλύφους ως τοκοχρεωλύσια. Ο Σόιμπλε γνωρίζει καλά, ότι δεκάρα δεν μας δόθηκε ως βοήθεια. Τα φορτωθήκαμε όλα έντοκα με επαχθέστατους όρους. Ενώ η Γερμανία μόνον πλούτισε από αυτά. Παράλληλα οι ξένοι διήρπασαν τον εθνικό μας πλούτο (Ελληνικό, Αεροδρόμια, Λιμάνια και φιλέτα ανυπολόγιστης αξίας).

Η κρίση φτώχυνε τα ελληνικά νοικοκυριά 40%, ενώ πλούτισε τα γερμανικά, αυστριακά, φινλανδικά 10% (Ε.Κ.Τ.).

Η Γερμανία κωφεύει στο ζήτημα των ανεξόφλητων οφειλών της προς την Ελλάδα λόγω κατοχικού δανείου και πολεμικών επανορθώσεων. 

Ανθ’ημών ο Μοσκοβισί περιποιήθηκε τον Τόμσεν: «Σύμφωνα με στοιχεία από τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., η μέση δημόσια σύνταξη το 2013 ήταν 1.233 ευρώ τον μήνα στη Γερμανία έναντι 846 στην Ελλάδα. Και με τα υψηλότερα επιδόματα, στη Γερμανία, η διαφορά είναι ακόμη μεγαλύτερη»!

Τελικά δεν θα μας αφήσουν να … αγιάσουμε: ο ιδρυτής της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ και πρόεδρος της «Τριμερούς» που συγκροτούν τις αόρατες υπερεξουσίες του πλανήτη David Rockfeller μάς προετοίμαζε ήδη από το 1999 στο Newsweek: «Κάτι πρέπει να αντικαταστήσει τις κυβερνήσεις και μου φαίνεται ότι η ιδιωτική εξουσία είναι η κατάλληλη ταυτότητα για να το κάνει»!

Υπόγειες μεθοδεύσεις και παρασκηνιακά παιχνίδια εν όψει Γενεύης, καταγγέλλει ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος.

“Ήρθαν [και ξανάρχονται] / 

ντυμένοι «φίλοι» /

αμέτρητες φορές οι εχθροί μας /

 το παμπάλαιο χώμα πατώντας”. /

[Ευτυχώς μέχρι τώρα] “το  χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους” (Ελύτης).

Ο νεοοθωμανός ισλαμιστής λυσσομανά: 50.000 στη φυλακή εξ ων 100 δημοσιογράφοι, 150.000 στρατιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι απολυμένοι, λουκέτο σε 150 ΜΜΕ. Δαιμονικά πλασμένο και εσωτερικά αποσταθεροποιημένο το καθεστώς του, πασχίζει να το εδραιώσει “συνταγματικά” ως το 2029! Το εσωτερικό του αδιέξοδο ωστόσο προσφέρεται για εξαγωγή κρίσης. 

Επειδή μας την έχουν στημένη “ντυμένοι φίλοι” οι Αγγλοαμερικάνοι και προσωπικά ο Μπάιντεν που αδημονεί για το κυπριακό “οικόπεδο 10”, μακριά από την παγίδα της Γενεύης. Προτεραιότητα στον πολλαπλασιαστή της πατρογονικής μας ισχύος, την ελληνική ψυχή! 

Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης

 

Όταν η δήθεν αλληλεγγύη στους μετανάστες δουλεύει για το οργανωμένο έγκλημα

Του Δημήτρη Καζάκη

Η μετανάστευση δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα, αλλά κατάρα για όσους εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους λόγω πολέμων, καταπίεσης, ή αφόρητης φτώχειας και εξαθλίωσης. Η μετανάστευση είναι συνώνυμο του εξαναγκασμού και του βίαιου εκπατρισμού από τότε που για πρώτη φορά η παγκόσμια αγορά απαίτησε τη μεταφορά κοντά 20 εκατομμυρίων κυρίως Αφρικανών με τα δουλεμπορικά στις οικονομίες των φυτειών του Νέου Κόσμου.

Το ίδιο και σήμερα. Γι' αυτό και όπως τότε, έτσι και σήμερα, οι δουλέμποροι και τα δίκτυα δουλεμπόρων αποτελούν τη βασική κινητήρια δύναμη της μετανάστευσης παγκόσμια. Πρόσφατα δημοσιοποιήθηκαν δυο πολύ σημαντικές εκθέσεις για την εμπορία ανθρώπων. Η πρώτη προέρχεται από την Υπηρεσία του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (https://www.unodc.org/…/2016_Global_Report_on_Trafficking_i…), ενώ η δεύτερη από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ (https://www.state.gov/j/tip/rls/tiprpt/2016/).

Το ενδιαφέρον με τις συγκεκριμένες εκθέσεις δεν είναι το γεγονός ότι διαπιστώνουν έξαρση της εμπορίας ανθρώπων. Αυτό είναι κάτι αναμενόμενο σε μια εποχή έξαρσης των μεταναστευτικών μετακινήσεων. Το εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι σε μια εποχή έξαρσης του δουλεμπορίου ανθρώπινων ψυχών, η δίωξη των κυκλωμάτων έχει δραστικά περιοριστεί.

Θα περίμενε κανείς ότι με το οξύτατο πρόβλημα μετακίνησης προσφύγων και μεταναστών προς την Ευρώπη διαμέσου κυρίως της Ελλάδας και της Ιταλίας το 2015, οι διωκτικές αρχές των χωρών εισόδου, αλλά κι ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είχαν να επιδείξουν μια ιδιαίτερα εκτεταμένη επιχείρηση ενάντια στα κυκλώματα δουλεμπορίας. Συνέβη κάτι τέτοιο; Ακριβώς το αντίθετο συνέβη. Σ' ολόκληρη την ΕΕ περιορίστηκε η ποινική δίωξη των κυκλωμάτων που εμπορεύονται ανθρώπους.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα την Ελλάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία από τις αστυνομικές αρχές της Ελλάδας που καταγράφονται στην έκθεση του ΟΗΕ, ο αριθμός αδικημάτων που σχετίζονται με εμπορία ανθρώπινων ψυχών από 62 το 2010 έπεσαν στα 36 το 2014 και μόλις στα 16 για την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2015. Ο αριθμός των υπόπτων που ερευνήθηκαν για αδικήματα εμπορίου ανθρώπων ήταν 246 το 2010 για να μειωθεί κατόπιν στους 125 το 2014 και στους 40 την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2015.

H έκθεση του State Department αναφέρει: "Κατά την περίοδο αναφοράς, πολλές χώρες στην ΕΕ και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, όπως η Ελλάδα, παρουσίασαν ένα πρωτοφανές κύμα μετανάστευσης από τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ασία, που αποτελείται από ένα μίγμα των αιτούντων άσυλο / οιονεί πρόσφυγες, οικονομικοί μετανάστες και ευάλωτοι πληθυσμοί σε διακίνηση, μεταξύ άλλων. Ένας διεθνής οργανισμός εκτιμά ότι η Ελλάδα έλαβε περισσότερους από 862.000 μετανάστες και αιτούντες άσυλο το 2015. Ορισμένα από αυτά τα άτομα, όπως ασυνόδευτα ανήλικα και τις ανύπαντρες γυναίκες, ήταν ιδιαίτερα ευάλωτα στην εμπορία ανθρώπων. Οι περισσότεροι μετανάστες και αιτούντες άσυλο πιστεύεται ότι βασίζονται σε λαθρεμπόρους σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους και σε ορισμένες περιπτώσεις αναγκάζονται σε εκμετάλλευση κατά την άφιξή τους στην Ελλάδα."

Τι θα περίμενε κανείς μετά από μια τέτοια (αυτονόητη, εν πολλοίς) εκτίμηση; Οι διωκτικές αρχές να έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο με σκοπό το χτύπημα των κυκλωμάτων. Έγινε κάτι τέτοιο; Ακριβώς το αντίθετο έγινε. Να τι γράφει η έκθεση: "Η κυβέρνηση [της Ελλάδας] άσκησε κάπως λιγότερες διώξεις υπόπτων σε σχέση με τα δύο προηγούμενα έτη. Η αστυνομία εντόπισε λιγότερα θύματα εμπορίας ανθρώπων..." Είναι δυνατόν; Κι όμως είναι.

Και δεν είναι μόνο η Ελλάδα. Τα ίδια πάνω-κάτω συνέβησαν σ' ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε μια εποχή έξαρσης της παράνομης διακίνησης μεταναστών, οι διωκτικές αρχές κυρίως στις χώρες εισόδου προς την ΕΕ - όπως είναι η Ελλάδα - φάνηκαν ουσιαστικά να αδρανούν. Το ίδιο και στις υπόλοιπες χώρες υποδοχής.

