Log in
updated 10:00 AM UTC, Oct 23, 2019
Ροή ειδήσεων :

Στα όρια της κατάθλιψης ο άνθρωπος "σύμβολο" για το παραδοσιακό Πομάκικο τραγούδι

Κύριο Στα όρια της κατάθλιψης ο άνθρωπος "σύμβολο" για το παραδοσιακό Πομάκικο τραγούδι

Του Σεμπαϊδήν Καραχότζα
Πρόκειται για τον γνωστό σε πολλούς από εσάς Μουσταφά Αχμετσίκ ή Μούτε Οσμάνοφ όπως τον ξέρουν οι περισσότεροι Πομάκοι της ορεινής Ξάνθης. Ο άνθρωπος του οποίου το όνομα συνδέθηκε άμεσα με το παραδοσιακό πομάκικο τραγούδι μιας και ο ίδιος γνωρίζει και έχει τραγουδήσει σχεδόν όλα τα πομάκικα τραγούδια.
Έχουν κυκλοφορήσει 2 CD με δικά του τραγούδια ενώ αρκετά από αυτά υπάρχουν και στο διαδίκτυο.
Για πολλά χρόνια εθισμένος στο αλκοόλ μιας και εκεί το οδήγησε ένας εφηβικός του έρωτας χωρίς ανταπόκριση, ένας έρωτας που δεν ξεχάστηκε ποτέ αλλά ευτυχώς μετά από πολλά χρόνια ο ίδιος ξέχασε, έκοψε το αλκοόλ με αποτέλεσμα να γίνει κυριολεκτικά άλλος άνθρωπος.
Όλα αυτά τα χρόνια είχε ως μοναδική συντροφιά το μπουζούκι του, μαζί με αυτό πήγαινε από χωριό σε χωριό, σε γάμους κλπ όπου τραγουδούσε τον πόνο αλλά και την χαρά των ανθρώπων.
Σήμερα πλέον ο άνθρωπος αυτός είναι 82 ετών και έχει την ανάγκη μας. Όχι δεν του λείπει το φαγητό ούτε ο ρουχισμός. Ζει σε ένα μικρό σπίτι στη Σμίνθη που του παραχωρήθηκε από τον Δήμο, λαμβάνει ένα σεβαστό αναπηρικό επίδομα με αποτέλεσμα να μην του λείπει το φαγητό και τα υπόλοιπα είδη βασικής ανάγκης. Τη φροντίδα - καθαριότητα του σπιτιού την έχουν αναλάβει οι άνθρωποι του προγράμματος "ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ" κι έτσι ο Μουσταφά Αχμετσίκ ζει σε ένα αξιοπρεπές περιβάλλον.
Αντιμετωπίζει όμως σοβαρά προβλήματα υγείας, είναι σχεδόν τυφλός αφού μπορεί και διακρίνει μόνο σκιές ενώ ακόμα και υποβασταζόμενος περπατάει με μεγάλη δυσκολία.
Ωστόσο εκείνο που του λείπει είναι η παρέα, να πει δυο κουβέντες με έναν άνθρωπο. Βρίσκεται κυριολεκτικά ένα βήμα πριν την κατάθλιψη. Μόλις ενημερώθηκα για την κατάσταση του τον επισκέφθηκα αμέσως και μαζί με έναν φίλο τον πήραμε και τον πήγαμε μια βόλτα. Μετά από μισή ώρα ο Μουσταφά έγινε άλλος άνθρωπος, άρχισε να μιλάει, να μας λέει παλιές ιστορίες, ακόμα και το μπουζούκι του προσπάθησε να παίξει αν και σχεδόν τυφλός.
Αυτή η παρέα της μιας ώρας, η συζήτηση, η βόλτα του έκανε απίστευτο καλό. Όσοι δεν το γνωρίζουν και έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν λίγη παρέα σε αυτόν τον άνθρωπο ας το πράξουν άμεσα. Θα κάνουν μεγάλο καλό σε έναν μοναχικό, ταλαιπωρημένο αλλά με αξιοπρέπεια άνθρωπο.

Τελευταία τροποποίηση στιςΣάββατο, 27 Ιούλιος 2019 14:39