Φταίνε οι διωκτικές αρχές, ή συνιστά πολιτική επιλογή; Σαφώς το δεύτερο. Ήταν και είναι πολιτική επιλογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναληφθεί το βάρος της αντιμετώπισης του προβλήματος των μεταναστευτικών μετακινήσεων από τις εθνικές αρχές κάθε κράτους, στα κυκλώματα των ΜΚΟ. Ήταν και παραμένει πολιτική επιλογή της ΕΕ να μην αντιμετωπίζεται ο παράνομος μετανάστης ως θύμα κυκλωμάτων εμπορίας, αλλά ως αντικείμενο αυθαίρετης και υποκριτικής αλληλεγγύης χωρίς να τηρούνται τα διεθνώς νόμιμα.

Το αποτέλεσμα; Ποτέ ξανά δεν αντιμετώπισε η Ευρώπη ένα τέτοιο κύμα εμπορίας ανθρώπινων ψυχών. Και μάλιστα υπό καθεστώς άτυπης ασυλίας. Η δράση των ΜΚΟ και η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας συνιστά τον καλύτερο μανδύα για την τρομακτική επέκταση των κυκλωμάτων εμπορίας.

Και τι κάνει γι' αυτό η πολιτισμένη Ευρώπη; Απολύτως τίποτε. Απλά μεταχειρίζεται τους μετανάστες ως νομάδες, που χρήζουν ειδική μεταχείριση συγκαλύπτοντας το γεγονός ότι συνιστούν προϊόν κυκλωμάτων εμπορίας ανθρώπων. Το πολύ-πολύ να χύσουν κανένα κροκοδείλιο δάκρυ για τα χιλιάδες ανήλικα που χάνονται τα ίχνη τους, άμα εισέλθουν στην ΕΕ. Κανείς δεν θα συγκινηθεί τόσο ώστε να ζητήσει να λογοδοτήσουν ακόμη και ποινικά οι κάθε λογής υπεύθυνοι, οι ΜΚΟ και οι αλληλέγγυοι των ανοιχτών συνόρων.

Όλοι τους - το ξέρουν, δεν το ξέρουν - δουλεύουν για τους δουλεμπόρους. Και ανοιχτά σύνορα σημαίνει ελεύθερο εμπόριο ανθρώπων. Γι' αυτό άλλωστε κι όλοι αυτοί οι τόσο προοδευτικοί μας διδάσκουν να απεχθανόμαστε τον όρο "λαθραία διακίνηση μεταναστών", ή λαθρομετανάστες. Μας διδάσκουν ότι το λαθραίο δεν ταιριάζει σε ανθρώπους κι άρα όποιος μιλάει για λαθρομετανάστες είναι φασίστας και ρατσιστής.

Η αλήθεια είναι όπως πάντα πολύ πιο βρώμικη. Όλοι αυτοί που απεχθάνονται να μιλήσουν για λαθραία διακινούμενους μετανάστες, στην ουσία το έκαναν και το κάνουν για να διευκολύνουν την συγκάλυψη του γεγονότος ότι ο λαθρομετανάστης συνιστά θύμα των κυκλωμάτων εμπορίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Πρέπει πάση θυσία να αποσπαστεί η διακίνηση των μεταναστών από το οργανωμένο έγκλημα.

Ας δούμε τι λέει το Πρόσθετο Πρωτόκολλο στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του Διασυνοριακού Οργανωμένου Εγκλήματος κατά της λαθραίας διακίνησης μεταναστών από ξηράς, θαλάσσης και αέρος Υιοθετήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2000 με την απόφαση 55/25 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ Έναρξη ισχύος: 28 Ιανουαρίου 2004, σύμφωνα με το άρθρο 22 Κείμενο: UN Document A 55/383 (2000) Η συγκεκριμένη Σύμβαση και τα Πρωτόκολλά της είναι νόμος του ελληνικού κράτους (ΦΕΚ, 158)

Το Άρθρο 3 αναφέρει: - 1. Για τους σκοπούς του Πρωτοκόλλου τούτου: α) «Λαθραία διακίνηση μεταναστών» σημαίνει την επίτευξη της παράνομης εισόδου ενός προ¬σώπου σε ένα κράτος μέρος, του οποίου το πρόσωπο αυτό δεν είναι υπήκοος ή μόνιμος κάτοικος, με σκο¬πό την απόκτηση, αμέσως ή εμμέσως, οικονομικού ή άλλου οφέλους. β) «Παράνομη είσοδος» σημαίνει τη διέλευση των συνόρων χωρίς συμμόρφωσης προς τις απαραί¬τητες προϋποθέσεις νόμιμης εισόδου στο κράτος υποδοχής.

Τι αναφέρει λοιπόν το Πρωτόκολλο που οφείλουν να ακολουθούν πιστά Ελλάδα και ΕΕ; Ότι ο λαθρομετανάστης είναι θύμα εγκλήματος. Όπως και η "παράνομη είσοδος" σε μια χώρα. Τι πρέπει να κάνει μια χώρα που ακολουθεί πιστά το Πρωτόκολλο; Άρθρο 5.- Οι μετανάστες δεν υπόκεινται σε ποινική δίωξη δυνάμει του Πρωτοκόλλου τούτου, μόνον όσον αφορά το γεγονός ότι αποτέλεσαν αντικείμενο των πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 6.

Τι αναφέρει το άρθρο 6; - 1. Κάθε κράτος μέρος υιοθετεί τα νομοθετικά και άλλα μέτρα που είναι αναγκαία για να θεσπισθούν ως ποινικά αδικήματα, όταν τελούνται με πρόθεση και για να αποκτηθεί άμεσο ή έμμεσο οι¬κονομικό ή άλλο υλικό όφελος: α) η λαθραία διακίνηση μεταναστών, β) όταν διαπράττονται με σκοπό τη διευκόλυνση της λαθραίας διακίνησης μεταναστών: i) η κατάρτιση ψευδούς ταξιδιωτικού εγγράφου ή δελτίου ταυτότητας, ii) η προμήθεια, παροχή ή κατοχή τέτοιου εγγράφου. γ) Η διευκόλυνση προσώπου που δεν είναι υπήκοος ή μόνιμος κάτοικος να παραμείνει στο ενδιαφε¬ρόμενο κράτος χωρίς να συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για νόμιμη παραμονή στο κράτος με τα μέσα που αναφέρονται στην περίπτωση (β) της παραγράφου αυτής ή άλλα παράνομα μέσα.

Γιατί λοιπόν οφείλει κάθε κράτος να ποινικοποιήσει τη λαθρομετανάστευση, κοκ; Όχι για να ποινικοποιήσει το θύμα, δηλαδή τον μετανάστη - όπως ζητά η ΧΑ για να προστατέψει τα κυκλώματα που νέμονται τους λαθρομετανάστες - αλλά για να χτυπηθεί το εμπόριο των ανθρώπων ως εκδήλωση του οργανωμένου εγκλήματος. Εφαρμόζεται το συγκεκριμένο πρωτόκολλο; Ούτε από την Ελλάδα, ούτε από την Τουρκία, ούτε βέβαια από την ΕΕ.

Να γιατί οι αλληλέγγυοι της αριστεράς του Σώρος βάλθηκαν να μας διδάξουν ότι είναι κακό να μιλάμε για λαθρομετανάστες, ή για παράνομους μετανάστες. Καλύτερα να μιλάμε για irregular migrants, δηλαδή για ακανόνιστους μετανάστες ή ότι άλλο σημαίνει αυτός ο άχρωμος όρος, που υιοθετείται πλέον στα επίσημα κείμενα για να κρύψει την οργανική σχέση της λαθρομετανάστευσης με το οργανωμένο έγκλημα. Κι όσο οι αλληλέγγυοι του Σώρος θα διευκολύνουν όσο ποτέ άλλοτε το δίκτυο της οργανωμένης εμπορίας ανθρώπων - πάντα με το αζημίωτο - τόσο οι κυβερνήσεις θα μεταχειρίζονται τα θύματα κατά το δοκούν.

 

«Ακολουθήσωμεν λοιπόν ένθα οδεύει ο αστήρ…»

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

 Να προσπαθήσουμε να βιώσουμε το υπερφυές θαύμα των Χριστουγέννων,υπερβαίνοντας τον βαρέως  τραυματισμένο καταναλωτισμό ο οποίος και εν ημέραις δόξης του υπήρξε μέγα εμπόδιο, τη «νύχτα γεμάτη θαύματα / νύχτα σπαρμένη μάγια». Την Ἀγια Νύχτα. Τω καιρώ εκείνω «ο Πατήρ ευδόκησεν , ο Λόγος σαρξ εγένετο και η Παρθένος έτεκε Θεόν ενανθρωπήσαντα» ψάλλει έμπλεως χαράς ο υμνογράφος. Και συμπληρώνει: «Αστήρ μηνύει. Μάγοι προσκυνούσι. Ποιμένες θαυμάζουσι και η κτίσις αγάλλεται». 

 Προσδοκία και εκπλήρωση σωτηρίας.

«Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός» μας καλεί ξανά ο υμνωδός. Όχι βέβαια στη χλιδή των βασιλικών, - ή προεδρικών – ανακτόρων, αλλά στο ταπεινότερο σημείο της πόλης, έναν σταύλο.  Άστεγος σ΄ ένα αφιλόξενο παγερό τόπο. Εκεί η Παναγία «εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν εν φάτνη, διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι»(Λουκ. 2,7).

Αυτή η άκρα ταπείνωση συμπυκνώνει το μυστήριο της Θείας Γέννησης. Καίρια η επισήμανση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: «ο εφ΄ άπαξ κατά σάρκα γεννηθείς αεί γεννάται». Ο Χριστός γεννιέται συνεχώς. Αλλά για ποιους; «Τοις θέλουσιν», γι΄ αυτούς που θέλουν, που προσδοκούν.

 Έκτοτε, 2016 χρόνια οι άνθρωποι, αλλά πρωτίστως οι κάθε λογής ηγεσίες τους, μολονότι «το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον , ηγάπησαν το σκότος μάλλον, ή το φως» ( Ιωάν. 3,19). Γιατί; «Ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα» ( ένθ. αν.).

 Οι Έλληνες έχουν τις πνευματικές προϋποθέσεις να ξεπεράσουν την κρίση, την κάθε κρίση, ενεργοποιώντας  την ψυχή του Έθνους. Μιλώντας ο Ελύτης (Αυτοπροσωπογραφία, σ.21 επ.)γι΄αυτό που ονομάζει «το άδικο που κατάτρεχε την Ελλάδα» επισημαίνει ότι η μοίρα της «ανάμεσα στα άλλα έθνη ήταν ότι και η μοίρα του ποιητή ανάμεσα (…) στους  ανθρώπους του χρήματος και της εξουσίας»[πρώτο εύρημα]. Και «η ανάγκη που ένιωθα για μια δέηση [το δεύτερο εύρημα], να δώσω δηλ. σ΄αυτή τη διαμαρτυρία μου για το άδικο τη μορφή μιας εκκλησιαστικής λειτουργίας». Άξιον εστί!

Τις μέρες του αγίου Δωδεκαημέρου είναι πολλές οι εκκλησιαστικές λειτουργίες…

Ακράδαντη η διαπίστωση του μακαριστού Στήβεν Ράνσιμαν,πολύφημου Βυζαντινολόγου:

 «Στα επόμενα εκατό χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υφίσταται. Πιστεύω ότι προσφέρει την πνευματική πραγματικότητα που οι άλλες εκκλησίες δεν μπορούν πλέον να μεταδώσουν».

Είναι ολοκληρωτική σχεδόν η απο-ιέρωση της δυτικής Χριστιανοσύνης.

Αλλά δεν υστερούμε σε εκκοσμίκευση και εμείς της καθ΄ ημάς Ανατολής, αφού μας εξαναγκάζουν να αλληλοπεριχωρούμεθα στο «παγκόσμιο χωριό». Ευτυχώς βαστάει ο πνευματικός πυρήνας μας, τα μοναστήρια μας και όσοι αντέχουν να διασώζουν την αυθεντικότητα του μηνύματος της ενανθρώπησης του Θεού.

Μέσα στον γενικό ορυμαγδό, εγχώριο και διεθνή, χρειάζεται πολύ κουράγιο για να βιώσεις τα λόγια του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού «αργείτω τα γηράσαντα και ανθείτω τα νέα»!

Ο Regis Debray, συμπολεμιστής του Τσε Γκεβάρα και σύμβουλος του Μιττεράν μας εκπλήσει πάντοτε με τα μελετήματά του. Αυτή τη φορά με το «Vie et mort de l’image» που ο Ε. Νιάνιος μεταγλωττίζει εύστοχα σε «Εγκώμιον των αγίων Εικόνων», όπου καταγράφονται αλήθειες που συν-κλονίζουν:

- «Η χριστιανική εικόνα έλεγε: ο Θεός σας είμαι παρών. Η μεταχριαστιανική εικόνα: το παρόν είμαι ο Θεός σας».

- «Οφείλουμε να δεχθούμε την πραγματικότητα ενός άλλου παραδόξου: την ηλεκτρονική κοινωνία ως πρωτόγονη κοινωνία»

-   Ο άγιος Νικηφόρος , Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, που εξορίσθηκε από τον εικονομάχο αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄«έβλεπε στην Εικονομαχία αυτό που θα ονομάζαμε σήμερα ολοκληρωτικό πειρασμό, συνδεδεμένο με περιφρόνηση προς την θεία υπόθεση της σωτηρίας». Ο Ρεζίς Ντεμπρέ τα λέει όλα αυτά!  

Οι ασημαντότητες που κυβερνούν σήμερα τις Ευρωπαϊκές χώρες είναι ατλαντικά ενεργούμενα. Οι αντιρωσσικές εμονές τους απηχούν τις επιλογές της απερχόμενης αμερικανικής διοίκησης και καθηλώνουν την Ευρώπη σε διαρκή εξάρτηση από τις ΗΠΑ, εκτός αν οι προσωπικές επιλογές του Τραμπ επιβεβαιώσουν στροφή 180 μοιρών στο αμερικανορωσσικό πεδίο, οπότε θα ισχύσει το όραμα του Ντε Γκωλ «για μια Ευρώπη απ΄ τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια».

Για τα καθ΄ ημάς επίκειται η ναρκοθετημένη Πολύ-Πενταμερής Διάσκεψη της Γενεύης της 12ης Ιανουαρίου. Αναβιώνουν οι εφιαλτικές μνήμες της Τριμερούς του Λονδίνου (1955) που το φιάσκο της γέννησε τα φρικαλέα Σεπτεμβριανά του ΄55!

Το 2004 η Κύπρος είχε τον Τάσσο τού «Όχι», και το ΑΚΕΛ τού «Όχι» (παρά το προσωπικό «ναι» τού Χριστόφια). Τώρα η Κύπρος έχει τα «ναι» Αναστασιάδη+ΑΚΕΛ. Ο Ερντογάν με ή χωρίς την προτεραιότητα της συνταγματικής αναθεώρησης είναι ο Ερντογάν. Αδίστακτος, γαστρίδουλος (για ξένα εδάφη), επιθετικός. Ούτε κατά διάνοια πρόκειται στην παρούσα συγκυρία να συνδιαλλαγεί προβαίνοντας σε παραχωρήσεις(do ut des, μόνον des!).

Αυτός είναι αυτός που είναι. Εμείς γιατί σερνόμαστε πίσω από τις επιλογές του, χωρίς ένα σοβαρό αυτονόητο Εθνικό Σχέδιο;

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

 

Θέλετε να μάθετε τι πάει να κάνει ο Τσίπρας σε Βρυξέλλες και Βερολίνο;

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης

Σύμφωνα με πηγές του Μεγάρου Μαξίμου, την Τετάρτη ο Πρωθυπουργός θα αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες. Το απόγευμα της ίδιας μέρας θα έχει συνάντηση με τον πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη, στην οποία θα συμμετέχουν και οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Νίκος Κοτζιάς και Ιωάννης Κασουλίδης αντίστοιχα.

Την Πέμπτη, ο κ. Τσίπρας θα συναντήσει σε πρόγευμα τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς, ο οποίος έχει ήδη δηλώσει ότι θα είναι ο "αντίπαλος" της Μέρκελ στις ερχόμενες Γερμανικές εκλογές. Στη συνέχεια θα συμμετέχει στην Προπαρασκευαστική Σύνοδο των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών ως παρατηρητής. Γιατί άραγες;

Θα συμμετάσχει επίσης στη Σύνοδο Κορυφής, στο περιθώριο της οποίας θα έχει την ευκαιρία να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ. Ενώ την Παρασκευή ο Αλέξης Τσίπρας συναντάται στο Βερολίνο με την Άνγκελα Μέρκελ.

Τσίπρας και Μέρκελ θα έχουν γεύμα εργασίας στην Καγκελαρία κατά τη διάρκεια του οποίου ο έλληνας πρωθυπουργός θα επιδιώξει να πείσει πως η αξιολόγηση θα πρέπει να κλείσει το συντομότερο δυνατό, χωρίς να τίθενται εκβιαστικά διλήμματα από την πλευρά των εταίρων. Έτσι μας λέει το Μαξίμου.

Ποια είναι η αλήθεια;

Η αλήθεια είναι ότι ο Τσίπρας πάει να "πουλήσει" στους δανειστές ένα σενάριο έκτακτων εκλογών με σκοπό την πολιτική διάσωση της δικής του παράταξης. Γνωρίζει πολύ καλά ότι στο τελευταίο Eurogroup έκλεισαν όλα τα θέματα και οι δανειστές- εταίροι δεν άφησαν κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης. Αποφάσισαν "πρόσθετο μνημόνιο" από τις αρχές του νέου έτους με ότι σημαίνει αυτό σε πρόσθετα μέτρα σε βάρος του ελληνικού λαού και της χώρας.

Την ίδια ώρα όλα τα μεγάλα εθνικά θέματα έχουν ήδη δρομολογηθεί κατά πώς διατάσσουν οι "θεσμοί". Τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, ειδικά στα σύνορά της, έχουν ήδη και επίσημα απεμποληθεί. Ο αγωγός TAP αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά με το καθεστώς ασφαλείας να αναλαμβάνουν ιδιωτικές εταιρίες μισθοφόρων υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και υπό την τυπική ηγεσία πρώην αρχηγού του ΓΕΣ, ο οποίος βρήκε τον καλύτερο τρόπο να τιμήσει το εθνόσημο και τη στολή που φορούσε: δουλεύοντας για τους μισθοφόρους της κοινοπραξίας και του ΝΑΤΟ προκειμένου να επιβληθεί η συμφωνία κατάληψης του εθνικού χώρου απ' όπου θα περνά ο αγωγός.

Την ίδια ώρα έχει δρομολογηθεί η διάλυση της Κυπριακής δημοκρατίας και η μετατροπή της σ' ένα διζωνικό, δικοινοτικό προτεκτοράτο με κρατικές δομές ευκαιρίας ή υβριδίου. Σαν αυτά που σχεδιάζουν επί χάρτου δεκαετίες τώρα οι αποικιοκράτες προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα μεσομακροπρόθεσμα συμφέροντά τους.

Μαζί με την επιβολή της "λύσης" του Κυπριακού, θα λήξει και η υπόθεση του Αιγαίου όπου ήδη ασκεί κυριαρχία το ΝΑΤΟ και απαιτεί συγκυριαρχία ο Ερντογάν. Άλλωστε ήδη τα μεγάλα νησιά του Αιγαίου με πρόφαση το προσφυγικό-μεταναστευτικό έχουν καθεστώς γκρίζας ζώνης, όπου η κυβέρνηση ακολουθεί μορατόριουμ άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.

Ταυτόχρονα τα δημοσιονομικά του κράτους είναι στα μαύρα τους τα χάλια. Στο νέο προϋπολογισμό προβλέπεται νέα μέση ετήσια επιβάρυνση του ελληνικού νοικοκυριού γύρω στα 1.500 ευρώ λόγω των αυξημένων φόρων και των μειώσεων στις δαπάνες. Αυτό θα εκτινάξει για μια ακόμη φορά το έλλειμμα του οικογενειακού προϋπολογισμού, που υπολογίζεται ότι σήμερα τρέχει κοντά στο 20% του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος.

Το κράτος κρατιέται στην επιφάνεια χάρις σ' έναν βραχυχρόνιο δανεισμό που ξεπερνά τα 500 δις ευρώ κατ' έτος. Τουλάχιστον αυτό αναφέρει ο κρατικός προϋπολογισμός για το έτος 2016 και προβλέπει για το 2017. Ενώ για το 2015 ανεβάζει απολογιστικά τον βραχυχρόνιο αυτό δανεισμό στα 770 δις ευρώ! Μεγέθη πρωτοφανή που υποδηλώνουν την πιο απόλυτη χρεοκοπία των οικονομικών του κράτους.

Πόσο θα κρατήσει και δεν θα εξωτερικευθεί αυτή η χρεοκοπία με την εισαγωγή στις εσωτερικές συναλλαγές της χώρας ενός δεύτερου, διπλού, ή εναλλακτικού νομίσματος, είτε κάποιου είδους υποσχετικής, δεν το γνωρίζω. Το σίγουρο είναι ότι στην κατάσταση αυτή δεν θα το αποφύγουμε. Άλλωστε η πρόταση Σόιμπλε παραμένει στο τραπέζι.

Πρόβλημα με τις συντάξεις.

Όλα αυτά τα γνωρίζει ο κ. Τσίπρας. Γνωρίζει πολύ καλά ότι ήδη έχει πρόβλημα να πληρώσει μισθούς και συντάξεις του πρώτου τριμήνου του 2017. Και τι κάνει; Επιχειρεί να πείσει τα μεγάλα αφεντικά του ότι ήρθε η ώρα για πρόωρες εκλογές.

Έτσι τάζει 13η σύνταξη και αναστολή ΦΠΑ στις νησιωτικές περιοχές, πού ήδη έχει ξεπουλήσει στο ΝΑΤΟ και την Τουρκία. Μιλά για μια (ανύπαρκτη) σκληρή διαπραγμάτευση προκειμένου να μην υπάρξουν πρόσθετα μέτρα - τα οποία ήδη έχουν αποφασιστεί με τη μορφή "πρόσθετου μνημονίου" στο τελευταίο Eurogroup. Βάζει ξανά-μανά "κόκκινες γραμμές" για τα εργασιακά, κοκ.

Βέβαια η αλήθεια είναι πολύ σκληρή. Ο κρατικός προϋπολογισμός προβλέπει περικοπή 195 ευρώ ανά μέση σύνταξη το 2017. Τα διαθέσιμα αποθεματικά των ταμείων από 3,7 δις ευρώ στα τέλη του 2014, έπεσαν στα 2,4 δις ευρώ στα τέλη του 2015 και στα 2,3 δις ευρώ το δεύτερο τρίμηνο του 2016. Αυτό σημαίνει ότι οι οργανισμοί ασφάλισης είχαν το δεύτερο τρίμηνο του 2016 αρκετά για να χρηματοδοτήσουν 772 ευρώ μέση σύνταξη για τους επόμενους έξι μήνες. Να γιατί η κυβέρνηση προκειμένου να πληρώσει συντάξεις χρησιμοποίησε το ΕΣΠΑ, το ταμείο αλληλεγγύης και ότι διαθέσιμο υπήρχε στα ταμεία ΝΠΔΔ.

Όμως αυτή η τακτική απλά μεταθέτει το πρόβλημα και κάνει την ταμειακή κατάσταση του κράτους ακόμη χειρότερη. Αν δούμε την κυβέρνηση να δίνει τελικά το επίδομα, που η ίδια παραπειστικά βάφτισε 13η σύνταξη, τότε να είστε σίγουροι για δυο πράγματα. Πρώτο, πάμε ολοταχώς σε εκλογές. Και δεύτερο το πρώτο τρίμηνο του 2017 δεν θα υπάρχουν διαθέσιμα για να πληρωθούν συντάξεις γιατί θα έχουν εξανεμιστεί από την προεκλογική παροχή της κυβέρνησης. Θα χρειαστεί επειγόντως το κράτος πρόσθετο δανεισμό.

Ο κ. Τσίπρας το γνωρίζει. Όπως γνωρίζει ότι τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν φορτωθεί με περίπου 2 δις ευρώ βραχυπρόθεσμα χρεόγραφα του κράτους, 5,7 δις ευρώ μακροπρόθεσμα και πάνω από 3,8 δις ευρώ βραχυπρόθεσμα δάνεια προς το κράτος. Σύνολο κρατικού χρέους προς τα ασφαλιστικά ταμεία, τουλάχιστον 11,5 δις ευρώ, τα οποία είναι αδύνατον να πληρωθούν.

Τι θέλει να κάνει ο Τσίπρας;

Ο Τσίπρας θέλει να εμφανιστεί ότι πέφτει "ηρωικώς μαχόμενος" ώστε να διασώσει ότι μπορεί από το κόμμα του. Μετά ξέρει τι θα κάνει. Θα ντυθεί ξανά τα γνωστά πρόστυχα αντιμνημονιακά χρώματα του παρελθόντος και φτού ξανά από την αρχή. Θέλει να επιχειρήσει δηλαδή ότι έκανε το 2014 ο Σαμαράς, για να χρεώσει στον επερχόμενο Τσίπρα τα χειρότερα.

Ο κ. Μητσοτάκης το γνωρίζει αυτό και γι' αυτό ασκεί πιέσεις μέσω κυρίως του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος να μην συμφωνήσει η Μέρκελ σε πρόωρες εκλογές. Θέλει να μείνει ο Τσίπρας μέχρι το τέλος ώστε να χρεωθεί καθαρά αυτά που έρχονται και στα οποία έχουν συμφωνήσει για να έρθει κατόπιν και να πει στο πόπολο το γνωστό: Τι άλλο να κάνουμε; Τα έχει δεχθεί όλα ο Τσίπρας. Αυτός φταίει. Εμείς θα παλέψουμε να ξεφύγουμε εφαρμόζοντας κατά γράμμα τις επιταγές των δανειστών μήπως και στο τέλος, αφού αποδειχθούμε απόλυτα συνεπείς, μας λυτρώσουν από τα μνημόνια.

Αυτό δεν μας λένε 7 χρόνια τώρα οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις των μνημονίων; Αυτή την απίστευτα ραγιάδικη και δοσιλογική λογική δεν χρησιμοποιούν για να μας πάνε από το κακό στο χειρότερο, για να μας οδηγήσουν στην απόλυτη σφαγή;

Γιατί να συμφωνήσει η Μέρκελ με τον Τσίπρα;

Το σενάριο των πρόωρων εκλογών που πάει να πουλήσει ο Τσίπρας είναι σαφές ότι συμφέρει πολιτικά τον ίδιο. Είναι ο μόνος τρόπος για να διασώσει ότι μπορεί από την ξεπουλημένη και δοσιλογική αριστερά του ώστε να την κρατήσει στο πολιτικό παιχνίδι και για μετά.

Γιατί όμως να συμφωνήσει η Μέρκελ; Ο Τσίπρας επενδύει στην μετά Μητσοτάκη εποχή. Η Μέρκελ και οι δανειστές γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτά που έχουν δρομολογηθεί για την Ελλάδα στο οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό επίπεδο οδηγούν στην πλήρη διάλυση της χώρας υπό καθεστώς κατοχής. Ξέρουν πολύ καλά ότι θα σβήσουν από τον χάρτη την Ελλάδα ως συγκροτημένο κράτος -τουλάχιστον όπως το γνωρίζαμε τις δεκαετίες μετά τον πόλεμο- με τους Έλληνες να υπόκεινται στη χειρότερη γενοκτονία που έχει υποστεί λαός τις μεταπολεμικές δεκαετίες μέσω του δημογραφικού και της μετανάστευσης. Και μάλιστα χωρίς στρατιωτική βία.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι αφού ο Τσίπρας τους χρησίμεψε ώστε να βάλουν χέρι σ' ολόκληρη την περιουσία του δημοσίου -ακόμη και την άυλη- διαμέσου του υπερταμείου, να προχωρήσουν στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της κρατικής οικονομικής διαχείρισης διαμέσου των ανεξάρτητων αρχών και του κόφτη, αλλά και να καταλύσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας ειδικά στο Αιγαίο και τα σύνορα, μένει ένα πολύ σημαντικό βήμα: να βάλουν χέρι στην ιδιωτική περιουσία του Έλληνα πολίτη.

Κι αυτό μπορούν να το κάνουν μόνο με έναν τρόπο: τους εκπλειστηριασμούς με μοχλούς τις τράπεζες, την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτός είναι κι ο βασικός λόγος που απαιτούν διαρκώς νέους φόρους, μιας και ξέρουν ότι το μόνο που θα καταφέρουν είναι να αυξηθούν τα χρέη των Ελλήνων πολιτών.

Μαζικοί όμως πλειστηριασμοί και μάλιστα δια του διαδικτύου, όπως προβλέπεται και από το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας -τον οποίο δεν μπόρεσε να περάσει ο Σαμαράς και ήρθε ο Τσίπρας για να τον νομοθετήσει ατόφιο- θα οδηγήσουν σε μια απόλυτα έκρυθμη κατάσταση. Ξέρουν ότι είναι αδύνατο να συνεχίσουν σε μαζικούς πλειστηριασμούς -όπως σχεδιάζουν- χωρίς να χυθεί αίμα.

Θέλουν λοιπόν να αποφύγουν πάση θυσία την μετωπική αναμέτρηση με τον κόσμο. Θέλουν πάση θυσία να εμφανίσουν τις πολιτικές γενοκτονίας και εκποίησης της Ελλάδας ως απόλυτα νόμιμες. Και για τον σκοπό αυτό δεν τους αρκεί ο έλεγχος της δικαιοσύνης. Ο μόνος τρόπος να το κατορθώσουν είναι διαμέσου των εκλογών. Να συνεχίσει δηλαδή ο λαός να ψηφίζει το λιγότερο κακό κι έτσι να κερδίζουν χρόνο για την εφαρμογή των σχεδίων τους.

Η Μέρκελ λοιπόν γνωρίζει πολύ καλά ότι με την άνοδο μιας κυβέρνησης Μητσοτάκη μέσα σε έξι μήνες η Ελλάδα θα φλέγεται. Οι πολιτικές που ήδη έχουν κλειδώσει και θα κληθεί ο Μητσοτάκης να εφαρμόσει είναι τέτοιες που θα ξεσηκώσουν κοινωνικές θύελλες ακόμη και στον παραδοσιακό χώρο της λεγόμενης δεξιάς. Ειδικά όταν ακόμη και οι πιο κολλημένοι νεοδημοκράτες αντιληφθούν για μια εισέτι φορά ότι δεν μπορούν να θέτουν το κόμμα τους πάνω από την πατρίδα.

Επομένως η Μέρκελ καίγεται από τώρα για το ποια θα είναι η εναλλακτική πολιτική για μετά τον Μητσοτάκη με σκοπό να κερδίσουν οι κατακτητές της χώρας ακόμη περισσότερο χρόνο. Και η "λύση" που θα χρειαστούν για να ξεγελάσουν μια ακόμη φορά το πόπολο οφείλει να είναι βαθύτατα αντιμνημονιακή. Εκεί έρχεται το σενάριο που πάει να πουλήσει ο Τσίπρας.

Ο Τσίπρας λοιπόν θέλει να πείσει την Μέρκελ ότι αν του επιτρέψει να δραπετεύσει από την κυβέρνηση ως "ηρωικώς μαχόμενος" και δήθεν "αντιστασιακός", τότε θα μπορέσει να παίξει το σινάφι της αριστεράς του την αντιμνημονιακή αντιπολίτευση για μια ακόμη φορά. Θα μπορέσει δηλαδή να παίξει το σήκουελ ΣΥΡΙΖΑ Νο 2 προκειμένου οι κατακτητές της χώρας μας να κερδίσουν κι άλλο χρόνο ώστε να τελειώσουν το έργο τους.

Πώς θα στηθεί το νέο αντιμνημόνιο;

Φυσικά, η δημιουργία του νέου αντιμνημονιακού πόλου κατ' επιταγή των δανειστών δεν χρειάζεται να έχει επικεφαλής τον Τσίπρα και τη στενή του ηγετική ομάδα. Ίσα-ίσα ο ΣΥΡΙΖΑ, ή ότι έχει απομείνει από δαύτον θα επιχειρήσει την εσωτερική του κάθαρση. Θα αναβαπτιστεί στις αριστερές του καταβολές και οι δοσίλογοι του 3ου μνημονίου θα εμφανιστούν ξανά ως άκρως αριστεροί -έως και κομμουνιστές, όπως άλλωστε δηλώνει κι ο μετρ του δοσιλογισμού Κατρούγκαλος- και φυσικά αντιμνημονιακοί. Μην ξαφνιαστείτε αν δείτε όλους τους να φορούν την τήβεννο του αντιμνημονίου και να καλούν τον κόσμο σε εξέγερση εναντίον των μνημονιακών πολιτικών.

Κι επειδή είναι αριστεροί -κατά δήλωσή τους δεν έπαψαν ποτέ να είναι, ακόμη κι όταν δολοφονούσαν εν ψυχρώ λαό και χωρά με τις πολιτικές τους επιλογές- θα τα ξαναβρούν με τους παλιούς τους συντρόφους. Άλλωστε, όπως συνηθίζουν να τονίζουν οι ηγέτες των αντιφρονούντων του πρώην ΣΥΡΙΖΑ, είναι πρώτα αριστεροί και αντιμνημονιακοί. Όλα τα υπόλοιπα έπονται. Γιατί λοιπόν να μην τα βρουν πάνω σε κάποια παραλλαγή αριστερής πλατφόρμας στο όνομα μιας νέας αντιμνημονιακής εξουσίας; Ειδικά αν υπάρξει αποχώρηση της "κακιάς" ηγετικής ομάδας του Τσίπρα;

Στο κάτω-κάτω της γραφής γι' αυτό δεν επανέφερε η ίδια η κυβέρνηση στο προσκήνιο της πολιτικής τον πρύτανη του ευρωκομμουνιστικού ρατσισμού εναντίον εθνών και λαών, κ. Μηλιό; Τον θυμάστε; Και μάλιστα που; Επικεφαλής του κορυφαίου πολιτιστικού θεσμού της χώρας, ως Έλληνα(;) Φαμπρ, προκειμένου να ασκεί νομοταγή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση.

Από την άλλη υπάρχει και η κ. Κωνσταντοπούλου όπου ήδη έχει εισηγηθεί ένα πρόγραμμα ανάλογο με εκείνο του ΣΥΡΙΖΑ του 2013. Ξανά μανά τα ίδια. Ενώ δεν μπορεί παρά να μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι η ηγεσία της ΛΑΕ αρνείται πεισματικά οποιονδήποτε ανοικτό, δημόσιο πολιτικό διάλογο ώστε να ξεκαθαριστεί το τι πιστεύει ο καθένας και τι προτάσεις καταθέτει για το χρέος, το νόμισμα, την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία.

Όπου ακούτε ορυμαγδό αριστερών όρκων και συνθημάτων, όπου ακούτε ότι "μόνο με την αριστερά" και άλλα παρόμοια, να είστε σίγουροι ότι εκεί κυοφορούνται τα νέα εξώγαμα με το καθεστώς κατοχής. Εκεί κυοφορούνται τα μεθαυριανά αντιμνημονιακά σήκουελ τύπου ΣΥΡΙΖΑ. Στο κάτω- κάτω της γραφής ποιός είναι καλύτερος από την αριστερά και μάλιστα τη ριζοσπαστική μαζί με την "πλεύση ελευθερίας" της κ. Κωνσταντοπούλου για να υλοποιήσουν στην Ελλάδα το σχέδιο Σόιμπλε; Άλλωστε το παπαγαλίζουν από τώρα. Να γιατί δεν θέλουν διάλογο και προσπαθούν να ξεγελάσουν τους ιδεοληπτικούς και τους ανυποψίαστους με μπόλικη αριστερή ρητορεία.

Θα μπορέσει ο κ. Τσίπρας να πουλήσει αυτό το σενάριο στην κ. Μέρκελ; Θα το μάθουμε πολύ σύντομα. Να είστε σίγουροι όμως ότι ο Τσίπρας δεν πάει στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο χωρίς να έχει συνεννοηθεί με τους εγχώριους νυν και πρώην συντρόφους του. Το λόγο τώρα έχει ο λαός και ο βαθύ πατριωτικό του κριτήριο. Το μόνο που μπορεί να τον διασώσει από τη νέα επικίνδυνη παγίδα που του στήνουν.

ΠΗΓΗ: ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ΕΠΑΜ

 

Κυπριακό και μείζονα εθνικά: Καμία συμφωνία, αγοράστε χρόνο!

Του Στέλιου Παπαθεμελή
Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι όπως άλλοτε «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», αλλά δεν υποκύψαμε στην απελπισία, ανακτήσαμε τον χαμένο χρόνο και αναστηλώνοντας το πεσμένο φρόνημά μας μεγαλουργήσαμε στα πεδία των μαχών με την μεγαλειώδη προέλαση 1912-13, αυτό  μπορεί και πρέπει να επαναληφθεί.
Οι μεμψίμοιροι επικαλούνται τον όγκο του εχθρού. Αλλά πάντοτε στην ιστορία ο Ελληνισμός υπήρξε το «έλασσον». Αναμετρήθηκε με αριθμητικά υπέρτερες δυνάμεις.
Όμως, «Πολλάκις τε το έλασσον πλήθος δεδιός άμεινον ημύνατο τους πλέονας δια το καταφρονούντας απαρασκεύους γενέσθαι»(Θουκυδίδης,II,11)-και σε μετάφραση του Ελευθερίου Βενιζέλου: «Πολλάκις ολιγαριθμοτέρα δύναμις ένεκα της προνοητικότητος την οποία της επέβαλλεν η συναίσθησις της αδυναμίας της, απέκρουσε αποτελεσματικώτερον πολυαριθμοτέραν τοιαύτην, η οποία ευρέθη απαράσκευος, διότι υπετίμησε τον αντίπαλόν της».
Λαθρομετανάστευση και Ισλάμ αρχίζουν να τρομάζουν την Ευρώπη, η οποία παραταύτα δεν ξεκολλά από την έμμονη ιδέα της περί Τουρκίας ως αναντικαταστάτου γεωπολιτικού συμμάχου. Τι άλλο να πράξει ο Ερντογάν για να πεισθούν Ευρώπη και ΗΠΑ ότι είναι ορκισμένος ισλαμιστής που θέλει να εξαφανίσει από προσώπου της γης ό,τι δεν είναι Ισλάμ και ό,τι το αντιστρατεύεται;
«Ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά η Δύση δεν ανήκει σ΄ εμάς! Μας χρησιμοποιεί για τα γεωπολιτικά συμφέροντά της. Ιστορικά η Δύση δεν έπαψε να  διέπεται από το ανθελληνικό (αντιβυζαντινό)  μένος  των σταυροφόρων της Δ΄ Σταυροφορίας που πραγματοποίησε την α΄ Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, διαρπάζοντας τους ατίμητους θησαυρούς της Βασιλίδος των πόλεων(1204).
Η Άγκυρα παίζει ένα βρόμικο παιχνίδι υπαγωγής τής όλης Κύπρου στο στρατηγικό και γεωπολιτικό της έλεγχο και υφαρπαγής του υποθαλάσσιου πλούτου της. Όχημα η «διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα», = «πάρε το αυγό και κούρευτο»! Ουδεμία απόφαση μετά την δι΄ευθανασίας έκλειψη της ελληνόκτητης Κυπριακής Δημοκρατίας πρόκειται να ληφθεί από την υποτίθεται «Ενωμένη Κύπρο» χωρίς τη συναίνεση της Άγκυρας. Ακόρεστος, Γαργαντούας ο νεοσουλτάνος ακονίζει δόντια και νύχια, έτοιμος να κατασπαράξει τους πάντες γύρω του.  Κατά κανόνα περιπτώσεις όπως η δική του έχουν απαίσιον τέλος. Αλλά ώσπου να το βρεί, θα κάνει κακό όπου δεν συναντήσει αντίσταση. Γι΄ αυτό μία απάντηση αρμόζει: Αντίσταση!
Η θεμελειώδης δημοκρατική αρχή είναι: «των πλειόνων η ψήφος κρατείτω». Αυτή κατακρεουργείται βάναυσα στο «σχέδιο λύσης». Γι΄ αυτό και το καθιστά αποκρουστέο.
Η κυπριακή ηγεσία ενόψει του αναν-ικού της παρελθόντος είναι ευάλωτη στις έξωθεν πιέσεις, ιδίως όταν αυτές προέρχονται από την Βικτώρια Νούλαντ,  επισπεύδουσα της Διάσκεψης της 12ης Ιανουαρίου. Η Κυπριακή ηγεσία είναι στο «τράβα με κι ας κλαίω». Της έχουν άλλωστε τάξη και το … βραβείο Νόμπελ!
Υπάρχει μια ελλαδική αντίσταση «όχι εγγυήσεις – όχι κατοχικός στρατός». Οι «σύμμαχοι» είναι αποφασισμένοι να σταυρώσουν τον Ελληνισμό για να κατευνάσουν τον σουλτάνο και να εδραιώσουν τα γεωπολιτικά σχέδιά τους στη Ν.Α. Μεσόγειο. Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να αξιώσει αναβολή Διάσκεψης που δεν εγγυάται δίκαιη και βιώσιμη λύση. Και επειδή το γε νυν έχον είναι αδύνατο να προέλθει το «όχι» από την Κύπρο η ευθύνη πέφτει σε μια Ελλάδα εθνικής βούλησης, αποφασιστικότητας και ισχυρού ενστίκτου αυτοσυντήρησης που παρακολουθεί τις εξελίξεις. Ο Ελληνισμός οφείλει να αγοράσει χρόνο.
Με το «όχι» θα αποδείξουμε ότι υπάρχουμε και πρέπει να μας υπολογίζουν. Με το «ναι» υποκύπτουμε στους εκβιασμούς τους.
«Ει ξυγχωρήσετε και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε» κατά Θουκυδίδη(I, 140). Αν δηλαδή υποχωρήσετε θα σας ζητήσουν αμέσως μετά κάτι μεγαλύτερο. «Ως φόβω και τούτο υπακούσαντες», διότι θα νομίσουν ότι από φόβο υποκύψατε. «Απισχυρισάμενοι δε σαφές αν καταστήσαιτε αυτοίς από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι». Ενώ αν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους θα τους δώσετε να καταλάβουν μάλλον ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσοι προς ίσους.
Όλα πάντως προυποθέτουν ταχεία ανάκτηση του εθνικού φρονήματος. Το «φρονείν και πράττειν ελληνικά» του Ζαμπέλιου.
Στο μεταξύ τα Διευθυντήρια ΔΝΤ-Βερολίνου-Βρυξελλών παρά και την δημόσια διαμάχη τους (σε ξένον αχυρώνα…) καταστρέφουν τις ζωές των Ελλήνων. Συστημική κρίση, αχαρτογράφητα νερά, αστάθμιτοι παράγοντες. Σε 587δισ € ανέρχεται το κόστος της κρίσης όπου κάθε νοκοκυριό  έχασε 67.703 €. Δραματική μείωση της κατανάλωσης και αντίστοιχη συρρίκνωση της εγχώριας ζήτησης μεταξύ άλλων τα αποτελέσματα.
Σημείο-κλειδί το στοίχημα των επενδύσεων. Θα αντέξουμε, αλλά να σοβαρευθούμε και δεν αποδεικνύει σοβαρότητα π.χ. η πρόταση βουλευτή να αποποινικοποιηθεί το αδίκημα της προσβολής του εθνικού μας συμβόλου!
Στο μεταξύ σε επίπεδο ανθρωπίνου λόγου και πολιτικής συμβαίνουν διεθνώς σημεία και τέρατα. Όπως θα έλεγε ο αξεπέραστος Σουρής «η φύση ξελογιάστηκε, της έστριψαν οι βίδες»: Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση προχθές ψήφισε νόμο με τον οποίο η αντίθεση στις εκτρώσεις συνιστά το νεοφανές αδίκημα της «ψηφιακής παρενόχλησης»!
Ratio legis: τρεις καθολικοί ιστότοποι καλούσαν τις γυναίκες να «σκεφθούν ψυχραιμότερα πριν αποφασίσουν την άμβλωση». Τους φίμωσαν με νόμο!
Το φρούτο θα μεταφυτευθεί τάχιστα και εδώ για να μην υστερήσουμε σε «προοδευτικότητα» = γελοιότητα. Η σοβαρότητα, η σοφία «πλούτου κτήμα τιμιώτερον» κατά τον Μένανδρο, αυτή κυρίως μας λείπει…
Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Αποτρέπει τον πόλεμο μόνο όποιος είναι αποφασισμένος να πολεμήσει

Του Στέλιου Παπαθεμελή
Κόντρα στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, τη διεθνή νομιμότητα και την κοινή λογική, μια παρέα, ανεπαρκέστατων γραφειοκρατών – υπαλλήλων της διεθνούς χρηματιστηριακής ολιγαρχίας υποβάλλουν εδώ και 7 χρόνια την ελληνική κοινωνία σε μια υποτίθεται θεραπευτική αγωγή που έχει σαφή τα χαρακτηριστικά αργού θανάτου.
Η γερμανική Ευρώπη κλυδωνίζεται, αλλά επιμένει. Η αγρίως δοκιμαζόμενη χώρα μας και οι παροιμιώδεις ως τώρα αντοχές του λαού μας στα βασανιστήρια τρίτου βαθμού, που τον έχουν υποβάλει οι δανειστές και η γραφειοκρατία Βερολίνου-Βρυξελλών, δεν έχει προηγούμενο. Αλλ΄ ως εδώ και μη παρέκει .
Προχθές ωστόσο ένας συνετός και ρεαλιστικός στόχος της Κομισιόν για μια δημοσιονομική στήριξη της τάξεως των 50 δισ.ευρώ απερρίφθη από το Eurogroup λόγω γερμανικού «nein».
Είμαστε στόχος μιας ασύμμετρης επιβουλής , η οποία δεν αποσκοπεί μόνον στην δημοσιονομική εξαθλίωση και δι΄ αυτής τον εξανδραποδισμό του λαού μας, αλλά προωθεί την συστηματική αποδόμηση της ιστορικής μνήμης του και της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητάς του.
Το γεωπολιτικό μας πρόβλημα, παρά τις «γεγονυϊα τη φωνή» συγκεκριμένες ευθείες απειλές του Ερντογάν κατά της εθνικής μας ακεραιότητας δεν δείχνει να έχει συνειδητοποιηθεί ακόμη από το πολιτικό μας προσωπικό. Για παράδειγμα η Ν.Δ. μόλις και  μετά βίας ψέλλισε κάποιες πρώτες φράσεις στη συνάντηση Μητσοτάκη-Σταϊνμάγερ, όπου ο πρώτος εξέφρασε ανησυχίες για τον αναθεωρητισμό που διατυπώνεται σε ανώτατο επίπεδο από την Άγκυρα,  «γεγονός που εγείρει ερωτήματα προς τις αληθινές προθέσεις της Τουρκίας»! Άλλα κόμματα δεν έχουν κάνει την παραμικρή νύξη.Δηλαδή αμφιβάλλουν ακόμη για τις πραγματικές προθέσεις των τούρκων κυβερνώντων και αντιπολιτευομένων!
Επικρατεί εδώ μία υπεραισιόδοξη ανάγνωση των τουρκικών δρωμένων που οδηγεί σε παρερμηνεία τους.
Ο ισλαμιστής απλώνει τα «σύνορα της καρδιάς του» σε όλον τον Ελληνισμό : Θράκη, Αιγαίο, Κύπρο  κι  ως  τη  Θεσσαλονίκη. Εξαιρεί περιέργως το ….Κολωνάκι!
Φυσικά θέλει τις μεγάλες πετρελαιοπηγές (Κιρκούκ, Μοσούλη), αλλά και τους Κυπριακούς  υδρογονάνθακες και το Αιγαίο και τα νησιά μας. Βουλιμικός και ανικανοποίητος.
 Να απαλλαγούμε τάχιστα από τις αυταπάτες και να συνειδητοποιήσουμε την σοβαρότητα της εναντίον μας απειλής. Δεν μπορούμε να παίζουμε εν ου παικτοίς.
Το κεφάλαιο του οπλικού εκσυγρονισμού και της ισορροπίας ισχύος σε μέσα απέναντι στον εχθρό βαραίνει την Κυβέρνηση και τον πολιτικό κόσμο. Όλοι από κοινού οφείλουν να σπεύσουν σε αναζήτηση μέσων και συμμάχων. Χωρίς τον ανάλογο εξοπλισμό θα σερνόμαστε έρμαια της διαρκώς κλιμακούμενης τουρκικής απειλής.
Το ενδεχόμενο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου είναι σήμερα σφόδρα πιθανό. Για να αποτραπεί αυτός πρώτιστη προυπόθεση είναι να είμαστε αποφασισμένοι να πολεμήσουμε και να νικήσουμε. Φυσικά  με ανάλογη προετοιμασία ηγεσίας και λαού.
Διαβάστε α) τον πρωτομάρτυρα της ελληνικής ελευθερίας, τον Ρήγα Βελεστινλή :[Ο Τούρκος] «ποτέ μην φοβηθείτε πως είναι δυνατός // καρδιοχτυπά και τρέμει σαν τον λαγό κι αυτός» (Θούριος). β) Τον ποιητή της ελευθερίας Ανδρέα Κάλβο : «Ω Έλληνες, ω θείαι // ψυχαί  που εις τους μεγάλους // κινδύνους φανερώνετε // ακάμαντον ενέργειαν // και υψηλήν φύσιν!» ( Ηφαίστια 125).
Και αντί πολλών:
α) τους Πέρσες του Αισχύλου
β) τον Θουκυδίδη ( μετάφραση κατά προτίμηση Ελευθερίου Βενιζέλου )
γ) από τους συγχρόνους μας τον μακαρίτη Παναγιώτη Κονδύλη:Θεωρία του πολέμου .(Επίμετρο σ.381επ)
Κατά Κονδύλην στην τωρινή συγκυρία έχει «προέχουσα σημασία να κερδηθεί χρόνος, χωρίς να απωλεσθεί έδαφος». Φωτογράφιζε τότε (1997) την εικόνα του πολιτικού μας προσωπικού: «Οι μετριότητες, υπομετριότητες, ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους - ίσως καταρρεύσουν ακόμη και στην περίπτωση όπου θα βρεθουν μπροστά στη μεγάλη απόφαση να διεξαγάγουν ένα πόλεμο…»(ένθ. αν., σ. 410). Έκτοτε η εικόνα χειροτέρεψε….
Δυστυχώς πριν αλέκτορα φωνήσαι επιβεβαιώθηκε: Υπόθεση S-300 για Κύπρο. Τούρκοι, αγγλοαμερικάνοι και εγχώριοι υποτακτικοί τους έχουν φρυάξει απαιτώντας ματαίωση εγκατάστασης των πυραύλων στη Μεγαλόνησο.
27 Νοεμβρίου 1998. Συνάντηση Σημίτη -  Κληρίδη στην Αθήνα.
»- Κληρίδης: Στην Αθήνα οι εφημερίδες γράφουν ότι η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε οι πύραυλοι να μεταφερθούν στην Κρήτη (…) 
Το 1968, μια άλλη ελληνική Κυβέρνηση, μη δημοκρατική, απέσυρε τη μεραρχία από την Κύπρο και την άφησε γυμνή. Το 1974, μια άλλη Κυβέρνηση, δημοκρατική, εγκατέλειψε την Κύπρο ανυπεράσπιστη στο δεύτερο Αττίλα (…)
- Σημίτης: Τι θα συμβεί αν οι Τούρκοι στείλουν αεροπλάνα για υπερπτήσεις πάνω από την Λευκωσία;
- Κληρίδης: Θα τους καταγγείλουμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
- Σημίτης: Δεν θα επηρεαστεί ο τουρισμός σας;
- Κληρίδης:Θα το αντέξουμε!
- Σημίτης: και αν οι Τούρκοι προχωρήσουν σε κάποιας μορφής χερσαία επίθεση για να καταλάβουν εδάφη, τι θα γίνει;
- Κληρίδης: Τότε θα γίνει πόλεμος!
Ο Σημίτης έμεινε προς στιγμή άφωνος και στη συνέχεια ψέλλισε δύο φορές: «Πόλεμος; Πόλεμος;»…(Το υλικό από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Κ. Χατζηκωστή «Έξι προεδρικά πορτραίτα», Εκδ. Γερμανός).
Οπότε οι πύραυλοι αντί να θωρακίσουν την άμυνα της Κύπρου, ενταφιάστηκαν στην Κρήτη και η Κύπρος [που φαίνεται ακόμη «είναι μακρυά»] είναι έρμαιο του Αττίλα, του Άϊντε, της Νούλαντ και όλων των «παιδιών»...
O tempora, o mores!
Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Ύβρις φυτεύει τύραννον - Του Στέλιου Παπαθεμελή

Η αποχαλίνωση του ισλαμιστή έχει σπάσει προ πολλού το φράγμα της ύβρεως. Δικαιώνει όμως έτσι τον χορό τού Οιδίποδα Τυράννου τού Σοφοκλέους που φωνάζει ότι: «ύβρις φυτεύει τύραννον»(στ.871). Η αλαζονεία αν χορτάσει άσκοπα από πολλά που είναι άδικα και επιβλαβή, σαν ανεβεί στην πιο ψηλή κορφή [όπως κακή ώρα ο γείτονας], συνήθως γκρεμοτσακίζεται απότομα στην καταστροφή όπου δεν μπορεί να πατήσει σταθερά  («εί πολλών υπερπλησθή μάταν…απότομον ώρουσεν εις ανάγκαν ένθ’ ου ποδί χρησίμω χρήται»)(στ.875).
Ο ανερυθρίαστος τυραννίσκος προκαλεί την μοίρα του, που δεν μπορεί εν τέλει να είναι διαφορετική από αυτήν του Μεντερές ή του Τσαουσέσκου!
Είναι λάθος το τηλεφώνημα Τσίπρα προς Ερντογάν για συνάντησή τους. Υπό τις παρούσες συνθήκες, που τις περιπλέκει κάθε μέρα περισσότερο ο ισλαμιστής, και κυρίως μετά την διακωμώδηση εκ μέρους του, του τηλεφωνήματος του πρωθυπουργού, πρέπει να ανακληθεί κάθε σκέψη για άμεση συνάντηση.
Το Έθνος έχει υπέρ ποτέ άλλοτε απόλυτη ανάγκη να αποδειχθεί αρραγές. Στο ελλαδικό μέτωπο η πλεονάζουσα μικροπολιτική, ή η βιασύνη κάποιων να καθίσουν στην ηλεκτρική πάντως καρέκλα της εξουσίας, τορπιλίζει κάθε ανάγκη ενότητας στα μείζονα θέματα. Αλλά - άπαγε της βλασφημίας! - και στο μέτωπο των δύο εθνικών μας πυλώνων επωάζεται κρίση διότι η εμμονή του εθνικού κέντρου να φύγει και ο τελευταίος κατοχικός στρατιώτης και να καταστεί σεβαστόν το ασύμφυλον για μια ευρωπαϊκή χώρα να υπάρξει εγγυήτρια χώρα (=δυνάμει κατοχική) χάλασε τα σχέδια  του κ. Αναστασιάδη, ο οποίος επιρρίπτει την ευθύνη του ναυαγίου των διακοινοτικών όχι στον δράστη αδηφάγο σουλτάνο, αλλά στην Ελλάδα που υπέδειξε τα αυτονόητα.
Στη φάση αυτή επιβάλλεται ενεργός αναμονή. Καθώς στις ΗΠΑ υπάρχει ιδιότυπη «μεσοβασιλεία», ενώ στο Βερολίνο ψάχνονται πως θα κατευνάσουν, αναλώμασιν άλλων ασφαλώς, τον αφηνιασμένο τούρκο που απειλεί να τους στείλει 3.000.000 αφροασιάτες. Σε μας θα τους ξεφορτώσει βέβαια…
Το μεσοδιάστημα της προεδρικής διαδοχής στην Ουάσιγκτον χαρακτηρίζεται από κενά εξουσίας - συνέχειας. Η άμεση προσέγγιση - δέσμευση των προσβάσεων που προσφέρουν ελληνικής καταγωγής ή ελληνικής επιρροής  πρόσωπα της νέας αντμινιστρέισον είναι επιτακτική. Να σπεύσουμε «εξαγοραζόμενοι τον καιρόν».
Ισραήλ-Τουρκία «τα βρήκαν». Αυτοί οι δύο μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε. Αποτέλεσμα θα είχε να δεσμεύσει κανείς το Ισραήλ σε περιόδους ρήξης του. Αυτό δυστυχώς δεν έγινε επίμονα και συστηματικά.
Οι Αμερικανοί ιθύνοντες δουλεύουν για την οικοδόμηση της «τουρκικής διαδρομής» του φυσικού αερίου. Ο αποχωρών αντιπρόεδρος Μπάϊντεν αρχιτεκτονεί, ενώ ο γνωστός φιλότουρκος πρώην υφυπουργός Ματ Μπράϊζα που, αφού υπηρέτησε τα τουρκικά συμφέροντα από το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, συνεχίζει να το κάνει τώρα απευθείας ως σύμβουλος τουρκικών εταιρειών μάχεται για την ανασύνδεση Άγκυρας-Τελ Αβίβ.
Η κοινή αγγλοαμερικανική παρέμβαση στο Κυπριακό, έχει προφανή ιδιοτελή ελατήρια α) την νομή των υδρογονανθράκων και την ρύθμιση της διαδρομής τους (μέσω Τουρκίας και όχι Ελλάδος), β) την αποτροπή οιασδήποτε ρωσικής εμπλοκής στο ζήτημα που θα διατάραζε το φαγοπότι τους. Είναι βέβαιον ότι εταίροι και σύμμαχοι ερήμην ημών πασχίζουν να εξευμενίσουν τον βουλιμικό νεοοθωμανό. Αν αποφασίσουμε κάποτε να είμαστε όντως παρόντες και να αξιώσουμε οι λεγόμενοι «σύμμαχοι» να είναι αληθινοί σύμμαχοι, τότε θα έχουμε κερδίσει το ήμισυ του παντός. Το άλλο ήμισυ είναι μια εργώδης προετοιμασία των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Και τα δύο «ημίση»πρέπει να συνυπάρξουν με αναστήλωση και ενδυνάμωση στην διαπασών του φρονήματός μας, ιδίως αυτού της Νεολαίας.
Η ανασυγκρότηση Ενόπλων μας Δυνάμεων και η αναζωογόνηση συμμαχιών μας είναι υπερκατεπείγοντες όροι επιβίωσής μας.
 Να υπενθυμίζουμε στους Αμερικανούς ότι για τις στρατιωτικές παρουσίες τους στην ευρύτερη περιοχή μας η Άγκυρα τους έβγαλε απαγορευτικό. Ενώ όλες, μα όλες τις πραγματοποίησαν με Κρήτη και Κύπρο. Και να αξιώσουμε άμεση και σοβαρή στρατιωτική βοήθεια για την αποκατάσταση της διαταραγμένης ισορροπίας στο Αιγαίο, γεγονός που εγκυμονεί εκτός των άλλων έσχατο κίνδυνο ανατροπής της σταθερότητας και της ειρήνης στη περιοχή.
Ο λαϊκισμός ή εθνολαϊκισμός είχε ξεχαστεί στα σκονισμένα ράφια της ιστορίας και ξαφνικά η νίκη του Τραμπ τον κατέστησε επίκαιρο. Λαϊκιστής σήμερα ονομάζεται από τα διεθνή κατεστημένα μέσα πας τις ο οποίος διακηρύσσει πίστη σε Εκκλησία, πατρίδα, εθνική ταυτότητα, διακατέχεται από αξιακές αναφορές, κριτικάρει την χρηματιστική ολιγαρχία και κερδοσκοπία, την εικονική οικονομία έστω και αν τάσσεται υπέρ του παραγωγικού καπιταλισμού.
Ο αυξανόμενης αποδοχής Γάλλος προεδρικός υποψήφιος Φιγιόν έχει προκαλέσει τα ειρωνικά σχόλια π.χ. της «προοδευτικής»Liberation, η οποία μιλάει για «Δεξιά της εθνικής ταυτότητας και των χριστιανικών αξιών», επειδή ο υποψήφιος τόλμησε «να ζητήσει «να ξαναγραφούν τα προγράμματα της ιστορίας ως εθνικό αφήγημα για να αποκτήσουν ξανά οι Γάλλοι μαθητές εμπιστοσύνη στη Πατρίδα». Αντιτάχτηκε στο γάμο των ομοφιλοφύλων και δέχεται την υιοθεσία μόνο από ετερόφυλα ζεύγη, ενώ τάσσεται υπέρ μιας «Ευρώπης των εθνών, η οποία να αποτελεί εργαλείο και όχι θρησκεία».
Υ.Γ.: Κ. Ζουράρι, αδελφικός ασπασμός και προσ-ευχή: «Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου»…(Ψαλμός πη΄).
Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης