Log in
updated 3:33 PM UTC, Jul 18, 2019
Ροή ειδήσεων :

Xanthinet.gr - Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Ιανουάριος 2019

4 πολύ ενδιαφέροντα άρθρα για τη μειονοτική εκπαίδευση στη Θράκη

Το απαρτχάιντ της μειονοτικής εκπαίδευσης και οι ευθύνες μας


Οι μουσουλμάνοι Έλληνες της Θράκης αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού και ως τέτοιο οφείλει να τους αντιμετωπίζει το ελληνικό κράτος. Δυστυχώς, όμως, εδώ και πολλές δεκαετίες συνεχίζεται να εφαρμόζεται σε βάρος των μουσουλμανικών μειονοτήτων (πομακόφωνων, τουρκόφωνων και ομιλητών της ρομανί) μία πολιτική διαχωρισμού στη Θράκης, ένα εκπαιδευτικό απαρτχάιντ (apartheid). Μέσα από το σκοταδιστικό θεσμό της μειονοτικής εκπαίδευσης τα ελληνόπουλα της Θράκης που προέρχονται από τη μειονότητα οδηγούνται σε γκετοποίηση και σταδιακό αφελληνισμό. Είναι το ίδιο το σύστημα αυτής της μειονεκτικής εκπαίδευσης που τους κατηγοριοποιεί ως κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό και τους στερεί το δικαίωμα στην ισότιμη ελληνόφωνη παιδεία.
Πρέπει να παρατηρήσουμε ότι, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο τα μοντέλα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης ποικίλλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε χώρας αλλά και τα εθνικά της συμφέροντα, στην Ελλάδα το μοντέλο της μειονοτικής εκπαίδευσης που εφαρμόζεται στην Θράκη δεν ανταποκρίνεται ούτε στα εθνικά συμφέροντα της χώρας μας ούτε στις μαθησιακές ανάγκες των Ελλήνων μουσουλμάνων μαθητών.
Οι διεθνείς πρακτικές διδασκαλίας των μητρικών γλωσσών
Ας δούμε συνοπτικά τι ισχύει σε διεθνές επίπεδο. Σε άλλες χώρες για παράδειγμα, το προσαρμοστικό μοντέλο δίνει έμφαση στην εκμάθηση της κυρίαρχης γλώσσας και κουλτούρας. Το μεταβατικό μοντέλο επιχειρεί να διευκολύνει τη μετάβαση από την οικογενειακή κουλτούρα στην κυρίαρχη. Το μοντέλο επαφής προωθεί την επαφή ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα. Το μοντέλο της πολιτισμικής μεταβολής δεν επιθυμεί την ένταξη των εθνικών μειονοτήτων σε κάποιο πρότυπο.
Συνολικά, υπάρχουν τουλάχιστον επτά διαφορετικές προσεγγίσεις στο ζήτημα της εκπαίδευσης των γλωσσικών μειονοτήτων:
1. Μοντέλα εκπαίδευσης μητρικής γλώσσας (Heritage language education models). Η εκπαίδευση που παρέχεται είναι συμπληρωματική (μετά το σχολείο ή κατά τα σαββατοκύριακα). Τα μαθήματα διοργανώνονται από τις μειονοτικές κοινότητες.
2. Μοντέλα δίγλωσσης εκπαίδευσης αναπτυξιακής διατήρησης (Developmental maintenance bilingual education models - DMBE). Χρησιμοποιούνται είτε ιδιωτικά ολοήμερα σχολεία που διοικούνται από τις μειονοτικές ομάδες είτε κρατικά ολοήμερα σχολεία. Η διδασκαλία γίνεται σε δύο γλώσσες
3. Μοντέλα δίγλωσσης εκπαίδευσης εμβάπτισης στη μητρική γλώσσα (Heritage immersion bilingual education models). Αναπτύχθηκαν στις περιπτώσεις που τα παιδιά μιας μειονότητας είναι ήδη εξοικειωμένα με τη μητρική τους γλώσσα (όπως στην Ισπανία για τη γλώσσα των Βάσκων, στην Ιρλανδία για τα Ιρλανδικά και στη Σκωτία για τα Gaelic). Μετά την εμβάπτιση στη μητρική γλώσσα, ακολουθεί μία εκπαίδευση η οποία ισοσκελίζει τη μειονοτική με την επίσημη γλώσσα.
4. Δίγλωσσα διαπολιτισμικά μοντέλα εκπαίδευσης (Bilingual intercultural education models). Κυριαρχούν στη Λατινική Αμερική για τις αυτόχθονες πληθυσμιακές ομάδες και έχουν στόχο τους να προσφέρουν βασική εγγραματοσύνη στους ιθαγενείς, παρέχοντας παράλληλα τις αναγκαίες διαπολιτισμικές δεξιότητες, έτσι ώστε να μπορούν να επικοινωνούν με τον ισπανόφωνο κόσμο.
5. Μεταβατικά δίγλωσσα εκπαιδευτικά μοντέλα (Transitional bilingual education models). Συναντώνται κυρίως σε χώρες με μεγάλο αριθμό μεταναστών (όπως οι ΗΠΑ). Τα μοντέλα αυτά απομακρύνουν από τη μειονοτική γλώσσα προς όφελος της πλειονοτικής γλώσσας.
6. Μοντέλα αμφίδρομης δίγλωσσης εκπαίδευσης (Two-way bilingual education models). Παρέχεται στα παιδιά της μειονότητας εκπαίδευση στη μητρική τους γλώσσα, ενώ παράλληλα μπορούν τα παιδιά της πλειονότητας να μελετήσουν μειονοτικές γλώσσες. Ο τελικός στόχος είναι η καλύτερη εκμάθηση της επίσημης γλώσσας του κράτους από τα παιδιά της μειονότητας.
7. Μοντέλα γλωσσικής επίγνωσης και ενσωμάτωσης (Language Awareness and inclusive models). Το εκπαιδευτικό σύστημα αποσκοπεί στην ενσωμάτωση των μειονοτικών ομιλητών. Τα παιδιά ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν τη μητρική τους γλώσσα, να βρουν πληροφορίες και να γράψουν εργασίες σε αυτή, αλλά δε χρησιμοποιείται η μειονοτική γλώσσα στη διδασκαλία.
Πιο συγκεκριμένα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συναντάμε διαφορετικές εκπαιδευτικές πολιτικές από χώρα σε χώρα. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
• Στην Ιταλία η σαρδική ομιλείται από 1.200.000 άτομα αλλά δεν αναγνωρίζεται επισήμως. Άλλες γλώσσες που μιλιούνται στην Ιταλία είναι η γερμανική (στο νότιο Τιρόλο), η φριουλική (από 570.00-700.000 άτομα στα ΒΑ), η σλοβενική, η ελληνική (από 12.000 ελληνόφωνους στην Απουλία και Καλαβρία), η κιμβρική (σε Βερόνα και Βιτσέντσα), η μοχενική (στο Τρέντο), η αλβανική (1000.000 άτομα), τα καταλανικά (στη Σαρδηνία), τα κροατικά (από 2.000 άτομα στην περιφέρεια Μολίζε). Κάποιες από αυτές τις γλώσσες προστατεύονται από ειδικό περιφερειακό Χάρτη.
• Στη Γαλλία η αλσατική ομιλείται από το 75% του πληθυσμού της Αλσατίας αλλά δεν έχει καμία επίσημη αναγνώριση, καθώς η Γαλλία τηρεί σκληρή στάση στο ζήτημα των μειονοτικών γλωσσών. Η κορσικανική ομιλείται από 143.000 άτομα αλλά επίσης δεν αναγνωρίζεται. 300.000 άτομα ομιλούν τη βρετονική και 200.000 άτομα ομιλούν τα καταλανικά, τα οποία επίσης δεν έχουν την παραμικρή αναγνώριση, όπως και η βασκική, που ομιλείται από 80.000 άτομα στη γαλλική πλευρά των Πυρηναίων. Σε 31 νομούς της Γαλλίας επίσης ομιλείται η οξιτανική.
• Στην Ολλανδία η φρισική γλώσσα ομιλείται από 400.000 άτομα στην επαρχία Φρίσλαν, η οποία έχει αναγνωριστεί ως δίγλωσση και επιτρέπεται η χρήση της φρισικής στη διοίκηση και στην εκπαίδευση.
• Στη Γερμανία ομιλείται η δανική γλώσσα από 50.000 άτομα και προστατεύεται με επίσημη συμφωνία με τη Δανία. Αναγνωρισμένη επίσης είναι η σοραβική (50.000-70.000 άτομα σε Σαξονία και Βραδεμβούργο). 9000 άτομα ομιλούν τη βόρεια φρισική χωρίς επίσημη αναγνώριση.
• Σε πολλές δυτικές χώρες (όπως η Μεγάλη Βρετανία, ο Καναδάς και οι ΗΠΑ) υποστηρίζεται συχνά ότι η χρήση δύο γλωσσών στην εκπαίδευση δημιουργεί σύγχυση στα παιδιά και επηρεάζει αρνητικά τη σχολική τους επίδοση. Υποστηρίζεται επίσης ότι η κατοχή ενός ενιαίου κώδικα ενοποιεί την κοινωνία και συνιστά βασική προϋπόθεση για το μη αποκλεισμό των αλλόγλωσσων από το δημόσιο βίο και τη συμμετοχή τους σε αυτό.
Η «εκπαίδευση μουσουλμανοπαίδων» ως μοντέλο γκετοποίησης
Αντίθετα με τα μοντέλα που συναντάμε σε άλλες χώρες του κόσμου, στην ελληνική Θράκη παρατηρούμε αναφορικά με τη μειονοτική εκπαίδευση ένα μαθησιακό μοντέλο που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των μουσουλμάνων Ελλήνων μαθητών. Ο μοναδικός λόγος ύπαρξής του φαίνεται να είναι η ύπαρξη των σκοταδιστικών ελληνοτουρκικών πρωτοκόλλων. Η εκπαίδευση των μουσουλμάνων Ελλήνων της Θράκης εκτός του ότι διαχωρίζει τους πολίτες ανάλογα με το θρήσκευμά τους, διαιωνίζει ένα καθεστώς παραβίασης των γλωσσικών δικαιωμάτων των Πομάκων και των Ρομά, εφόσον τους επιβάλλει τη διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας.
Τα πρόσφατα αιτήματα Ελλήνων μειονοτικών βουλευτών για δίγλωσσα νηπιαγωγεία αποσκοπούν στη διατήρηση του εκπαιδευτικού απαρτχάιντ στη Θράκη. Οι συγκεκριμένοι βουλευτές φαίνονται να λειτουργούν ως φερέφωνα μιας μεθοδικής τουρκικής προπαγάνδας που επιθυμεί να διατηρηθεί και να διευρυνθεί ο διαχωρισμός χριστιανών και μουσουλμάνων Ελλήνων της Θράκης.
Το όποιο εκπαιδευτικό μοντέλο επιλέγεται για την εκπαίδευση των μουσουλμάνων Ελλήνων της Θράκης δε θα πρέπει να αγνοεί τρεις σημαντικές συνιστώσες:
1. τις επεκτατικές βλέψεις της Άγκυρας στο Αιγαίο, την Κύπρο και τη Θράκη, που έχουν οδηγήσει τις τελευταίες δεκαετίες σε συρρίκνωση των ελληνικών δικαιωμάτων και στις τρεις αυτές ζωτικής σημασίας περιοχές.
2. Την προσπάθεια οικονομικής και πολιτικής διείσδυσης της Τουρκίας για αλλαγή των πληθυσμιακών ισορροπιών και την ανατροπή του status quo.
3. Τον απώτερο στόχο της Τουρκίας για ομογενοποίηση της μειονότητας και μακροπρόθεσμα τη μεταβολή των συνόρων.
Όποιος δεν αναγνωρίζει αυτές τις αλήθειες απλά εθελοτυφλεί. Δεν είναι λοιπόν δυνατό να συζητάμε ουδέτερα περί μουσουλμανικών μειονοτήτων αγνοώντας τις μεθοδευμένες προσπάθειες της Άγκυρας για εκφοβισμό των πολιτών της Θράκης.
Είναι δεδομένο ότι οφείλουμε να προάγουμε την προστασία των μητρικών γλωσσών της μειονότητας. Όπως γράφει ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης : «η γλωσσική πολυμορφία αποτελεί αναπαλλοτρίωτη γλωσσική περιουσία των λαών, την πιο πολύτιμη κληρονομιά, η οποία αξίζει τον σεβασμό μας». Όμως, παράλληλα με το σεβασμό των γλωσσικών ιδιαιτεροτήτων των παιδιών, οφείλουμε να τους διασφαλίζουμε τη σωστή και ισότιμη εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Και επιτέλους να ξεκαθαρίσουμε πως κανένας σκοταδισμός δεν είναι προοδευτικός. Κανένας σωβινισμός δε μπορεί να συμβάλλει στην προώθηση της ειρηνικής συνύπαρξης. Και κανενός είδους απαρτχάιντ δε μπορεί να συνυπάρχει με τη δημοκρατία. Ειδικά στον τόπο που γέννησε τη δημοκρατία.
Σε μια Ευρώπη όπου είναι αισθητή η διαπάλη ανάμεσα στο γλωσσικό πλουραλισμό και τις προσπάθειες ενσωμάτωσης σε τοπικά γλωσσικά σύνολα, οι Ευρωπαϊκές χώρες σταδιακά υιοθετούν πολιτικές αναγνώρισης και προαγωγής της γλωσσικής πολυμορφίας. Στο πλαίσιο αυτό, ένα σχολείο που συμβάλλει στην εξερεύνηση της διαφορετικότητας και προάγει το σεβασμό των μητρικών γλωσσών και τη διαπολιτισμική επικοινωνία είναι το σχολείο που χρειάζονται τόσο τα μέλη των γλωσσικών μειονοτήτων, όσο και οι φυσικοί ομιλητές της επίσημης γλώσσας της χώρας.
Αυτά που επισημάνθηκαν παραπάνω παρατηρούνται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο δράσης ξένων κατασκόπων στη Θράκη. Δυστυχώς, έχουμε φτάσει στο σημείο να λειτουργούν κάτω από τη μύτη των ελληνικών αρχών ασφαλείας οργανωμένες τρομοκρατικές ομάδες που ασκούν αλυτρωτική προπαγάνδα. Απέναντί τους θα έπρεπε να δραστηριοποιείται επαγγελματικά η αντιτρομοκρατική υπηρεσία και επιτέλους να προχωρήσει σε αναλυτική καταγραφή των παραβάσεων του νόμου, παραβάσεων που καταγγέλλονται όλο και πιο συχνά από μουσουλμάνους συμπολίτες μας.
Πόσο ελεύθερη είναι η Θράκη σήμερα;
Το ελληνικό κράτος πολλές φορές είναι άτολμο στο να χαράξει μία εθνική εκπαιδευτική στρατηγική με άξονα τις εθνικές προτεραιότητες και όχι φοβικά συμπλέγματα. Και δυστυχώς παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια αυτά τα φοβικά συμπλέγματα να εξαπλώνονται τόσο στο μουσουλμανικό όσο και στο χριστιανικό πληθυσμό της Θράκης. Θα αναφέρουμε τέσσερα μόνο παραδείγματα από τον εκπαιδευτικό χώρο:
1. Το 2006 κυκλοφόρησαν από το Πολιτιστικό Αναπτυξιακό Κέντρο Ξάνθης (ΠΑΚΕΘΡΑ) δύο εικονογραφημένα δίγλωσσα παραμύθια (πομακο-ελληνικά). Τα παραμύθια είχαν εικονογραφηθεί από μία ταλαντούχα ζωγράφο, η οποία εργάζονταν τότε ως νηπιαγωγός στο δημόσιο νηπιαγωγείο της Μύκης. Η νηπιαγωγός έδωσε μερικά αντίγραφα των παραμυθιών σε κάποια από τα παιδιά του νηπιαγωγείου, τα οποία χάρηκαν ιδιαίτερα. Η χαρά τους όμως δεν κράτησε πολύ, γιατί επακολούθησε ένα ξέσπασμα ακραίου τουρκικού σωβινισμού σε μια προσπάθεια να εμποδιστεί η διάδοση των παραμυθιών. Ο ίδιος ο τότε δήμαρχος Μύκης πήγε και πήρε από τα χέρια των παιδιών τα παραμύθια.
2. Όταν στο Γυμνάσιο Πολυσίτου ένας φιλόλογος θεώρησε σκόπιμο, διδάσκοντας το δημοτικό τραγούδι για το γεφύρι της Άρτας να αναφερθεί και στην πομάκικη παραλλαγή του, καθώς πολλοί μαθητές του ήταν πομακόφωνοι, διαμαρτυρήθηκαν κάποιοι τοπικοί πράκτορες της Τουρκίας. Ενοχλήθηκαν γιατί θα μπορούσαν οι νέοι Πομάκοι να μάθουν την ιστορική αλήθεια μέσα από τη μελέτης της δικής τους προφορικής παράδοσης.
3. Σε πολλά μειονοτικά σχολεία της Θράκης οι μουσουλμάνοι δάσκαλοι έχουν δημιουργήσει γκέτο, συναγωνίζονται σε τουρκισμό και αρνούνται να συμμετέχουν στη διοργάνωση των επίσημων εθνικών εορτών της πατρίδας μας (28η Οκτωβρίου, 17 Νοέμβρη, 25η Μαρτίου, Απελευθέρωση Ξάνθης, Απελευθέρωση Κομοτηνής). Προβάλλουν μάλιστα τη δικαιολογία ότι θα έχουν πρόβλημα με κάποιους γονείς, οι οποίοι μπορεί να τους ταυτίσουν με τους χριστιανούς δασκάλους.
4. Στο μειονοτικό σχολείο Πάχνης πριν λίγες μέρες έγινε σύσταση προς χριστιανό δάσκαλο να μη χρησιμοποιεί τη μητρική γλώσσα των παιδιών (τα πομάκικα) για να μην υπάρξουν αντιδράσεις. Το ίδιο έχει επαναληφθεί σε πολλά σχολεία του βουνού και του κάμπου όταν πρόκειται για τα πομάκικα και τα ρομανέ. Αντίθετα, όταν πρόκειται για τα τουρκικά, οι χριστιανοί δάσκαλοι ενθαρρύνονται από τους μειονοτικούς συναδέλφους τους να χρησιμοποιούν την τουρκική ως γλώσσα στήριξης. Το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων, μάλιστα έκανε επί πολλά έτη μαθήματα τουρκικής γλώσσας για να μάθουν οι χριστιανοί εκπαιδευτικοί την τουρκική γλώσσα.
Από τα παραπάνω, και αναρίθμητα παρόμοια παραδείγματα προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: Πόσο ελεύθερος μπορεί να είναι ένας εκπαιδευτικός σήμερα να εξασκήσει το διδακτικό του έργο του για να βοηθήσει τα παιδιά να κατακτήσουν τη γνώση; Η ερώτηση θα μπορούσε να γενικευτεί: Πόσο ελεύθερος είναι ένας εκλεγμένος άρχοντας της τοπικής αυτοδιοίκησης σήμερα στη Θράκη όταν είναι δέσμιος της εκλογικής του πελατείας;
Ας αναλάβει ο καθένας την ευθύνη που του αναλογεί
Κύριε Υπουργέ Παιδείας, ας πάψουμε να βλέπουμε τα μουσουλμανόπουλα της Θράκης ως παιδιά μειονεκτικά. Ας πάψουμε να τα καθιστούμε μειονεκτικά, μέσα από τους ίδιους τους κρατικούς μας θεσμούς.
Κύριε Υπουργέ Εξωτερικών, ας πάψουμε πια να θεωρούμε τα μαθησιακά προβλήματα των μουσουλμάνων Ελλήνων της Θράκης ως ζητήματα της εξωτερικής μας πολιτικής. Είναι θέματα εκπαιδευτικά και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Κύριοι Υπουργοί Εθνικής Αμύνης και Δημόσιας Τάξης, η αλλοίωση της εθνοτικής σύστασης των μουσουλμανικών μειονοτήτων της Θράκης αποτελεί απειλή προς την ασφάλειά μας. Ας φροντίσουμε να ανακοπεί η διείσδυση της Άγκυρας στην ελληνική Θράκη.
Κύριοι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων, ας συζητήσουμε επιτέλους όλοι μαζί και ας πάψουμε να ψηφοθηρούμε πάνω σε κρίσιμα θέματα που αφορούν τον μέλλον των παιδιών της Θράκης.
Κύριε Περιφερειάρχα, κύριοι Αντιπεριφερειάρχες. Πάψτε πια να είστε απόντες από κάθε εκδήλωση που αφορά τη Θράκη και το μέλλον της. Η απουσία σας είναι ένδειξη πολιτικής αδυναμίας. Από τις θέσεις σας έχουν περάσει τοπικοί άρχοντες όπως ο Κωνσταντίνος Θανόπουλος και ο Παναγιώτης Φωτέας που κράτησαν ψηλά τα ιδανικά του ελληνισμού στη Θράκη. Εσείς μη συνδέσετε το όνομά σας με την εκχώρηση απαράγραπτων εθνικών μας δικαιωμάτων.
Κύριε διοικητά του Δ’ Σώματος Στρατού, αξιότιμοι διοικητές των Διευθύνσεων Ασφαλείας στη Θράκη, ενισχύστε την ελληνική παρουσία στην ορεινή Θράκη. Ας πάψουμε να επιτρέπουμε την προκλητική δράση των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας μέσα στη χώρα μας. Ας μην τους αφήνουμε να εξασκούν εξανδραποδισμό, τρομοκράτηση, πειθαναγκασμό ή ακόμα και χρηματισμό Ελλήνων πολιτών.
Κύριε Πρωθυπουργέ, πάρτε επιτέλους την πολιτική απόφαση: Δώστε την ευκαιρία στη Θράκη να αναπνέει ελεύθερη, δίχως το βραχνά της ψυχολογικής βίας που εξασκείται από μισθοφόρους της Τουρκίας.
Δυστυχώς σήμερα η Θράκη δεν αναπνέει ελεύθερη. Σχεδόν εκατό χρόνια μετά από την απελευθέρωσή της είναι πολλοί οι κάτοικοί της που φοβούνται να μιλήσουν ελεύθερα που φοβούνται να εκφράσουν τη γνώμη τους. Και δε φοβούνται τον Έλληνα αστυνόμο αλλά τον Τούρκο πράκτορα, που τους παρακολουθεί και υποσκάπτει συστηματικά την ειρηνική συνύπαρξη στον τόπο μας. Αλλά ας μην απαισιοδοξούμε. Είναι πλέον πολλοί αυτοί που εκφράζονται ελεύθερα. Είναι πολλοί αυτοί που υπερνίκησαν το κλίμα του φόβου και λένε τα πράγματα με το όνομά τους.
Ο Ανδρέας Κάλβος είχε γράψει στην «Ωδή εις Σάμον»: «Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται ζυγόν δουλείας ας έχωσι. Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία». Λοιπόν, οι Έλληνες της Θράκης έχουν και αρετή και τόλμη και δύναμη ψυχής. Όσο κι αν προσπάθησαν να τους την καταστείλουν, η τόλμη και η αρετή είναι αναφαίρετο κομμάτι της ύπαρξής τους. Και στα άπαρτα κάστρα της εσωτερικής μας λευτεριάς, στα οχυρά της πίστης μας ανεμίζει και θα ανεμίζει για πάντα τιμημένη η ελληνική σημαία.
Ν. Θ. Κόκκας

Γιατί υπάρχουν (ακόμα) μειονοτικά σχολεία στη Θράκη;
Γιατί υπάρχουν μειονοτικά σχολεία στη Θράκη; Σχολεία ειδικά, σχολεία δίγλωσσα, ελλιπή; Τα μειονοτικά σχολεία πήραν τη θέση των παλαιότερων «μουσουλμανικών σχολείων». Τα «μουσουλμανικά σχολεία» μετονομάστηκαν το 1954 σε «τουρκικά», στο πλαίσιο του ψυχρού πολέμου, καθώς κρίθηκε τότε ασφαλέστερο να θεωρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι μουσουλμάνοι Τούρκοι (η Τουρκία ήταν σύμμαχος χώρα εν τω ΝΑΤΟ) για να αποφευχθεί ο κίνδυνος του να εγκολπωθούν τους σλαβόφωνους Πομάκους οι βόρειοι κομμουνιστές γείτονες. Ο ψυχρός πόλεμος βέβαια έχει παρέλθει προ πολλού, αλλά οι ψυχροπολεμικές επιλογές συνεχίζουν να στοιχειώνουν την εκπαίδευση που λαμβάνουν στη Θράκη οι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες.
Η μειονοτική εκπαίδευση, κατά κοινή αποδοχή, στηρίζεται σε μία παρωχημένη νομοθεσία και αδυνατεί να παρέχει ουσιαστική μόρφωση στα παιδιά των μουσουλμάνων της ελληνικής Θράκης.
Η πολυχρωμία της μουσουλμανικής μειονότητας
Στην πράξη παρατηρούνται τελευταία προσπάθειες να παρουσιαστεί η μειονότητα ως μία εθνική οντότητα, ενιαία τουρκική. Βέβαια, για όσους ζουν στη Θράκη, ακόμα και για τους ίδιους τους μουσουλμάνους, αυτό είναι ανιστόρητο και απέχει πολύ από την πραγματικότητα, εφόσον βασικό γνώρισμα της Θράκης είναι η γλωσσική και φυλετική πολυχρωμία της. Ο Τσιγγάνος Θρακιώτης ξέρει πολύ καλά πως δεν είναι Τούρκος. Στο Δροσερό της Ξάνθης οι Ρομά λένε στη γλώσσα τους: «Χοραχάη Χοραχάσα, Ρομά ε Ρομένσα» (ο Τούρκος με τον Τούρκο και ο Τσιγγάνος με τον Τσιγγάνο). Τα εθνοτικά όρια είναι ευδιάκριτα και στην περίπτωση των Πομάκων, οι οποίοι δεν έχουν καμία φυλετική, γλωσσική, ιστορική ή πολιτισμική συνάφεια με τους Τούρκους.
Κατά τη μακραίωνη ιστορία του, ο ελληνισμός έχει επιδείξει ανεξίθρησκη συμπεριφορά και πλήρη σεβασμό της γλωσσικής και εθνοτικής ετερότητας προς όλες τις συλλογικότητες που συνυπάρχουν στη Θράκη. Σήμερα, ανάμεσα στους 115.000 μουσουλμάνους που ζουν στη Θράκη, οι Πομάκοι υπολογίζονται σε 40.000, οι Αθίγγανοι σε 30.000 και οι τουρκόφωνοι σε 45.000. Αναφερόμαστε σε «τουρκόφωνους» και όχι Τούρκους, διότι στους τουρκόφωνους περιλαμβάνονται τουρκόφωνοι Κιρκάσιοι, μαύροι Σουδανοί (στο Ν. Ξάνθης), τουρκόγυφτοι, ορεινοί Τσιτάκηδες, Κιρτζαλήδες και άλλα ασιατικά φύλα, τα οποία εποίκησαν τη Θράκη κατά τους πρώτους αιώνες της οθωμανικής κατάκτησης.
Από τη Συνθήκη της Λωζάννης στα ελληνοτουρκικά πρωτόκολλα
Συχνά αναπαράγεται το μύθευμα ότι η ύπαρξη των μειονοτικών σχολείων προβλέπεται από τη συνθήκη της Λωζάννης (24 Ιουλίου 1923). Η Συνθήκη αυτή αναφέρεται τόσο στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης όσο και στις μη μουσουλμανικές μειονότητες της Τουρκίας. Εκτός από ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας και έκφρασης, η συνθήκη αναφέρεται και σε εκπαιδευτικά και γλωσσικά ζητήματα.
Σύμφωνα με τα άρθρα 40 και 41 της Συνθήκης, εισάγεται η υποχρέωση της Τουρκίας και της Ελλάδας να εξασφαλίζουν τη διδασκαλία της θρησκείας και της μητρικής γλώσσας στα σχολεία της βασικής εκπαίδευσης για τα παιδιά της μειονότητας. Προβλέπει ότι το κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωση παροχής εκπαίδευσης «εν τη ιδία γλώσση» των μουσουλμάνων στα δημοτικά σχολεία, αλλά και την υποχρεωτική διδασκαλία της επίσημης γλώσσας.
Πρέπει από την αρχή να ξεκαθαρίσουμε ότι η μειονότητα στη Θράκη αποτελεί μία θρησκευτική συλλογικότητα μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών που δικαιούνται να απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα και έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με όλους τους Έλληνες πολίτες. Αυτό ισχύει επίσημα και σύμφωνα με τη συνθήκη της Λωζάννης.
Το σημερινό καθεστώς λειτουργίας των μειονοτικών σχολείων σε μεγάλο βαθμό διέπεται ακόμα από τα μορφωτικά πρωτόκολλα που υπογράφησαν μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας το 1951 και το 1968. Με το Ν/Δ 3065/54 «Περί του τρόπου λειτουργίας Τουρκικών σχολείων στοιχειώδους εκπαιδεύσεως Δυτικής Θράκης και ρυθμίσεων ζητημάτων τινών αφορώντων εις την εποπτείαν αυτών από τους Επιθεωρητάς Τουρκικών Σχολείων Δυτικής Θράκης» και αργότερα με τη μορφωτική συμφωνία του 1968 επιβλήθηκε η τουρκική γλώσσα στην εκπαίδευση των μουσουλμάνων της ελληνικής Θράκης.
Η μειονεκτικότητα των μειονοτικών σχολείων
Ήδη από το 1997, ο Γεράσιμος Κουζέλης, γράφοντας αναφορικά με την κατάσταση των μειονοτικών σχολείων, είχε τονίσει πως «η πολιτική της μη-εκπαίδευσης βολεύει, στο επίπεδο των μυωπικών κρατικών επιλογών και τις «δύο πλευρές». Με τη διαφορά βεβαίως ότι την ευθύνη για την εκπαίδευση των πολιτών του την έχει το ελληνικό κράτος και δεν μπορεί να την απεμπολεί με κανένα τρόπο» (Σύγχρονα Θέματα τ. 63, 1997, σελ. 47).
Από το 1997 μέχρι σήμερα πολλά έχουν αλλάξει στη θρακιώτικη κοινωνία και το βασικότερο από αυτά είναι ότι οι Θρακιώτες μουσουλμάνοι δεν είναι πλέον αθύρματα στα χέρια οποιασδήποτε χειραγώγησης, αλλά ενδιαφέρονται για την πρόοδο των παιδιών τους εγκαταλείποντας σταδιακά τα μειονοτικά σχολεία. Επιπλέον, σήμερα οι μουσουλμάνοι στέλνουν τα παιδιά τους στο δημόσιο Γυμνάσιο και Λύκειο, ενώ ο αριθμός των μουσουλμάνων που εισάγονται στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι αξιοσημείωτος.
Τι γίνεται, όμως στην πρωτοβάθμια μειονοτική εκπαίδευση; Στα μειονοτικά σχολεία που λειτουργούν σήμερα στη Θράκη το αναλυτικό πρόγραμμα διανέμει το χρόνο διδασκαλίας ανάμεσα στα ελληνικά και τα τουρκικά. Έτσι, τα μαθήματα που διδάσκονται στην ελληνική είναι η Ελληνική γλώσσα, η Ιστορία, η Γεωγραφία, η Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή και η Μελέτη Περιβάλλοντος, ενώ τα υπόλοιπα διδάσκονται στην τουρκική. Το γεγονός αυτό, από μόνο του, επιβάλλει σε όλους ανεξαιρέτους τους μειονοτικούς μαθητές (Ρομά-Πομάκοι-Τουρκόφωνοι) την τουρκική ταυτότητα, αλλά προκαλεί και μία σειρά ανεπανόρθωτες δυσκολίες εκμάθησης της ελληνικής.
Το σημαντικότερο πρόβλημα των μειονοτικών σχολείων είναι ότι δε δημιουργούν ελεύθερους πολίτες. Δημιουργούν φανατικούς νέο-γενίτσαρους, έτοιμους να υιοθετήσουν τις πιο ακραίες θέσεις των γκρίζων λύκων. Και αυτό το νέο «παιδομάζωμα» δε συντελείται αυτή τη φορά από τους Τούρκους. Αντίθετα, γίνεται για λογαριασμό των Τούρκων από το ελληνικό Υπουργείο (όχι πλέον εθνικής) Παιδείας. Και γίνεται με τρόπο ασυλλόγιστο, παράλογο και εγκληματικό. Γίνεται καταστρατηγώντας κάθε έννοια κοινής λογικής, αντίθετα με οποιοδήποτε ενδιαφέρον για αυτά τα ελληνόπουλα, που πέφτουν καθημερινά θύματα της τουρκικής προπαγάνδας στη Θράκη. Αυτά τα ελληνόπουλα, που, επειδή είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, υφίστανται τον πιο σκληρό ρατσισμό από την ίδια την πολιτεία, καθώς είναι αναγκασμένα να μένουν αμόρφωτα και να μη λαμβάνουν ισότιμη παιδεία με όλα τα άλλα ελληνόπουλα μόνο και μόνο επειδή ορισμένοι εγκάθετοι παίζουν (επί αδρά αμοιβή) τα πολιτικά παιχνίδια τους πάνω στο κορμί της μειονότητας.
Όμως αυτά τα μη-σχολεία με το παρωχημένο νομοθετικό πλαίσιο και τον εθνικιστικό προσανατολισμό συνεχίζουν να λειτουργούν ακόμα στον 21ο αιώνα! Ποιους εξυπηρετεί σήμερα η λειτουργία τους; Τις μαθησιακές ανάγκες των μαθητών; Τις ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση; Την ειρηνική συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων στη Θράκη; Σίγουρα όχι. Το μόνο που εξυπηρετούν τα μειονοτικά σχολεία είναι τα αλυτρωτικά σχέδια της Άγκυρας για τη Θράκη.
Η καταστρατήγηση της αρχής της αμοιβαιότητας
Κάποιοι μειονοτικοί δημοσιογράφοι, πονηρά σκεπτόμενοι, προβάλλουν την άποψη ότι, όπως οι Ρωμιοί της Πόλης διδάσκονται ελληνικά στην Τουρκία, έτσι και οι μουσουλμάνοι της Θράκης πρέπει να διδάσκονται την τουρκική στην Ελλάδα. Η άποψη αυτή είναι παντελώς αβάσιμη. Πρώτα απ’ όλα διότι, σύμφωνα με τις επίσημες διεθνείς συνθήκες, η ελληνική μειονότητα της Τουρκίας είναι εθνική και όχι μόνο θρησκευτική. Αντίθετα στη Θράκη, η μουσουλμανική μειονότητα χαρακτηρίζεται επίσημα ως «θρησκευτική». Η εθνική (ελληνική) μειονότητα της Κωνσταντινουπόλεως και η θρησκευτική (μουσουλμανική) μειονότητα της ελληνικής Θράκης ορίζεται από τους όρους της ανταλλαγής των πληθυσμών το 1923. Είναι σημαντικό να θυμηθούμε τι ορίζει η ανταλλαγή: «Από 1ης Μαΐου 1923 θέλει διενεργηθή ανταλλαγή των Τούρκων υπηκόων Ελληνικού ορθοδόξου θρησκεύματος, των εγκατεστημένων επί των τουρκικών εδαφών, και των Ελλήνων υπηκόων, μουσουλμανικού θρησκεύματος των εγκατεστημένων επί των ελληνικών εδαφών». Κατά το άρθρ. 2: «Δεν θα περιληφθούν εις την εν τω πρώτω άρθρω προβλεπομένην ανταλλαγήν: α) Οι Ορθόδοξοι Έλληνες, κάτοικοι της Κωνσταντινουπόλεως, β) Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι της Δυτικής Θράκης, θέλουν θεωρηθή ως Έλληνες κάτοικοι της Κωνσταντινουπόλεως πάντες οι Έλληνες, οι εγκατεστημένοι ήδη από της 30ής Οκτωβρίου 1918 εν τη περιφέρεια της Νομαρχίας Κωνσταντινουπόλεως ως αύτη καθορίζεται υπό του Νόμου του 1912. Θέλουν θεωρηθή ως Μουσουλμάνοι κάτοικοι της Δυτικής Θράκης πάντες οι Μουσουλμάνοι, οι εγκατεστημένοι εν τη περιοχή ανατολικώς της μεθορίου της καθορισθείσης τω 1913 δια της Συνθήκης του Βουκουρεστίου».
Τα πονηρά επιχειρήματα υπέρ της λειτουργίας των μειονοτικών σχολείων λόγω της αρχής της αμοιβαιότητας είναι ανυπόστατα για έναν επιπλέον λόγο. Η αρχή της αμοιβαιότητας έχει στην πράξη καταστρατηγηθεί από την Τουρκία με συστηματικό διωγμό και παραβιάσεις των δικαιωμάτων των Ελλήνων που ζουν στην Τουρκία. Αντίθετα στην Ελλάδα, η μουσουλμανική μειονότητα ζει και δημιουργεί ελεύθερα, χωρίς οποιασδήποτε μορφής καταπίεση. Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν σήμερα λιγότεροι από 300 Έλληνες μαθητές στα τρία ελληνικά σχολεία (Μεγάλη του Γένους Σχολή, Ζάππειο, Ζωγράφειο), ενώ στη Θράκη λειτουργούν 171 μειονοτικά σχολεία (32 στην Ξάνθη, 120 στην Κομοτηνή και 19 στον Έβρο) με σχεδόν 7.000 μουσουλμάνους μαθητές (κατά το σχολ. έτος 2006-07 φοιτούσαν 3.057 μαθητές στα μειονοτικά σχολεία του Ν. Ξάνθης, 3.037 στο Ν. Ροδόπης και 553 στο Ν. Έβρου).
Η αρχή της αμοιβαιότητας έχει επίσης καταστρατηγηθεί στην πράξη από την Τουρκία με τη συστηματική πολιτική εξόντωσης των Ελλήνων που εφάρμοσε. Οι μεθοδευμένες ανθελληνικές ταραχές στην Κωνσταντινούπολη το Σεπτέμβριο του 1956, οι μαζικές απελάσεις Κωνσταντινουπολιτών Ελλήνων υπηκόων το 1964-65, τα απαγορευτικά διοικητικά μέτρα της περιόδου 1964-67 οδήγησαν στον ξεριζωμό του ελληνικού πληθυσμού της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου.
Στην Κωνσταντινούπολη τα τρία εναπομείναντα ελληνικά σχολεία χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από την ελληνική κοινότητα. Αντίθετα στην Ελλάδα, το ελληνικό κράτος έχει δαπανήσει, και συνεχίζει να δαπανά τεράστια ποσά για τις λειτουργικές ανάγκες και τη συντήρηση των μειονοτικών σχολείων.
Εκτός από τα λειτουργικά έξοδα, υπέρογκα ποσά διατίθενται για τη μετακίνηση των μουσουλμάνων μαθητών των μειονοτικών σχολείων στη Θράκη. Αναφέρουμε ένα μόνο παράδειγμα: Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση κατά το σχολικό έτος 2009-2010 μετακινήθηκαν 352 μειονοτικοί μαθητές , με ετήσιο κόστος ανά μαθητή 907 ευρώ (Ανακοίνωση Νομαρχίας Ξάνθης, εφ. Αγώνας 23/9/2010 σ. 6).
Η εκπαίδευση των μουσουλμάνων θύμα του νεοθωμανισμού
Δυστυχώς η εκπαίδευση των μουσουλμάνων Ελλήνων παραμένει ακόμα θύμα της αλυτρωτικής πολιτικής της Άγκυρας. Η γειτονική χώρα υπονομεύει συνεχώς τη νομιμότητα στη Θράκη, δυναμιτίζοντας τόσο την τήρηση των θεσμών της ελληνικής πολιτείας, όσο και τις παγιωμένες σχέσεις αγάπης και φιλίας μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Με τρόπο φασιστικό θέλει να επιβάλει στους μουσουλμάνους να ονομάζονται Τούρκοι, εμποδίζοντας ποικιλότροπα και τρομοκρατικά το δικαίωμα όσων το επιθυμούν να αυτοαποκαλούνται Έλληνες μουσουλμάνοι, Πομάκοι μουσουλμάνοι ή Ρομά μουσουλμάνοι. Στην Ελληνική Θράκη υπάρχει απόλυτη θρησκευτική ελευθερία και ελευθερία του λόγου. Ελευθερία που έχει καταντήσει ασυδοσία στα χέρια μισθοφόρων κηρύκων του ισλαμικού μίσους και του νεοθωμανικού φονταμενταλισμού.
Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Παναγιώτης Σγουρίδης επεσήμανε (Παλαιά Βουλή 29/11/2010) σε εκδήλωση για το νεοθωμανισμό στην ελληνική Θράκη: «Βλέπουμε, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, οι τουρκικές διεκδικήσεις να διεισδύουν στην Θράκη με άγνωστη χρηματοδότηση, που δεν δικαιολογεί το μέγεθος της οικονομίας της Θράκης τέτοια διείσδυση».
Η στρατηγική της Τουρκίας για τη Θράκη μπορεί να αναλυθεί σε πολλούς επιμέρους στόχους, όπως:
1. Αναβίωση του οθωμανισμού στα Βαλκάνια.
2. Γκετοποίηση της μειονότητας και παρεμπόδιση των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων των μουσουλμάνων με χριστιανούς.
3.Φυλετική ομογενοποίηση των τριών εθνοτικών ομάδων της μειονότητας (Τουρκόφωνοι, Πομάκοι, Ρομά).
4. Χρησιμοποίηση της ισλαμικής πίστης για την εθνοτική χειραγώγηση των μουσουλμάνων Ελλήνων.
5. Εφαρμογή της ψυχολογίας του φόβου στους μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι χαρακτηρίζονται «προδότες του τουρκικού έθνους» όταν εκφράζουν το σεβασμό τους προς την πατρίδα τους την Ελλάδα.
6. Επιβολή της τουρκικής γλώσσας στη μειονοτική μη-εκπαίδευση, αλλά και ευρύτερη χρήση της στην καθημερινή ζωή των μουσουλμάνων, με απαγόρευση της δημόσιας χρήσης της Πομακικής και της Ρομανί.
Αυτή τη στιγμή μία τουρκική μαφία λυμαίνεται τη Θράκη υπό το αδιάφορο βλέμμα των ελληνικών αστυνομικών και στρατιωτικών αρχών. Τα παρακλάδια της τουρκικής μαφίας στη Θράκη είναι πολλά και στηρίζονται από τις ένοπλες δυνάμεις και τις διπλωματικές υποδομές της Τουρκίας. Το κακό είναι πως η Τουρκία, με άφατη νεοθωμανική υπεροψία, θέλει να επιβάλλει τη δική της πολιτική και στον τομέα της εκπαίδευσης των μουσουλμάνων Ελλήνων. Όμως οι μουσουλμάνοι Έλληνες δεν ενδιαφέρονται καθόλου πλέον για τα πολιτικά τερτίπια της Τουρκίας σε βάρος τους. Ξέρουν πως πατρίδα τους είναι η Ελλάδα και γι αυτό επιλέγουν πλέον όλο και περισσότερο τα δημόσια σχολεία για τη μόρφωση των παιδιών τους, αντί για τα μειονοτικά μη-σχολεία..
Η εκπαίδευση μουσουλμανοπαίδων και τα ευρωπαϊκά κονδύλια (1997-2013)
Το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων, διαχειριζόμενο τόσα χρόνια τεράστια χρηματικά κονδύλια, τείνει να αντικαταστήσει την επίσημη εκπαιδευτική πολιτική, λειτουργώντας ουσιαστικά εμβαλωματικά, ως μία τονωτική ένεση σε ένα σύστημα που πνέει τα λοίσθια. Διατεινόμενο ότι στοχεύει στην προώθηση της ελληνομάθειας μεταξύ των Μουσουλμανοπαίδων, αποδέχεται τη θεσμικά επιβεβλημένη τριγλωσσία στους μειονοτικούς πληθυσμούς, προς όφελος όμως της τουρκικής γλώσσας, η οποία δεν αποτελεί μητρική γλώσσα για όλους τους μουσουλμάνους της Θράκης.
Αγνοώντας κατά τρόπο κραυγαλέο τις μητρικές γλώσσες των Πομάκων και των Ρομά, το πρόγραμμα αυτό επιχείρησε να κατασκευάσει μία ανύπαρκτη ενιαία τουρκική ταυτότητα για όλη τη μειονότητα. Και αυτή η κατασκευή δεν ήταν καθόλου αθώα. Ήταν προσχεδιασμένη και σκόπιμη.
Η πρώτη και τη δεύτερη φάση του Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων (1997-2000, 2002-2004) στοίχισε 9.640.000 ευρώ. Η τρίτη φάση (2004-2008) στοίχισε 7.350.000 ευρώ. Η τέταρτη φάση ανέρχεται σε 10.2555.000 ευρώ. Συνολικά το πρόγραμμα από το 1997 μέχρι το 2013 θα στοιχίσει 27.245.000 ευρώ. Με αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει θαύματα, εάν τα χρήματα είχαν δοθεί σωστά στην ενίσχυση της προσχολικής αγωγής και την ίδρυση δημόσιων σχολείων.
Οι υπεύθυνοι του προγράμματος φρόντισαν να διατηρήσουν άριστες σχέσεις με τους φερόμενους ως εκπροσώπους ορισμένων μειονοτικών συλλόγων και ορισμένους μειονοτικούς δημοσιογράφους, στους οποίους και ανέθεσαν τη διαφήμιση του έργου τους. Αδιαφόρησαν όμως για τον απλό μουσουλμάνο γονιό και μαθητή, για τις πραγματικές τους μαθησιακές ανάγκες και όχι αυτές που επιβάλλουν οι εθνικιστικές σκοπιμότητες της Τουρκίας στη Θράκη. Και βέβαια ουδέποτε έλαβαν υπόψη τους τις δημοκρατικές φωνές μουσουλμάνων δημοσιογράφων όπως ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα ή τις συστηματοποιημένες προτάσεις σοβαρών συλλόγων όπως ο Σύλλογος Ελλήνων Μουσουλμάνων, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων Ν. Ξάνθης, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πομάκων κ.λπ.
Αν δεν υπήρχε το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων, με τις παχυλές ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και τη διασπάθισή τους για τη διάσωση και τον εξωραϊσμό του σαθρού συστήματος της μειονοτικής παραπαιδείας (διότι δεν πρόκειται περί παιδείας) από το 1996 μέχρι σήμερα, ίσως δεν θα υπήρχαν πλέον μειονοτικά σχολεία. Τα δισεκατομμύρια ευρώ που κατασπατάλησε το πρόγραμμα δεν ωφέλησαν τους μουσουλμάνους μαθητές. Το μόνο που κατάφεραν είναι να διατηρούν με νύχια και με δόντια ένα μηχανισμό που καταρρέει, να δίνουν «παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του». Και ας μην κρυβόμαστε: ο μηχανισμός της μειονοτικής εκπαίδευσης είναι ένας άρρωστος που παραπαίει, κι αντί να τον θεραπεύουμε, κάποιοι προτιμούν συνεχώς να τον κρατούν στην εντατική, με ορούς και ενέσεις …
Ο πρώην υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης, με ερώτησή του στη Βουλή στις 16/6/2010 τόνισε πως η έγκριση του Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων, τη στιγμή που δεν εγκρίθηκαν τα αντίστοιχα προγράμματα των Παλιννοστούντων ομογενών και των Αλλοδαπών, αδικεί τους παλιννοστούντες ομογενείς, τους Ρομά και τους αλλοδαπούς, ενώ παράλληλα «υπονομεύει την πολιτική εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης, η οποία τα τελευταία χρόνια κατέστη ιδιαιτέρως ελκυστική για τα παιδιά της μειονότητας».
Οι υπεύθυνοι και οι ανεύθυνοι
Ποιοι φταίνε για το χαμηλό επίπεδο της εκπαίδευσης των μουσουλμανοπαίδων της Ελλάδας; Οι Υπουργοί Παιδείας; Οι μισθωτοί της Άγκυρας στη Θράκη; Οι συντονιστές των γραφείων μειονοτικής εκπαίδευσης; Οι εκπαιδευτικοί; Οι μαθητές; Οι γονείς τους; Ας επιχειρήσουμε ένα σύντομο καταμερισμό των ευθυνών.
1) Οι εκάστοτε υπουργοί Παιδείας έχουν μεγάλο ποσοστό ευθύνης, ως προς το ότι, ελλείψει οράματος, δεν έσκυψαν όσο θα έπρεπε πάνω στα προβλήματα, δεν αφουγκράστηκαν τις αληθινές ανάγκες των ανθρώπων, πέφτοντας έτσι θύματα του φοβικού κλίματος που τους μετέφεραν απληροφόρητοι σύμβουλοι και κομματικοί παρατρεχάμενοι. Η μεγαλύτερη ευθύνη τους είναι ότι επέτρεψαν στην Άγκυρα να αλωνίζει στη Θράκη και να καθορίζει την εκπαίδευση Ελλήνων πολιτών.
2) Οι μισθωτοί της Άγκυρας στη Θράκη, ως επαγγελματίες καθοδηγητές, παίρνουν περισσότερα χρήματα από το τουρκικό προξενείο απ’ όσα αξίζουν (ο προϋπολογισμός του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής είναι 16.000.000 ευρώ!). Συνήθως πρόκειται για αγράμματους και απαίδευτους ρατσιστές, που γνωρίζουν μόνο τις τεχνικές εκφοβισμού και χειραγώγησης της θρησκευτικής πίστης των μουσουλμάνων Ελλήνων προς όφελος του νεοθωμανισμού. Η προπαγάνδα τους δεν γίνεται αποδεκτή από τους φιλειρηνικούς Θρακιώτες μουσουλμάνους. Κυκλοφορώντας με κοστούμια, γραβάτες, κεμαλικές κονκάρδες, τούρκικες σημαίες, κασκόλ της Φενέρ Μπαχτσέ και προπαγανδιστικά έντυπα στα χέρια γίνονται γραφικοί, καθώς οι μουσουλμάνοι Έλληνες τους χλευάζουν. Οι άνθρωποι αυτοί υπηρετούν τα συμφέροντα ξένης δύναμης και θέτουν σε κίνδυνο της ειρήνη και την ασφάλεια της χώρας μας παραβαίνοντας σημαντικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα ( άρθρα 148, 191, 192).
3) Οι περισσότεροι από αυτούς που κατά καιρούς διετέλεσαν προϊστάμενοι και διευθυντές του Συντονιστικού Γραφείου Μειονοτικής Εκπαίδευσης ήταν κυρίως άβουλα κομματικά στελέχη, που δε θέλησαν να θίξουν τα κακώς κείμενα για να μην ανοίξουν «τους ασκούς του Αιόλου της μειονότητας» (κατά την προσφιλή τους φράση), δηλαδή για να μην ενοχλήσουν τους εκμεταλλευτές της μειονότητας στη Θράκη, τους Τούρκους χειραγωγούς των μουσουλμάνων Ελλήνων. Υπηρέτησαν γραφειοκρατικά, δίχως όραμα, ένα στείρο εκπαιδευτικό παραμάγαζο, αντί της ενιαίας και πραγματικής μόρφωσης.
4) Οι εκπαιδευτικοί συνήθως κάνουν ένα μεγάλο αγώνα για να ξεπεράσουν τις αντικειμενικές δυσκολίες της θεσμοθετημένης τριγλωσσίας. Στέκονται δίπλα στα παιδιά, προσπαθούν να μάθουν τη μητρική τους γλώσσα, τα στηρίζουν στην προσπάθειά τους να κατανοήσουν τον κόσμο που ζουν. Ίσως δεν ισχύει το ίδιο για ορισμένους αποφοίτους της ΕΠΑΘ (Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσ/νίκης), οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν μόνο για την εξασφάλιση της μηνιαίας μισθοδοσίας τους, μετατρέποντας τους εαυτούς τους σε όργανα της τουρκικής προπαγάνδας. Είναι χαρακτηριστικές οι πρόσφατες ανακοινώσεις του Συλλόγου Αποφοίτων της ΕΠΑΘ (με πρόεδρο το Ν. Κιγιτζή), οι οποίες έκλιναν το γόνυ στις πιο φιλοθωμανικές επιταγές του βαθέως κράτους της Τουρκίας. Ξεχνά φαίνεται ο κ. Κιγιτζή ότι οι ΕΠΑΘίτες δάσκαλοι μισθοδοτούνται από το ελληνικό και όχι από το τουρκικό Υπουργείο Παιδείας και πως θα όφειλαν να ενδιαφέρονται για τα συμφέροντα του ελληνικού κράτους και όχι του τουρκικού.
5) Οι μαθητές από μόνοι τους είναι οι μόνοι που σίγουρα δε φταίνε. Είναι, όμως, τα θύματα της αντιμαθησιακής εκπαιδευτικής πολιτικής. Κάνουν έναν τεράστιο υπαρξιακό αγώνα να κτίσουν την προσωπικότητά τους, παρά την έκθεσή τους, ήδη από την ηλικία των έξι ετών στην ωμή προπαγάνδα του νεοθωμανισμού μέσα από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς θεσμούς.
6) Οι γονείς των μαθητών έχουν επίσης το μερίδιο της ευθύνης τους, στο βαθμό που ανέχτηκαν να παίζονται πολιτικά παιχνίδια πάνω στην πλάτη τους.
Είναι βέβαιο ότι η όποια βελτίωση του σκηνικού απαιτεί συνεργασία και κοινό προγραμματισμό όλων των εμπλεκομένων και όχι λύσεις επιβεβλημένες άνωθεν που καμία σχέση δεν έχουν με τις μαθησιακές ανάγκες των παιδιών.
Κάνοντας καριέρα στην πλάτη των μειονοτικών μαθητών
Ένας από τους παράγοντες για τον οποίον δεν έχουν διατυπωθεί ξεκάθαρες προτάσεις και λύσεις προς όφελος των μουσουλμάνων Ελλήνων μαθητών είναι οι επιστημονικοφανείς θεωρίες ορισμένων Ελλήνων πανεπιστημιακών, οι οποίοι κάνουν καριέρα πάνω στα μειονοτικά ζητήματα. Μέσα στα κείμενά τους «θολώνουν τα νερά για να φαίνονται βαθιά» (όπως θα έλεγε γι αυτούς ο Nietzsche) κι αντί να βοηθήσουν να ξεμπερδευτεί το κουβάρι, το μπερδεύουν ακόμα περισσότερο μόνο και μόνο για να παρουσιαστούν αυτοί ως οι επαγγελματίες επιστήμονες του μειονοτικού λόγου. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ΚΕΜΟ (Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων).
Κάποια μέλη του ΚΕΜΟ, εδώ και πολλά χρόνια, αρθρογραφούν πάνω στα μειονοτικά ζητήματα, διατηρούν άριστες σχέσεις με τα μειονοτικά σωματεία που χρηματοδοτεί η Άγκυρα, εμφανίζονται στα συνέδρια ως υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (μόνο εκείνων των δικαιωμάτων που προτάσσει ο τουρκικός κεμαλισμός), συνηγορούν υπέρ της τουρκομουσουλμανικής μειονότητας (όρος που οι ίδιοι εφηύραν και συστηματικά χρησιμοποιούν, παρερμηνεύοντας τις διεθνείς συνθήκες και το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των Πομάκων και των Ρομά). Γι αυτούς δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού έχουν μόνο οι Τούρκοι, όχι οι Πομάκοι, όχι οι Ρομά. Στην πράξη, αυτό το κατεστημένο μίας αποδομητικής προσέγγισης της μειονοτικής εκπαίδευσης καθόλου δεν έχει συνεισφέρει στην ουσιαστική αναβάθμιση του στείρου μειονοτικού σχολείου, ούτε στο σεβασμό της ετερότητας, την οποία συνεχώς επικαλούνται. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι απόψεις και οι προτάσεις αυτών των συγγραφέων ταυτίζονται απόλυτα με το σύνολο των προτάσεων των νεοθωμανικών συλλόγων που χρηματοδοτεί η Άγκυρα στη Θράκη.
Οι πρόσφατες προσπάθειες προπαγάνδισης της έννοιας της «τουρκομουσουλμανικής» μειονότητας συνιστούν ουσιαστικά την κατασκευή ενός όρου, που δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες της Θράκης, όπου η μουσουλμανική μειονότητα συναπαρτίζεται από Πομάκους, Ρομά και τουρκόφωνους. Τις προσπάθειες παρουσίασης της μειονότητας ως ενιαίας τουρκικής μετά μανίας υπερασπίζονται τόσο οι εγκάθετοι του τουρκικού εθνικισμού όσο και οι «ειδικοί» του ΚΕΜΟ. Τυχαίο;
Στην ίδια κατηγορία επιστημονικοφανών αναφορών στα ζητήματα της μειονοτικής πολιτικής εντάσσονται αναφορές πολιτικής (policy reports) που έχει κατά καιρούς προβάλλει το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ). Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι επιλεκτικές και μονομερείς προτάσεις που υπέβαλλε το ΕΛΙΑΜΕΠ (Άννα Τριανταφυλλίδου & Ντία Αναγνώστου, «Οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης, Ελλάδα. Προτάσεις για στρατηγικές περιφερειακής ανάπτυξης», πρόγραμμα EUROREG 2004-2007), στις οποίες περιλαμβάνεται η ενίσχυση της διγλωσσίας (ελληνικά-τουρκικά) στα γραφεία των δήμων, τις δημόσιες υπηρεσίες, το πρόγραμμα σπουδών των μειονοτικών σχολείων. Είναι άραγε τυχαίο ότι αυτές οι προτάσεις ταυτίζονται με τις διεκδικήσεις του κεμαλικού εθνικισμού στη Θράκη; Ούτε λέξη για τα μαθησιακά προβλήματα των Πομάκων και των Ρομά μαθητών που προέρχονται από την τριγλωσσία που τους έχει επιβληθεί θεσμικά μέσα από την παρωχημένη και ψυχροπολεμική νομοθεσία της μειονοτικής μη-εκπαίδευσης.
Τέτοιες προτάσεις «διακοινοτικού χαρακτήρα» ουσιαστικά γκετοποιούν τους μουσουλμάνους, επιβάλλουν την καχυποψία μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων και υποδαυλίζουν την ειρηνική συνύπαρξη, που για τη Θράκη αποτελεί ιστορικό κεκτημένο. Επιπλέον, ισοπεδώνουν το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού οποιουδήποτε μουσουλμάνου δεν επιθυμεί να χαρακτηρίζεται «Τούρκος». Δυστυχώς, όμως, ενώ τέτοιες προτάσεις όπως αυτές του ΕΛΙΑΜΕΠ, είναι αστοιχείωτες και προκατασκευασμένες, μερικές φορές επηρεάζουν τις κυβερνητικές επιλογές ορισμένων πολιτικών κομμάτων.
Τι οφείλει να πράξει η ελληνική πολιτεία.
Ως προς την εκπαίδευση των μουσουλμάνων Ελλήνων, η ελληνική πολιτεία θα πρέπει να πάρει άμεσα εκπαιδευτικά μέτρα που θα ενισχύσουν την ελληνομάθεια των μουσουλμάνων:
1. Να ενισχύσει την προσχολική αγωγή στην ελληνική γλώσσα.
2. Να ιδρύσει σε όλα τα μακρινά χωριά βρεφονηπιακούς σταθμούς.
3. Να διορίσει στα δημόσια δημοτικά σχολεία μουσουλμάνους δασκάλους που θα διδάσκουν την ισλαμική θρησκεία, την ίδια ώρα που τα χριστιανόπουλα διδάσκονται τη χριστιανική θρησκεία.
4. Να δημιουργήσει δημόσια δημοτικά σχολεία στα πομακοχώρια, δίνοντας την ευκαιρία σε όσους το επιθυμούν να παρακολουθήσουν ισότιμη εκπαίδευση με όλα τα παιδιά στην Ελλάδα
5. Να πάψει να χρηματοδοτεί προγράμματα που θεσμοθετούν την τουρκική γλώσσα σα μόνη επιλογή στη μειονοτική εκπαίδευση.
6. Τα μειονοτικά σχολεία να μετατραπούν σε διαπολιτισμικά σχολεία, παρέχοντας τον ενιαίο κορμό γνώσεων που παρέχουν όλα τα δημόσια σχολεία.
7. Να δίνεται ευκαιρία (και να επιδοτείται μέσα από προγράμματα) να διδάσκονται πέραν του σχολικού ωραρίου, οι μητρικές γλώσσες που μιλούν οι γονείς των μουσουλμάνων μαθητών (τουρκικά, πομακικά, ρομανί).
Από το μειονοτικό μη-σχολείο στο σχολείο του αύριο
Τα μειονοτικά σχολεία, όπως συνεχίζουν σήμερα να λειτουργούν, παγιώνουν τη μη-μόρφωση για τους Έλληνες πολίτες που είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Επιπλέον, γκετοποιούν, διχάζουν και πολλαπλασιάζουν τις κοινωνικές και μορφωτικές ανισότητες. Για το λόγο αυτό η ιστορική εξέλιξη οδηγεί νομοτελειακά στη συρρίκνωσή τους.
Αν συγκρίνουμε τα αριθμητικά στοιχεία που αφορούν στο μαθητικό δυναμικό των μειονοτικών σχολείων της Θράκης θα παρατηρήσουμε ότι από το 1991 μέχρι το 2007 παρατηρήθηκε μείωση των μαθητών από 7.248 σε 6.647. Η μείωση δεν οφείλεται σε μείωση των γεννήσεων αλλά στην προτίμηση των μουσουλμάνων για τα δημόσια σχολεία της Θράκης. Αντίστοιχα, το 1996-97 στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης οι μειονοτικοί μαθητές στα δημόσια σχολεία ήταν περίπου 300, ενώ σήμερα υπερβαίνουν τους 1.000. Η αυξητική αυτή τάση είναι πιο έντονη στο νομό Ξάνθης. Σημειώνουμε επίσης ότι οι μουσουλμάνοι μαθητές που παρακολουθούσαν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 2009 ήταν 4.650 έναντι 3.115 το 2001. Κατά το σχολικό έτος 2009-10 φοιτούσε στα δημόσια δημοτικά σχολεία της Θράκης το 32,5 % των μουσουλμάνων μαθητών. Για τα Γυμνάσια το ποσοστό ανέρχεται στο 76, 2% και για τα Λύκεια στο 85% επί του συνόλου των μουσουλμάνων μαθητών. Και στο επίπεδο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει πλέον ελαχιστοποιηθεί ο αριθμός των μουσουλμάνων Ελλήνων που φεύγουν για σπουδές στην Τουρκία, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία επιλέγει τα ελληνικά πανεπιστήμια.
Κι αυτό δεν οφείλεται βέβαια στο πρόγραμμα εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων, αλλά στη δυναμική της μουσουλμανικής κοινωνίας στη Θράκη, η οποία συνειδητά επιλέγει το ελληνόφωνο σχολείο αντί του μειονοτικού, έχοντας διαπιστώσει ότι εξασφαλίζει καλύτερες προϋποθέσεις για το μέλλον των παιδιών τους.
Αργά ή γρήγορα το μειονοτικό σχολείο θα εξαφανιστεί. Όπου συνεχίσει να υπάρχει, θα έχει τη μορφή διαπολιτισμικού σχολείου, ενισχυμένο από την ελληνική πολιτεία, διότι η Ελλάδα ανέκαθεν σεβόνταν και σέβεται το δικαίωμα στη διαφορετικότητα.
Τα μειονοτικά σχολεία γρήγορα θα κλείσουν. Θα κλείσουν έχοντας μείνει δίχως σπουδαστές, καθώς θα τα εγκαταλείπουν όλο και περισσότεροι γονείς και μαθητές. Και για άλλη μια φορά το Υπουργείο Παιδείας (που ελπίζουμε γρήγορα να ξαναονομαστεί Εθνικής Παιδείας) θα έχει μείνει πίσω από τις εξελίξεις.
Συμπερασματικά
Λοιπόν, γιατί υπάρχουν ακόμα μειονοτικά σχολεία στη Θράκη; Είναι η ατολμία και η έλλειψη σοβαρού εκπαιδευτικού σχεδιασμού; Είναι ο φόβος της ετερότητας του γείτονα; Σήμερα, οι Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών και Παιδείας, εγκλωβισμένοι στο φοβικό κλίμα που κάποιοι σύμβουλοι τους επέβαλαν, αδυνατούν να αρθρώσουν ένα σοβαρό εκπαιδευτικό λόγο προς όφελος τόσο της Ελλάδας όσο και των μουσουλμάνων Ελλήνων της Θράκης. Ευτυχώς όμως, όπως είχε πει ο Μένανδρος, «άγει δε προς φως την αλήθειαν χρόνος». Κι όπως λοιπόν ο χρόνος αποκαλύπτει στο φως την αλήθεια, έτσι και το κλίμα του φόβου παύει να απλώνεται πάνω στην πολιτική ζωή του τόπου και κατ’ επέκταση πάνω στις εκπαιδευτικές επιλογές των αρμοδίων. Και το ερώτημα «Γιατί υπάρχουν ακόμα μειονοτικά σχολεία;» δεν πρέπει να μας οδηγεί σε μια στείρα ομφαλοσκόπηση, αλλά στην άρνηση του σκοταδισμού που επέβαλλε η μειονοτική παραπαιδεία στη Θράκη. Το επόμενο βήμα είναι μια ξεκάθαρη και ενιαία προσέγγιση της μόρφωσης των παιδιών, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους και τη μητρική τους γλώσσα.
Νικόλαος Θ. Κόκκας

Η μειονοτική εκπαίδευση και η θεωρία του πολιτικού κόστους
Κάθε φορά που τίθενται προς συζήτηση τα σοβαρά και χρονίζοντα προβλήματα της μειονοτικής εκπαίδευσης, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εγείρουν το ζήτημα του «πολιτικού κόστους». Στο σημείο αυτό οι συζητήσεις διακόπτονται, τα χαμόγελα παγώνουν και οι όποιες σοβαρές πρωτοβουλίες εκπαιδευτικών τομών σταματούν. Ειδικότερα, οι περισσότεροι πολιτικοί εκπρόσωποι κομμάτων στην Ελλάδα κατά τις τελευταίες δεκαετίες διαμορφώνουν τις απόψεις τους για τη μειονοτική εκπαίδευση με γνώμονα όχι το συμφέρον του τόπου, αλλά το «φόβο των άλλων». Η θεωρία του δήθεν πολιτικού κόστους διαπερνά κάθε πτυχή της μειονοτικής πολιτικής των εκάστοτε Υπουργών Εθνικής Παιδείας (εμείς οι εκπαιδευτικοί θα συνεχίζουμε να ονομάζουμε Υπουργείο Εθνικής Παιδείας το υπουργείο μας κι όχι«δια βίου μάθησης», όπως μετονομάστηκε πρόσφατα), ενώ παράλληλα καθορίζει τη στάση των υποψηφίων στις δημοτικές, νομαρχιακές και βουλευτικές εκλογές απέναντι στους μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες. Οι συναλλαγές και τα ρουσφέτια κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αποτελούν μελανό σημείο της πολιτικής μας ζωής, πολύ περισσότερο όταν τίθεται σε κίνδυνο η εκπαίδευση των Ελλήνων μουσουλμάνων μαθητών.
Στην πραγματικότητα, η θεωρία του πολιτικού κόστους αποτελεί ένα μύθο. Οι Θρακιώτες μουσουλμάνοι έχουν αποδείξει στην πράξη πως είναι φιλειρηνικοί και πως αγαπούν τον τόπο που γεννήθηκαν, την πατρίδα τους. Κλείνουν τα αφτιά τους στα κηρύγματα μίσους απ' όπου κι αν προέρχονται, σέβονται τη θρησκεία τους, όπως σέβονται και τις άλλες θρησκείες. Πολύ περισσότερο στο χώρο του δημόσιου σχολείου είναι φανερό πως οι χριστιανοί και οι μουσουλμάνοι μαθητές αναπτύσσουν καθημερινά σχέσεις φιλίας και συνεργασίας, χωρίς αποκλεισμούς και προκαταλήψεις.
Η αναχρονιστική νομοθεσία της μειονοτικής εκπαίδευσης
Η αναχρονιστική και ψυχροπολεμική νομοθεσία ταλανίζει εδώ και πολλές δεκαετίες το χώρο της μειονοτικής εκπαίδευσης, διαχωρίζοντας τους μαθητές ανάλογα με το θρήσκευμά τους και γκετοποιώντας τους μουσουλμάνους μαθητές. Στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία το αναλυτικό πρόγραμμα είναι δίγλωσσο (ελληνικά-τουρκικά), παρέχοντας προς τους μουσουλμάνους μαθητές ανεπαρκείς γνώσεις της ελληνικής. Η κατάσταση αυτή συνεχίζεται και στα ιδιωτικά μειονοτικά γυμνάσια και λύκεια της Θράκης. Ας δούμε, για παράδειγμα, τι προβλέπεται από το Ωρολόγιο Πρόγραμμα Μειονοτικών Λυκείων. Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση Γ2/933 της 3.3.2000 (ΦΕΚ Β 372, 2000) στην Α’ Τάξη των μειονοτικών Λυκείων υποχρεωτικά μαθήματα στην ελληνική γλώσσα είναι: Αρχαία Ελληνικά, Νέα Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, Ιστορία, Αρχές Οικονομίας, Τεχνολογία, ΣΕΠ, Ξένη Γλώσσα: σύνολο ωρών 16/17. Υποχρεωτικά μαθήματα στην τουρκική γλώσσα είναι τα ακόλουθα: Θρησκευτικά, Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Φυσική Αγωγή, Τουρκικά: Σύνολο ωρών 15/14.
Βέβαια, το πρόβλημα της ελλιπούς διδασκαλίας της ελληνικής ξεκινάει από την πρωτοβάθμια μειονοτική εκπαίδευση. Αν ανατρέξουμε μερικές δεκαετίες πιο πίσω, θα θυμηθούμε πως στις 28-1-1954 ο Γενικός Διοικητής Θράκης Γ. Φεσσόπουλος διεβίβασε προς τις κοινότητες και τους δήμους της Ροδόπης διαταγή του τότε πρωθυπουργού Στρατάρχη Παπάγου που έλεγε: «Κατόπιν διαταγής του κ. Προέδρου της Κυβερνήσεως, παρακαλούμεν όπως εφ’ εξής εις πάσαν περίπτωσιν γίνεται χρήσις του όρου «Τούρκος-τουρκικός» αντί του τοιούτου «Μουσουλμάνος-μουσουλμανικός». Επί τούτοις δέον να μεριμνήσετε διά την αντικατάστασιν των εν τη περιφερεία υμών διαφόρων επιγραφών, όπως «Μουσουλμανική Κοινότης, Μουσουλμανικόν Σχολείον κλπ» διά τοιαύτης «Τουρκικόν». Ήταν μία ψυχροπολεμική πολιτική απόφαση, που έστελνε τους μουσουλμάνους Έλληνες στην αγκαλιά της Τουρκίας. Το 1972, στο Νομοθετικό Διάταγμα 1109 της 25.1.1972 (ΦΕΚ Α’ 17, 1972) αντικαθίστανται άρθρα του Ν.Δ. 3065/54 «περί τρόπου ιδρύσεως και λειτουργίας Τουρκικών Σχολείων Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως Δυτικής Θράκης και ρυθμίσεως ζητημάτων τινών αφορώντων εις την εποπτείαν αυτών και τους Επιθεωρητάς Τουρκικών Σχολείων». Στο νέο νομοθετικό διάταγμα γίνεται πλέον αναφορά σε «Μειονοτικά Σχολεία».
‘Έχουν περάσει έξι δεκαετίες μετά τη θέσπιση αυτής της αναχρονιστικής νομοθεσίας και σήμερα τα μειονοτικά σχολεία παραμένουν μειονεκτικά, σχολεία που καταδικάζουν τους μαθητές τους στην αμάθεια, σχολεία που διαχωρίζουν, που καταστρατηγούν την έννοια της ισονομίας, εφόσον δεν παρέχουν ισότιμη εκπαίδευση σε όλους τους Έλληνες πολίτες.
Τα δίγλωσσα μειονοτικά σχολεία καταδικάζουν στην ημιμάθεια, κλείνουν τους γνωστικούς ορίζοντες των παιδιών, διχοτομούν τη συνείδησή τους. Προσθέτουν φανατισμό, αφαιρούν γνώσεις, πολλαπλασιάζουν τη σύγχυση, διαιρούν ανάμεσα σε "εμάς" και τους "άλλους". Προσθέτουν κεμαλική ιδεολογία, αφαιρούν κριτική σκέψη, πολλαπλασιάζουν την άγνοια, διαιρούν και διχάζουν τους πολίτες της Ελλάδας. Αφαίρεση κι όχι πρόσθεση –διαίρεση κι όχι πολλαπλασιασμός! Δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατική χώρα. Είναι απομεινάρια ενός ψυχροπολεμικού παρελθόντος. Δεν ανήκουν στον 21ο αιώνα.
Η κατασκευή τουρκικής ταυτότητας μέσα από τα μειονοτικά σχολεία.
Οι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες αλλοτριώνονται μέσα από τα δίγλωσσα σχολεία που μετατρέπουν Έλληνες πολίτες σε φανατικούς υποστηρικτές του παντουρκισμού. Ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Τα δίγλωσσα μειονοτικά σχολεία είναι στην ουσία σχολεία τουρκικά. Η βασική τους λειτουργία είναι η αλλοτρίωση των μουσουλμάνων πολιτών. Πέρα από το αναλυτικό πρόγραμμα που προβλέπουν τα διακρατικά πρωτόκολλα και οι πεπαλαιωμένες ελληνοτουρκικές συμφωνίες, μία σειρά από φιλοκεμαλικές, εθνικιστικές δράσεις καλλιεργούν στους μουσουλμάνους Έλληνες μαθητές το φανατισμό και το μίσος προς τους χριστιανούς. Κι αυτά όχι μόνο με την ανοχή αλλά και με την οικονομική επιδότηση της ελληνικής πολιτείας!
Θα πρέπει εδώ να επισημανθεί ότι η χρηματοδότηση των ιδιωτικών μειονοτικών σχολείων είναι παράνομη. Βάσει των συνθηκών και της νομοθεσίας, υποτίθεται ότι θα πρέπει όσοι εγγράφουν τα παιδιά τους σε μειονοτικά σχολεία να πληρώνουν δίδακτρα και όλα τα έξοδα να καλύπτονται εξ ιδίων πόρων, όχι από τον Έλληνα φορολογούμενο. Σε αντίθετη περίπτωση θα έπρεπε το Υπουργείο Παιδείας να χρηματοδοτεί όλα τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Το ελληνικό κράτος, όμως, πληρώνει πολλά εκατομμύρια για τη λειτουργία των μειονοτικών σχολείων, ενώ από νομική άποψη θεωρούνται ιδιωτικά. Πόσα χρήματα ξοδεύει η ελληνική πολιτεία (σε καιρό οικονομικής κρίσης) για τη συντήρηση των μειονοτικών σχολείων και την μετακίνηση των μαθητών, τη στιγμή που βάσει του νόμου θεωρούνται ιδιωτικά; Το 1999 το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών είχε ανακοινώσει πως το 1998 δαπανήθηκαν 61.600.000 δραχμές για λειτουργικές δαπάνες μειoνοτικών σχολείων, 289.364.000 δρχ για νέες κατασκευές, 139.126.000 δρχ για επισκευές και 100.000.000 δρχ για αγορά εποπτικού υλικού. Κατά τη διετία 2000-2002 διατέθηκαν από το Υπουργείο Εσωτερικών και την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης 5.800.000 ευρώ για επισκευές-συντηρήσεις-βελτιώσεις μειονοτικών σχολείων. Το 2008 η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ξάνθης πλήρωνε σε καθημερινή βάση 1.781,93 ευρώ για τη μεταφορά μαθητών από τα Πομακοχώρια προς το Μειονοτικό Γυμνάσιο-Λύκειο Ξάνθης και προς το Ιεροσπουδαστήριο του Εχίνου. Εφόσον το Μειονοτικό Γυμνάσιο Λύκειο είναι Ιδιωτικό, γιατί η Νομαρχία Ξάνθης , μέσα από χρήματα του δημοσίου, καλύπτει τη μεταφορά των μαθητών προς το σχολείο αυτό; Εδώ πρέπει να προσθέσουμε και τα δισεκατομμύρια του λεγομένου «Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων» της κ. Φραγκουδάκη. Τα ποσά που αναφέρθηκαν είναι μόνο κάποια παραδείγματα. Αν αθροίσει κανείς τα έξοδα του δημοσίου που δίνονται για το γλωσσικό εκτουρκισμό των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών, θα συνειδητοποιήσει το μέγεθος του εγκλήματος.
Θα πρέπει κάποτε να συνειδητοποιήσουμε πως η παιδεία είναι δικαίωμα όλων των παιδιών ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Φτάνουν πια οι διακρίσεις μέσα από την εκπαίδευση. Δε μπορεί να υπάρχει διαφορετικό εκπαιδευτικό σύστημα για τους χριστιανούς και διαφορετικό για τους μουσουλμάνους Έλληνες στο όνομα κάποιων παρωχημένων μορφωτικών πρωτοκόλλων του 1951 και του 1968. Κι έτσι να στερούνται τόσα παιδιά το αυτονόητο δικαίωμα στην ισότιμη εκπαίδευση στη γλώσσα της χώρας που γεννήθηκαν και ζουν.
Η αντισυνταγματικότητα των μειονοτικών σχολείων
Τόσα χρόνια δεν έχει τεθεί επαρκώς ένα μείζον νομικό ζήτημα: το γεγονός ότι τα μειονοτικά σχολεία είναι αντισυνταγματικά. Καταστρατηγούν το Σύνταγμα της Ελλάδας, καθώς διαχωρίζουν τους πολίτες της Ελλάδας ανάλογα με το θρήσκευμά τους, παρέχοντας μειονεκτική εκπαίδευση προς τους μουσουλμάνους Έλληνες. Ας δούμε αναλυτικά τι ορίζει το Σύνταγμα της Ελλάδος. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Συντάγματος «1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. και 2. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Σύμφωνα με το άρθρο 5 του Συντάγματος:
«1. Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.
2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων.
Επίσης σύμφωνα με το Άρθρο 16 του Συντάγματος:
«1. Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες• η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους. Η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα.
2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.
3. Τα έτη υποχρεωτικής φοίτησης δεν μπορεί να είναι λιγότερα από εννέα.
4. Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα κρατικά εκπαιδευτήρια. Το Κράτος ενισχύει τους σπουδαστές που διακρίνονται, καθώς και αυτούς που έχουν ανάγκη από βοήθεια ή ειδική προστασία, ανάλογα με τις ικανότητές τους». Αν αναλύσει κανείς τα παραπάνω άρθρα θα δει πως η υπάρχουσα μειονοτική εκπαίδευση δε διασφαλίζει ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες, ούτε συμβάλλει στην ολόπλευρη και ισότιμη ανάπτυξη της προσωπικότητας των μουσουλμάνων μαθητών. Όλοι οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν πως όταν οι απόφοιτοι των μειονοτικών δημοτικών σχολείων φτάσουν στο Γυμνάσιο αδυνατούν να ενταχθούν στο δημόσιο γυμνάσιο, εφόσον δεν έχουν διδαχθεί στην ελληνική γλώσσα βασικά μαθήματα του κορμού του αναλυτικού προγράμματος όπως τα Μαθηματικά.
Σχολεία αντιδημοκρατικά
Τα μειονοτικά σχολεία είναι επιπλέον αντιδημοκρατικά. Διότι, δε μπορεί σε μια δημοκρατική χώρα να υπάρχει παιδεία δύο ταχυτήτων, με διαφορετικό αναλυτικό πρόγραμμα για τους πολίτες ανάλογα με το θρήσκευμά τους. Όσοι γεννιόμαστε στην Ελλάδα είμαστε Έλληνες, έχουμε αυτόν τον τόπο για πατρίδα μας, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά μας. Και ως Έλληνες θα πρέπει να μας αντιμετωπίζει το υπουργείο Εθνικής Παιδείας, αντί να καθιστά τους μουσουλμάνους πολίτες δεύτερης κατηγορίας με την παροχή σε αυτούς αλλόγλωσσης (τουρκικής) εκπαίδευσης.
Το Υπουργείο Παιδείας οφείλει να εξασφαλίσει ισότιμη εκπαίδευση για όλους τους πολίτες της Θράκης, χριστιανούς και μουσουλμάνους. Για τη διδασκαλία των μητρικών γλωσσών της μειονότητας (τουρκική, πομακική, ρομά) πρέπει να ιδρυθούν σχολεία που θα λειτουργούν πέραν του ενιαίου αναλυτικού σχολικού προγράμματος. Έτσι μόνο θα συνδυάζεται η προστασία της μητρικής γλώσσας με τη σωστή και ισότιμη εκμάθηση όλων των γνωστικών αντικειμένων.
Τα προγράμματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης να ενσωματωθούν σε όλα τα σχολεία χωρίς να υπάρχουν τα μειονοτικά σχολεία, που στιγματίζουν και διαχωρίζουν τους μαθητές ανάλογα με το θρήσκευμα, τη γλώσσα ή την καταγωγή τους. Για να μην έχουμε παιδιά δύο ταχυτήτων και δύο κατηγοριών. Γιατί η εκπαίδευση πρέπει να είναι ΜΙΑ για όλους. Γιατί το σχολείο πρέπει να ενώνει κι όχι να χωρίζει. Γιατί όλα τα παιδιά της Ελλάδας, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους και τη μητρική τους γλώσσα, έχουν δικαίωμα σε ίσες ευκαιρίες. Γιατί οι τοίχοι των σχολείων – γκέτο πρέπει να πέσουν. Γιατί τα μειονοτικά σχολεία δεν έχουν θέση στον 21ο αιώνα. Γιατί είμαστε όλοι Έλληνες (χριστιανοί και μουσουλμάνοι).
Το τέλος της μειονοτικής εκπαίδευσης
Τα αποτυχημένα μειονοτικά σχολεία είναι εκ προοιμίου καταδικασμένα, αργά ή γρήγορα, να κλείσουν. Η πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για το κλείσιμο της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης (ΕΠΑΘ-η οποία είχε ιδρυθεί στις 31-10-1968) συνοδεύτηκε από ένα σχόλιο της ειδικής γραμματέως διαπολιτισμικής εκπαίδευσης που χαρακτήριζε την ΕΠΑΘ «ένα σύστημα έωλο, ένα απαρτχάϊντ στην εκπαίδευση». Φαίνεται ότι σιγά-σιγά όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι κάθε μορφής εκπαιδευτικές διακρίσεις δεν έχουν θέση σε μια ευνομούμενη πολιτεία. Έτσι, το Υπoυργείο έκρινε πως δεν έχει νόημα να συνεχίζεται η λειτουργία μιας παιδαγωγικής ακαδημίας, η οποία παράγει αποφοίτους που θα υπηρετήσουν αποκλειστικά στα υποβαθμισμένα μειονοτικά σχολεία. Η εξασφάλιση της ισονομίας για όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες μαθητές συμπεριλαμβάνει ίδιο επίπεδο διδασκαλίας, ισότιμο αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών και δασκάλους με ίδιο εκπαιδευτικό υπόβαθρο. Αυτό βέβαια θα πρέπει να γίνεται με σεβασμό των πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων και της μητρικής γλώσσας των μαθητών.
Οι 224 αδιόριστοι απόφοιτοι της ΕΠΑΘ, καθώς και οι απόφοιτοι της ΕΠΑΘ που υπηρετούν σήμερα στα μειονοτικά σχολεία, μερικές φορές ανησυχούν για το μέλλον τους, στην περίπτωση συρρίκνωσης της μειονοτικής εκπαίδευσης. Η συρρίκνωση αυτή είναι ήδη ορατή, καθώς, όλο και περισσότεροι μουσουλμάνοι γονείς επιλέγουν για τα παιδιά τους τα δημόσια σχολεία. Ο σύλλογος των ΕΠΑΘιτών, εκφράζοντας συντεχνιακά συμφέροντα, έχει κατά καιρούς υπερασπιστεί ένα παρωχημένο σύστημα μειονοτικής εκπαίδευσης. Η καλύτερη απάντηση στους δικαιολογημένους φόβους των αποφοίτων της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσ/νίκης μπροστά στην ανεργία, θα ήταν η διαβεβαίωση, εκ μέρους του Υπουργείου Παιδείας, ότι θα υπάρξει πρόβλεψη για σταδιακή επαγγελματική αποκατάσταση όλων των αποφοίτων με τον καλύτερο τρόπο (μετάταξη στα δημόσια σχολεία ή σε άλλους οργανισμούς).
Ο σεβασμός της ετερότητας
Η συνύπαρξη γλωσσών, θρησκειών και πολιτισμικών ομάδων στη Θράκη ανά τους αιώνες υπήρξε πάντοτε αρμονική και δημιούργησε πλούσιες πολιτισμικές ωσμώσεις. Πέρα όμως από τις αλληλεπιδράσεις στο επίπεδο του πολιτισμού, είναι βέβαιο πως σήμερα, τόσο οι χριστιανοί, όσο και οι μουσουλμάνοι της Θράκης θέλουν ένα αύριο ειρηνικό για όλους και αγωνίζονται γι' αυτό. Η θεωρία του πολιτικού κόστους έχει καταρρεύσει στην πράξη, αφήνοντας έκθετους τους όποιους πολιτικάντηδες (δημάρχους, νομάρχες, βουλευτές, περιφερειάρχες) προβάλλουν το πρότυπο της φτηνής συναλλαγής αντί για τις αξίες της ισονομίας και του σεβασμού της ετερότητας στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία.
Η Ελλάδα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και κανέναν. Πάντοτε σεβόταν τα ανθρώπινα δικαιώματα, όσο καμία άλλη χώρα, και πάντοτε υπερασπίζονταν πανανθρώπινες αξίες, όπως αυτές των ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση, της προστασίας των μητρικών γλωσσών και του σεβασμού της θρησκευτικής πίστης και της εθνοτικής καταγωγής. Στο πλαίσιο αυτό, οι φυσικοί ομιλητές των μειονοτικών γλωσσών στη Θράκη (τουρκική, πομακική, ρομά) κατάφεραν να διατηρήσουν τις ιδιαιτερότητές τους απολαμβάνοντας κάθε είδους ελευθερία έκφρασης, γραπτής και προφορικής.
Μπροστά στη θεωρία του πολιτικού κόστους, οι εκάστοτε σύμβουλοι μειονοτικής εκπαίδευσης συμβουλεύουν τους Υπουργούς Παιδείας να μην αλλάξουν τα κακώς κείμενα, να μην είναι εκείνοι που θα βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά, διότι μπορεί να χαθούν κομματικοί ψήφοι. Το κλίμα φόβου και η θεωρία του «Μην ανοίγετε τους ασκούς του Αιόλου της μειονότητας» απλώνεται συχνά σε τοπικούς προϊσταμένους, δημάρχους, νομάρχες, αστυνομικούς διευθυντές. Όμως, τέτοιες παρωχημένες προσεγγίσεις είναι καιρός να τερματιστούν. Πρέπει όλοι πλέον να συνειδητοποιήσουμε ότι ο καλύτερος σεβασμός της ετερότητας σε μία χώρα είναι η παροχή ισότιμης εκπαίδευσης προς όλους τους πολίτες της.
Νικόλαος Θ. Κόκκας

Ένταξη, ενσωμάτωση ή γκετοποίηση; - Τα αδιέξοδα της μειονοτικής εκπαίδευσης
Η δίγλωσση μειονοτική εκπαίδευση, στηριγμένη σε παρωχημένα ελληνοτουρκικά πρωτόκολλα έχει ξεπεραστεί σήμερα από την ίδια την πραγματικότητα και αποτελεί σήμερα ένα σύστημα αλλοίωσης της εθνοτικής ταυτότητας των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών. Παρά τα σημαντικά βήματα που έχουν γίνει στο χώρο της διαπολιτισμικής αγωγής τα τελευταία χρόνια, σημαντικά προβλήματα όπως η σχολική διαρροή και οι μαθησιακές δυσκολίες παραμένουν έντονα. Οι μαθησιακές δυσκολίες συχνά οφείλονται στη μη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας ή στην επίδραση της μητρικής γλώσσας σε περιπτώσεις που οι γραμματικές και συντακτικές δομές και το λεξιλόγιο της μητρικής διαφοροποιούνται από τη γλώσσα-στόχος. Η περιορισμένη ελληνομάθεια των μουσουλμάνων μαθητών σχετίζεται με τα υλικά και τη μέθοδο διδασκαλίας, τη στάση των διδασκόντων, την περιορισμένη χρήση της ελληνικής στο οικείο περιβάλλον των μαθητών αλλά και με άλλους παράγοντες όπως η κοινωνικοοικονομική διαστρωμάτωση.
Τα μειονοτικά σχολεία δημιουργήματα του ψυχρού πολέμου
Ως προς την εκπαίδευση της μουσουλμανικής μειονότητας, το άρθρο 40 της Συνθήκης της Λωζάνης αναγνωρίζει στα μέλη της το δικαίωμα να ιδρύουν τα δικά τους εκπαιδευτήρια και σχολεία, να κάνουν ελεύθερη χρήση της μητρικής τους γλώσσας μέσα σε αυτά, ενώ το άρθρο 41 υποχρεώνει τις δυο χώρες να παρέχουν «ως προς την δημόσιαν εκπαίδευσιν, τας προσηκούσας ευκολίας προς εξασφάλισιν της εν τοις δημοτικοίς σχολείοις παροχής, εν τη ιδία αυτών γλώσση, της διδασκαλίας». Αυτό στην περίπτωση των μουσουλμάνων θα σήμαινε διδασκαλία των τουρκόφωνων στα τουρκικά, των Πομάκων στα πομακικά και των Ρομά στη ρομανί. Όμως η μόνη γλώσσα που τελικά χρησιμοποιήθηκε ήταν η τουρκική. Πώς έγινε αυτό;
Η διείσδυση της τουρκικής γλώσσας και κουλτούρας στα πλαίσια του Ψυχρού Πολέμου ήταν μια επιθυμητή προοπτική για την ελληνική και τη Νατοϊκή και φυσικά τουρκική πολιτική. Στη συνέχεια και μέχρι το 1974 οι εφήμερες ελληνοτουρκικές προσεγγίσεις λειτούργησαν απολύτως αρνητικά για τους Πομάκους αφού καμία ελληνική κυβέρνηση δεν ανακινούσε ένα θέμα που θα ενοχλούσε την τουρκική πλευρά, έστω και αν αφορούσε μια περιοχή μέσα στα όρια του ελληνικού κράτους. Τα ελληνοτουρκικά μορφωτικά πρωτόκολλα (1951 και 1968) υπογράφηκαν μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα και επικύρωσαν τα όσα περί γλώσσας και τουρκικής εκπαίδευσης προβλέπονταν (ή υπονοούνταν) στα άρθρα της Συνθήκης που υπεγράφη στη Λοζάννη. Τα μέτρα αυτά πάρθηκαν σε μεγάλο βαθμό χάριν της συνοχής του ΝΑΤΟ και του καλού κλίματος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και ενώπιον του κινδύνου του βουλγαρικού κομμουνισμού.
Στο ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής οτιδήποτε μουσουλμανικό μετονομάζεται σε τουρκικό. Στις 28-1-1954 ο Γενικός Διοικητής Θράκης Γ.Φεσσόπουλος διαβιβάζει προς τις κοινότητες και τους δήμους της Ροδόπης διαταγή του τότε πρωθυπουργού Στρατάρχη Παπάγου που έλεγε: «Κατόπιν διαταγής του κ. Προέδρου της Κυβερνήσεως, παρακαλούμεν όπως εφ’ εξής εις πάσαν περίπτωσιν γίνεται χρήσις του όρου «Τούρκος-τουρκικός» αντί του τοιούτου «Μουσουλμάνος-μουσουλμανικός». Επί τούτοις δέον να μεριμνήσετε διά την αντικατάστασιν των εν τη περιφερεία υμών διαφόρων επιγραφών, όπως «Μουσουλμανική Κοινότης, Μουσουλμανικόν Σχολείον κλπ» διά τοιάυτης «Τουρκικόν».
Με τη Μορφωτική Συμφωνία της 20-4-1951 αποφασίστηκε η εκατέρωθεν ίδρυση μορφωτικών ινστιτούτων, η ανταλλαγή πανεπιστημιακού προσωπικού, καθηγητών, φοιτητών και επιστημονικών ερευνητών, η καθιέρωση υποτροφιών και του ισότιμου των εξετάσεων, η ανταλλαγή βιβλίων, περιοδικών, ραδιοφωνίας καθώς και η διδασκαλία της γλώσσας, της λογοτεχνίας και της ιστορίας κάθε χώρας στο έδαφος της άλλης. Αν και η συμφωνία αυτή δεν όριζε σε κανένα σημείο της ότι η επίσημη γλώσσα της μειονότητας είναι η τουρκική, στην πράξη εισήχθη τότε στα μειονοτικά σχολεία και άρχισε να ακολουθείται το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του τουρκικού Υπουργείου Παιδείας. Διεύρυνση της συμφωνίας του 1951 με ανάλογο προσανατολισμό αποτέλεσε το ελληνοτουρκικό μορφωτικό πρωτόκολλο που υπογράφηκε στις 20-12.1968.
Ο πλήρης εκτουρκισμός της μειονοτικής εκπαίδευσης συντελέστηκε με το μορφωτικό πρωτόκολλο της 20ης Δεκεμβρίου του 1968. Σύμφωνα με αυτό, αποφασίστηκε η εκατέρωθεν ανταλλαγή βιβλίων προς χρήση των μαθητών της μειονότητας. Έτσι, ενώ η ελληνική κυβέρνηση είχε χρησιμοποιήσει ειδικά μεταφρασμένα βιβλία για τα σχολεία της μειονότητας, τα απέσυρε, εισάγοντας στη θέση τους διδακτικά βιβλία που προέρχονταν από την Τουρκία. Στο πρωτόκολλο αυτό προβλέπονταν ότι τα μαθήματα που ως το 1968 διδάσκονταν στα ελληνικά θα εξακολουθούσαν να διδάσκονται έτσι, ενώ όλα τα υπόλοιπα συμφωνήθηκε να διδάσκονται στη γλώσσα της μειονότητας, θεωρώντας ως δεδομένο ότι αυτή ήταν η τουρκική. Το Ν.Δ. 3065/54 (ΦΕΚ 239.9/10/54) και η υπουργική απόφαση 149251/4/6/58 (ΦΕΚ 162/4/6/58) που ρυθμίζουν τα θέματα της μειονοτικής εκπαίδευσης, στηρίζονται σε διατάξεις διακρατικών συμφωνιών. Έτσι η τουρκική γλώσσα εισάγεται ως η μόνη μειονοτική γλώσσα, παρά το ότι αποτελεί τη μητρική γλώσσα μόνο του 50% της μειονότητας.
Η μειονοτική εκπαιδευτική πολιτική της Ελλάδας
Το μειονοτικό σχολείο αναφορικά με τους μουσουλμάνους, αποδείχθηκε στην πράξη αναποτελεσματικό τόσο ως προς την εκμάθηση των μητρικών γλωσσών των μουσουλμάνων όσο και ως προς τη διδασκαλία της ελληνικής. Συνέπεια του γεγονότος αυτού είναι οι μαθησιακές δυσκολίες αλλά και η αναπαραγωγή συγκεκριμένων γλωσσικών στάσεων, όπως η αυτο-υποβάθμιση της μητρικής γλώσσας στην περίπτωση των Πομάκων και των Ρομά και η πολλαπλή λειτουργία της μητρικής γλώσσας σε διαφορετικά συμφραζόμενα. Ως προς τουρκόφωνους μαθητές η μειονοτική εκπαίδευση φαίνεται να καλλιεργεί τάσεις αποκλεισμού και περιχαράκωσής τους στα όρια της εθνοτικής τους ομάδας μη-συμβάλλοντας στην ένταξή τους στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Όπως έχει επισημανθεί από πολλούς, πλειονοτικούς και μειονοτικούς, τα μειονοτικά σχολεία κατάντησαν να είναι σχολεία μειονεκτικά, σχολεία ημιμάθειας. Επίσης λειτούργησαν ρατσιστικά σε βάρος των μουσουλμάνων Ελλήνων μαθητών εφόσον δεν παρέχονταν προς αυτούς η ίδια εκπαίδευση που προσφέρεται προς τους υπόλοιπους πολίτες αυτής της χώρας. Το χειρότερο όμως ήταν ότι οι μουσουλμάνοι Έλληνες μαθητές, μέσα από τη μειονοτική εκπαίδευση, γκετοποιήθηκαν από την ευρύτερη κοινωνία καθώς η ελλιπής εκπαίδευση που τους παρέχεται δυσχεραίνει ακόμα και σήμερα τη σχολική τους απόδοση. Παρακάτω θα εξετάσουμε τα αίτια αυτής της κατάστασης αλλά θα κάνουμε και συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Πρώτα, όμως, πρέπει να επισημάνουμε πως οι μουσουλμάνοι Έλληνες γονείς συνειδητοποιούν πλέον το πρόβλημα και στρέφουν, όταν μπορούν τα παιδιά τους προς τα δημόσια σχολεία. Έτσι, η συμμετοχή των μουσουλμάνων στη δημόσια εκπαίδευση παρουσιάζει εντυπωσιακά αυξητικές τάσεις τα τελευταία χρόνια. Κατά το σχολικό έτος 1989-90 φοιτούσαν σε σχολεία της δευτεροβάθμιας υποχρεωτικής βαθμίδας στο νομό Ροδόπης 253 και στο νομό Ξάνθης 365, σύνολο 618 μουσουλμάνοι μαθητές ενώ το 2003 φοιτούσαν 3.048 στα σχολεία της αντίστοιχης βαθμίδας και 1.276 σε Λύκεια. Στη Ροδόπη το 52,34% και στην Ξάνθη το 73,1% των μουσουλμανοπαίδων ολοκληρώνει την υποχρεωτική δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Επίσης, η φοίτηση των μουσουλμανοπαίδων σε δημόσια σχολεία είναι σχεδόν εξαπλάσια – 5,65 φορές – σε σχέση με το 1990. Το γεγονός αυτό δείχνει αυξημένη εμπιστοσύνη των μουσουλμάνων γονέων προς τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας. Στα πλαίσια της θεσμοθέτησης ειδικών θετικών διακρίσεων για τους μουσουλμάνους μαθητές θεσπίζεται το 1995 νόμος που προβλέπει τον καθορισμό χωριστού ποσοστού θέσεων για την εισαγωγή μουσουλμάνων μαθητών στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Στόχος του νόμου αυτού ήταν η διεύρυνση των εκπαιδευτικών ευκαιριών των μελών της μειονότητας αλλά και η ανακοπή του ρεύματος διαρροής μουσουλμάνων της Θράκης προς πανεπιστημιακά ιδρύματα της Τουρκίας.
Ως προς τη διακοπή φοίτησης σημειώνουμε πως μέχρι πρόσφατα τα ποσοστά διαρροής μαθητών αλλά και σχολικής αποτυχίας για τους απόφοιτους των μειονοτικών σχολείων ήταν ιδιαίτερα υψηλά. Τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκε αύξηση της συμμετοχής των μουσουλμάνων μαθητών στα δημόσια σχολεία και μεγαλύτερη συμμετοχή των κοριτσιών στη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι χαρακτηριστικό πως και ανάμεσα στους μειονοτικούς κύκλους συχνά επισημαίνεται ότι το μειονοτικό σχολείο αδυνατεί να παράσχει τα απαραίτητα εφόδια για τον εκσυγχρονισμό της παρεχόμενης εκπαίδευσης και ότι η βελτίωση των ελληνο-τουρκικών σχέσεων δεν έχει επιφέρει την προσδοκώμενη βελτίωση στα εκπαιδευτικά ζητήματα.
Το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων
Στα πλαίσια των προσπαθειών του ελληνικού κράτους για τη βελτίωση της παρεχόμενης προς τους μουσουλμάνους συμπολίτες μας εκπαίδευσης υλοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια αρκετά προγράμματα, άλλα βραχύβια κι άλλα μακροχρόνια. Από τα προγράμματα αυτά θα αναφερθούμε μόνο σε ένα, λόγω του μεγάλου οικονομικού κόστους του προγράμματος αυτού και λόγω του ότι, παρά κάποια θετικά βήματα, δεν απέφυγε μεγάλα πολιτικά και εκπαιδευτικά ατοπήματα.
Από το 1996 το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων παρουσιάσθηκε ότι στοχεύει στην προώθηση της ελληνομάθειας προσπαθώντας να εφαρμόσει θεωρητικά διαπολιτισμικά μοντέλα που ελάχιστη σχέση έχουν με την πραγματικότητα στη Θράκη. Στα χρόνια που ακολούθησαν, ως θετικά στοιχεία του προγράμματος μπορούμε να επισημάνουμε: τα βιβλία και το εποπτικό υλικό, την ενισχυτική διδασκαλία προς τους μουσουλμάνους μαθητές και τις επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών. Να πούμε επίσης ότι ανάμεσα στους επιμορφωτές του προγράμματος υπήρξαν τόσο αξιόλογοι επιστήμονες όσοι και άλλοι που απλώς έκαναν σεμιναριακό τουρισμό στη Θράκη αγνοώντας την τοπική εκπαιδευτική πραγματικότητα.
Το πρόγραμμα «Φραγκουδάκη-Δραγώνα», όπως ορισμένοι το αποκαλούν, είχε και πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Κατ’ αρχάς και με τρόπο αυθαίρετο ως αποκλειστική γλώσσα στήριξης των μουσουλμανοπαίδων για την εκμάθηση της ελληνικής χρησιμοποιήθηκε η τουρκική. Έτσι εκδόθηκαν δίγλωσσα (ελληνικά-τουρκικά) ηλεκτρονικά λεξικά και προγράμματα και έγιναν σεμινάρια τουρκικής γλώσσας για τους εκπαιδευτικούς. Για σεμινάρια πομακικής ή ρομανί ούτε κουβέντα. Σεμινάρια πομακικής γλώσσας διοργανώθηκαν – και πολύ πετυχημένα- από το Πολιτιστικό Αναπτυξιακό Κέντρο Θράκης από το 2003 και μετά καθώς και από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πομάκων Ν. Ξάνθης από το 2009, αποδεικνύοντας ότι τα φληναφήματα αυτών που θεωρούν την πομακική «προφορική» γλώσσα είναι άτοπα και υποβολιμαία. Το πρόγραμμα «Φραγκουδάκη-Δραγώνα», σε θεωρητικό επίπεδο αντιμετώπισε ενιαία τους μουσουλμανόπαιδες ως τουρκόφωνους αγνοώντας πλήρως – κατά τρόπο απαράδεκτο - την ύπαρξη των πομακόφωνων και Ρομά μαθητών. Ο σεβασμός της γλωσσικής ετερότητας για το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων αφορούσε μόνο την τουρκική γλώσσα και όχι την πομακική και την ρομανί.
Παράλληλα το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων επεχείρησε να αποδομήσει τις έννοιες του πατριωτισμού και του έθνους με έκδοση εγχειριδίων που αναφέρουν ως ξεπερασμένες τις ιδέες περί πατριωτισμού και ως ιδέες του 19ου αιώνα τις μορφές των Ελλήνων ηρώων. Ενδεικτικά αναφέρουμε ένα από τα κείμενα της Α.Φραγκουδάκη στο επιμορφωτικό υλικό που διένειμε στη Θράκη:
«Οι έννοιες έθνος, πατρίδα, πατριωτισμός χρειάζεται να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του παρόντος … ώστε από σύνθημα «ισότητα μέσα στην ποικιλία» να γίνει πραγματικότητα ο σεβασμός στις διαφορετικές πολιτισμικές ταυτότητες των ευρωπαϊκών λαών».
« Οι πιο πολλές από τις εθνικές ιδέες τις οποίες σφυρηλάτησε ο 19ος αιώνας είναι ανεπίκαιρες… δεν ανταποκρίνονται στις αξίες της εποχής. Δεν είναι αρετή στις ευρωπαϊκές κοινωνίες του 21ου αιώνα ο ηρωισμός, δεν έχουν ιδεολογική νομιμότητα οι ιδέες του ηρωικού πάθους, του δίκαιου μίσους, του ιερού καθήκοντος της φυσικής εξόντωσης των εχθρών και της υποχρέωσης της θυσίας»
[Α.Φραγκουδάκη, «Η εθνική ταυτότητα, το έθνος και ο πατριωτισμός» Κλειδιά και Αντικλείδια. 2004 σ. 13, 26]
Δε μπορεί ένα πρόγραμμα που καλείται να εφαρμόσει την επίσημη κρατική πολιτική μιας χώρας να διέπεται από τέτοιες ισοπεδωτικές ιδέες του σχετικισμού, και να επιχειρεί να αποδομήσει την ίδια την ελληνική εθνική ταυτότητα και ιστορία. Λαός δίχως ιστορία είναι λαός δίχως μέλλον. Και μόνο απάτριδες μπορεί να θέλουν να «αναπροσαρμόσουν» την έννοια της πατρίδας. Απάτριδες ή όσοι επιθυμούν να επιβάλλουν τις ιστορικές εκδοχές «μιας άλλης πατρίδας».
Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα που δείχνει πως το πρόγραμμα Φραγκουδάκη-Δραγώνα αγνόησε τη γλώσσα των Πομάκων είναι η περίπτωση Λεσίτσα-Μάικα το 2003. Το ελληνόγλωσσο σχολικό εγχειρίδιο της Γ’ Δημοτικού της περιόδου 2003-2004 ονομάζονταν Λεσίτσα. Η λέξη «λεσίτσα» στη γλώσσα των Πομάκων σημαίνει «αλεπού». Στο ίδιο αναγνωστικό συμπεριλαμβάνονταν η λέξη «μάικα» που σημαίνει «μάνα» στην πομακική. Κάποιοι μειονοτικοί παράγοντες διαμαρτυρήθηκαν και άσκησαν πιέσεις θεωρώντας πως με τις λέξεις αυτές απειλείται η εθνική ενότητα των Τούρκων.
Αντίθετα οι δάσκαλοι της μειονοτικής εκπαίδευσης υποστήριξαν το αναγνωστικό στέλνοντας σχετική επιστολή στην οποία μεταξύ άλλων διαβάζουμε: «Εμείς οι δάσκαλοι των μειονοτικών σχολείων δεν επιθυμούμε οποιαδήποτε παρέμβαση σ’ αυτό το εμπνευσμένο υλικό στο βωμό σκοταδιστικών αντιλήψεων που θεωρούν ότι το μεγάλο πρόβλημα της μειονότητας είναι η ύπαρξη των Πομάκων» (εφημερίδα Αντιφωνητής 7-7-2004).
Μετά τις κραυγές των δήθεν εκπροσώπων της μειονότητας η κυρία Φραγκουδάκη αποφάσισε να αποσύρει το αναγνωστικό της Γ’ τάξης των Μειονοτικού σχολείου (βιβλίου 2β) που περιείχε τις πομάκικες λέξεις λισίτσα (αλεπού) και μάικα (μάνα). Στην επόμενη έκδοσή του το αναγνωστικό δε λέγονταν πλέον «Η Λεσίτσα» αλλά «Η Λενίτσα». Κατά τα άλλα, σε θεωρητικό επίπεδο και στα «Κλειδιά και αντικλείδια» η υπεύθυνη του προγράμματος μιλούσε για τη μέγιστη σημασία της μητρικής γλώσσας, λέγοντας πως η υποτίμησή της οδηγεί τους μαθητές σε σχολική αποτυχία (Α.Φραγκουδάκη, Γλώσσα του σπιτιού και γλώσσα του σχολείου. Αθήνα 2003 σ. 35-40).
Στα αρνητικά του προγράμματος πρέπει να προστεθεί πως θεωρήθηκαν εκπρόσωποι της μειονότητας μισθωτοί της Άγκυρας στη Θράκη. Ως εκ τούτου στο Συνέδριο που έγινε για τα δεκάχρονα του προγράμματος στην Αθήνα στις 9-11 Φεβρουαρίου 2007 οι δήθεν εκπρόσωποι της μειονότητας ανέλαβαν να διαφημίσουν το έργο. Ο Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας εξέδωσε μία διθυραμβική ανακοίνωση (βλ. εφ. Αγώνας 15/2/2007) με περιλήψεις των εισηγήσεων γνωστών μειονοτικών «δημοσιογράφων» που τους συναντάμε τη μια χρονιά να προεδρεύουν της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», την επόμενη χρονιά να ηγούνται του ονομαζομένου «Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας», την επόμενη χρονιά να σκορπούν ανθελληνικό μίσος και διχόνοια σε έντυπα που προπαγανδίζουν την ιδεολογία του σφαγέα των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου. Άτομα που όλο και πιο συχνά κάνουν μυστικές συνεδριάσεις με το Γενικό Επιτελείο Στρατού της προς ανατολάς γείτονος χώρας, άτομα που καθημερινά υβρίζουν τους θεσμούς και την ιστορία της χώρας που γεννήθηκαν, της Ελλάδας, θεωρώντας κάποια άλλη χώρα ως μητέρα-πατρίδα τους.
Συνολικά θα μπορούσε να αποτιμηθεί ότι ο προσανατολισμός του προγράμματος ήταν ανθελληνικός και αντιπομακικός και ότι μόνο τις στοχεύσεις της Τουρκίας σταδιακά εξυπηρέτησε. Το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων , διαχειριζόμενο υπέρογκα χρηματικά κονδύλια παρήγαγε έργο δυσανάλογης αξίας σε σχέση με τον προϋπολογισμό του. Επιπλέον, όχι απλά δεν αμφισβήτησε , αλλά ενίσχυσε το ρόλο των μειονοτικών σχολείων ως κρατικών εκτουρκιστηρίων. Όμως αυτά τα κρατικοδίαιτα εκτουρκιστήρια-εκκοκιστήρια εθνοτικών ταυτοτήτων χρηματοδοτούνται παράνομα (ακόμα και σήμερα σε καιρούς κρίσης) από τον Έλληνα φορολογούμενο κατασκευάζοντας εδώ και δεκαετίες τουρκικές ταυτότητες για τους μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες. Με τον τρόπο που συνεχίζουν να λειτουργούν, και υπό το επιστημονικό περίβλημα της ανοχής της ετερότητας, τα μειονοτικά σχολεία δυναμιτίζουν την ομαλή συνύπαρξη, καλλιεργούν το εθνοτικό μίσος του άλλου και αποδυναμώνουν τις προοπτικές ενσωμάτωσης των μουσουλμανοπαίδων στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Το πρόγραμμα εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων προσπάθησε να δώσει τονωτικές ενέσεις σε ένα σχολείο σκοταδιστικό και οπισθοδρομικό, ένα σχολείο που οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι της Θράκης, όταν μπορούν, το εγκαταλείπουν. Όμως δεν μπορούν πάντοτε να το εγκαταλείψουν, όταν σε πολλά χωριά δεν έχουν τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στο δημόσιο και το δίγλωσσο ελληνο-τουρκικό μειονοτικό σχολείο.
Το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων δε δικαιούται να καρπώνεται τη μείωση της σχολικής διαρροής και τη θεαματικά αυξανόμενη συμμετοχή μουσουλμάνων στα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα (πρωτοβάθμια-δευτεροβάθμια-τριτοβάθμια). Αντίθετα, η αύξηση της συμμετοχής μουσουλμάνων στα δημόσια σχολεία καταδεικνύει την αποτυχία του μειονοτικού σχολείου: οι μουσουλμάνοι Έλληνες γονείς αντιλαμβάνονται ότι τα παιδιά τους, παρακολουθώντας το δίγλωσσο πρόγραμμα σπουδών, δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν ενταξιακά στις σύγχρονες απαιτήσεις της εργασίας και της επιστήμης και τα εγγράφουν πλέον στα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Ειρηνική συμβίωση και εκπαίδευση δίχως αποκλεισμούς
Οι πολιτισμικές ομάδες που συνυπάρχουν στη Θράκη διατηρούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, χωρίς μηχανισμούς κοινωνικού αποκλεισμού και με ελευθερία έκφρασης για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από την καταγωγή, τη γλώσσα ή τη θρησκεία τους. Με το δεδομένο αυτό η εκπαίδευση δε χρειάζεται να αναπαράγει τα κοινωνικά στερεότυπα. Μπορεί αντίθετα, να τα αμφισβητεί, αντικαθιστώντας τα με δημόσιες πρακτικές που εξισορροπούν τον επίσημο κρατικό λόγο με το σεβασμό της πολιτισμικής και γλωσσικής ιδιαιτερότητας. Σε μια Ευρώπη όπου είναι αισθητή η διαπάλη ανάμεσα στο γλωσσικό πλουραλισμό και τις προσπάθειες ενσωμάτωσης σε τοπικά γλωσσικά σύνολα, οι Ευρωπαϊκές χώρες σταδιακά υιοθετούν πολιτικές αναγνώρισης και προαγωγής της γλωσσικής πολυμορφίας. Ένα σχολείο που συμβάλλει στην εξερεύνηση της διαφορετικότητας και προάγει την ανεκτικότητα, τον αλληλοσεβασμό και τη διαπολιτισμική επικοινωνία είναι το σχολείο που χρειάζονται τόσο τα μέλη των γλωσσικών μειονοτήτων όσο και οι φυσικοί ομιλητές της επίσημης γλώσσας της χώρας.
Διγλωσσία, Τριγλωσσία και μαθησιακές δυσκολίες
Σημαντική συνιστώσα των μαθησιακών δυσκολιών στη μειονοτική εκπαίδευση αποτελεί το ζήτημα της διγλωσσίας. Παλαιότερα η παράλληλη χρήση δύο ή και περισσότερων γλωσσών θεωρούνταν ότι δεν διευκολύνει την ανάπτυξη άλλων δεξιοτήτων (μουσικών, επιστημονικών, μαθηματικών κ.λπ.), ενώ ακόμα και αυτή καθεαυτή η γνώση των γλωσσών αυτών θεωρούνταν αποσπασματική. Νεώτεροι συγγραφείς όπως ο Cummins έδειξαν ότι μαθητές που ανήκουν σε κάποια γλωσσική μειονότητα και διδάσκονται στη γλώσσα αυτή μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του αναλυτικού προγράμματος εξίσου καλά με τους μαθητές που διδάσκονται στην επίσημη γλώσσα του κράτους. Ένα σημαντικό στοιχείο που επισημάνθηκε είναι ότι οι μαθητές που έχουν επάρκεια στη χρήση της μητρικής τους γλώσσας μπορούν να μεταφέρουν αυτή την επάρκεια στην εκμάθηση και μιας δεύτερης γλώσσας. Η διγλωσσία από μόνη της δεν θα αποτελούσε πρόβλημα στο βαθμό που εφαρμόζονται προγράμματα διπλής κατεύθυνσης, τα οποία αναπτύσσουν εξίσου επαρκώς την ικανότητα στο γραπτό λόγο σε δύο γλώσσες. Ο Cummins τόνισε πως εάν μία μειονοτική γλώσσα και κουλτούρα αποκλειστεί από τη μαθησιακή διαδικασία θα περιοριστούν και οι ακαδημαϊκές ικανότητες των χρηστών τους. Αντίθετα, όταν το σχολείο ενσωματώνει, ενθαρρύνει και δίνει αξία στη μητρική γλώσσα, αυξάνονται οι πιθανότητες οι μαθητές να έχουν περισσότερα κίνητρα για προσέγγιση, τόσο της πλειονοτικής γλώσσας, όσο και των υπόλοιπων σχολικών δεξιοτήτων.
Υπό το πρίσμα αυτό, οι εκπαιδευτικές και ψυχολογικές συνέπειες από τον αποκλεισμό των μητρικών γλωσσών από τη διδασκαλία οδηγούν τους τρίγλωσσους μαθητές σε ένα στίγμα κατωτερότητας, όπου η υποτίμηση της μητρικής γλώσσας ενισχύει την απόρριψη της πολιτιστικής ταυτότητας.
Η επιβολή, εδώ και δεκαετίες, της διγλωσσίας στο τουρκο-ελληνικό μειονοτικό σχολείο της Θράκης έχει προκαλέσει πολλές μαθησιακές δυσκολίες στους μουσουλμάνους μαθητές, που έχουν επισημανθεί τόσο από τους ίδιους, όσο και από τους ευσυνείδητους εκπαιδευτικούς που κάνουν μεγάλο αγώνα για να βοηθήσουν τα παιδιά (βλ. τα Πρακτικά της Ημερίδας του ΠΑΚΕΘΡΑ και του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης με τίτλο «Η τριγλωσσία στη μειονοτική εκπαίδευση και τα μαθησιακά προβλήματα των Πομάκων μαθητών, Ξάνθη 2006). Επιπλέον, όταν τα παιδιά έχουν άλλη μητρική γλώσσα (πομάκικα, ρομανί) και αναγκάζονται από το μειονοτικό σχολείο να μάθουν τα τουρκικά, τότε μιλάμε για τριγλωσσία, η οποία μπορεί να είναι εν δυνάμει πλεονέκτημα, με τον όρο ότι υπάρχει σεβασμός της μητρικής γλώσσας των παιδιών.
Δίγλωσσα νηπιαγωγεία: ποιον εξυπηρετούν;
Τον τελευταίο καιρό πολλοί μειονοτικοί σύλλογοι ζητούν επίμονα την εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας στα δημόσια νηπιαγωγεία όπου φοιτούν μουσουλμάνοι μαθητές. Το επιχείρημά τους είναι ότι η γνώση της τουρκικής θα βοηθήσει τα παιδιά στην εκμάθηση της ελληνικής. Αυτό όμως ίσως ισχύει μόνο για τους μαθητές που έχουν μητρική γλώσσα την τουρκική και όχι για τους Πομάκους και τους Ρομά.
Υλοποιώντας την παραπάνω απαίτηση, έχει προεξαγγελθεί από την γραμματέα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης κ. Θάλεια Δραγώνα ένα νέο μέτρο, που αποτελεί ένα νέο μεγάλο ολίσθημα, με πρόσχημα το σεβασμό στην ετερότητα, και χαϊδεύει τη χειρότερη μορφή του μισθωτού κεμαλικού εθνικισμού στη Θράκη. Μιλάμε για τη χρήση της τουρκικής, παράλληλα με την ελληνική στα δημόσια ελληνικά νηπιαγωγεία της Θράκης «κατά περίπτωση» και «εφόσον ζητηθεί».
Φαίνεται πως αυτοί που εμφανίζονται ενθουσιασμένοι από τις εξαγγελίες είναι οι «δημοσιογράφοι» των τουρκόφωνων προπαγανδιστικών εφημερίδων. Επίσης μειονοτικοί παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης, πρόεδροι μειονοτικών συλλόγων κ.λπ. Όσοι ζούμε στη Θράκη γνωρίζουμε ποιοι είναι όλοι αυτοί και εάν εκπροσωπούν τους μουσουλμάνους της Θράκης ή μυστικούς σχεδιασμούς του τουρκικού σωβινισμού, που κατά τρόπο ρατσιστικό επιδιώκει να εξαφανίσει κάθε πολιτισμική και γλωσσική ιδιαιτερότητα ανάμεσα στους μουσουλμάνους. Αυτοί δηλαδή που σε τακτά χρονικά διαστήματα είναι επίσημοι προσκεκλημένοι του Ερντογάν σε ειδικά συνέδρια, όπου, δίπλα στην τουρκική σημαία και το πορτρέτο του σφαγέα του ελληνισμού Κεμάλ Ατατούρκ, προβάλλει ο χάρτης του δήθεν «κρατιδίου της Τουρκικής Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης», που έχει ήδη τη σημαία του και τον κατασκευασμένο εθνικό του ύμνο και πολλές ιστοσελίδες – κατασκευασμένες από τον τουρκικό στρατό- να την προπαγανδίζουν.
Όμως, όταν εκπρόσωποι της ελληνικής πολιτείας συνδιαλέγονται με υπαλλήλους της Άγκυρας υποχωρεί κάθε έννοια εθνικού αυτοπροσδιορισμού. Το ερώτημα είναι γιατί η κυρία Ειδική Γραμματέας (Θάλεια Δραγώνα) εκτός από τη γνώμη αυτών που αυτοπροσδιορίζονται ως ΤΟΥΡΚΟΙ δε ζητάει τη γνώμη και
• του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ν.Ξάνθης
• του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Γλαύκης
• του Πανελλήνιου Συλλόγου Πομάκων
• του Συλλόγου Γυναικών Ρομά
• του Συλλόγου Ελλήνων Μουσουλμάνων στον Άβαντα της Αλεξανδρούπολης
• του Κέντρου Πομακικών Ερευνών κ.λπ.
Μήπως αγνοεί ακόμα και την ύπαρξη αυτών των συλλόγων, τη στιγμή που επισημοποιεί άτομα και συλλογικότητες που έχουν καταδικαστεί στη συνείδηση της μειονότητας και εργάζονται για το διχασμό και την κατασκευή ανύπαρκτων εθνικών ταυτοτήτων; Διότι ο Τσιγγάνος και ο Πομάκος ουδεμία φυλετική σχέση δεν έχει με τους Τούρκους. Σε επίπεδο στερεοτύπων οι Πομάκοι χαρακτηρίζουν τους Τούρκους υποτιμητικά ως Τσιτάκ και οι Ρόμηδες αποκαλούν τους Τούρκους «Χοραχάη» και τη γλώσσα τους «Χοραχανέ», φράσεις ιδιαίτερα υποβαθμιστικές, ενώ με τη σειρά τους οι Τούρκοι θεωρούν τους Πομάκους άξεστους και πρώην γκιαούρηδες. Όμως όλοι οι απλοί μουσουλμάνοι Έλληνες αγαπούν τον τόπο που γεννήθηκαν την Ελλάδα και δεν επιθυμούν τη διχόνοια και τη μισαλλοδοξία. Θέλουν, όπως και οι χριστιανοί Έλληνες, να ζουν με αγάπη και συνεργασία στη δημοκρατική Ελλάδα, που έχει αποδείξει πως σέβεται την πολιτισμική ετερότητα.
Σε ποιους , αλήθεια, απευθύνεται, το μέτρο του δίγλωσσου νηπιαγωγείου; Ποιους ικανοποιεί;
Πού θα εφαρμοστεί το δίγλωσσο νηπιαγωγείο; Στην Κομοτηνή, στην Ξάνθη, στον Εχίνο, στον Κένταυρο, στην Οργάνη; Η απάντηση της ειδικής γραμματέως είναι «Όπου ζητηθεί»… Είναι βέβαιο πως θα ζητηθεί, όπως έχει ήδη ζητηθεί. Είναι χαρακτηριστική η επιστολή του συλλόγου επιστημόνων μειονότητας Δυτικής Θράκης προς την κ. Δραγώνα (Εφ. Εμπρός 23/3/2010), ο οποίος έσπευσε να εκφράσει τη βαθύτατη ικανοποίησή του από τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν. Προχωρώντας σε επιπλέον αιτήματα, ο ίδιος σύλλογος ζητάει την αύξηση του αριθμού των μετακλητών από την Τουρκία δασκάλων από 16 σε 35. Είναι γνωστό πως η Τουρκία έστελνε ανέκαθεν, ως δήθεν διδασκάλους της τουρκικής στα μειονοτικά σχολεία, υπαλλήλους της ΜΙΤ, οι οποίοι αναλάμβαναν επιπλέον έργο άσκησης ψυχολογικής βίας προς τους μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες, αλλά και διαμόρφωσης ενός κλίματος ανθελληνικού φανατισμού. Αυτοί είναι οι εκπρόσωποι που το Υπουργείο Παιδείας θα λάβει σοβαρά υπόψη του για την οικοδόμηση του νέου σχολείου;
Εάν υποτεθεί ότι ισχύσει η διγλωσσία (τουρκικά-ελληνικά) σε ένα δημόσιο νηπιαγωγείο στη Μύκη, στον Εχίνο ή στον Κένταυρο, θα συντελούνταν ένα νέο έγκλημα σε βάρος των Πομάκων και των Ρομά της Θράκης, ένας βιασμός της ιστορίας τους και επιβολή μιας γλώσσας άσχετης με τη μητρική τους. Διότι αν υποτεθεί πως θα ζητηθεί από κάποιους στον Εχίνο και τον Κένταυρο (χωριά 100% πομακόφωνα) η εισαγωγή της τουρκικής στα νηπιαγωγεία, τα ανυπεράσπιστα παιδιά θα υποστούν ένα νέο γλωσσικό βιασμό, μία νέα παραβίαση του δικαιώματος να ομιλούν τη μητρική τους γλώσσα.
Στο Εχίνο, όπως και στα υπόλοιπα 70 πομακοχώρια της Ξάνθης (σε όλη τη Θράκη έχουμε 160 πομακοχώρια) τα παιδιά κάθε μέρα λένε:
-Kak si? – Yátse húbave!
Όπως στο Δροσερό λένε στα ρόμικα:
-Σο κερές; - Μπουτ λατσό!
Όπως οι τουρκόφωνοι μαθητές στο Εράσμιο λένε:
- Ne yapιyorsun? - Cok iyi!
Δηλαδή:
-Τι κάνεις; - Πολύ καλά!
Πομάκικα-Ρόμικα-Τουρκικά-Ελληνικά. Τέσσερις διαφορετικές γλώσσες. Τέσσερα διαφορετικά συστήματα αναφοράς και πρόσληψης της πραγματικότητας. Η συνύπαρξη των γλωσσών στη Θράκη αποτελεί πλεονέκτημα για την περιοχή μας και πολιτισμικό πλούτο και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται στα πλαίσια της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.
Ας μιλήσουμε ανοιχτά: Η εισαγωγή της τουρκικής στα δημόσια (ΟΧΙ μειονοτικά) νηπιαγωγεία ισοδυναμεί με επέκταση της μειονεκτικής εκπαίδευσης προς τα κάτω. Εκεί που θα έπρεπε τα παιδιά από μικρή ηλικία να ενταχθούν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, δημιουργείται ένα νόθο τουρκο-ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, που μόνο σύγχυση προκαλεί. Το προτεινόμενο μέτρο μάς πάει εξήντα χρόνια πίσω, στην δεκαετία του1950 , τότε που μετονομάζονταν τα μουσουλμανικά σχολεία σε σχολεία «τουρκικά» από την επίσημη ελληνική διοίκηση. Αυτό τότε ήταν νατοϊκή επιλογή, στα πλαίσια του ψυχρού πολέμου. Με την τωρινή πρόταση μοιάζει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα να προσδιορίζεται από ξένες χώρες, αφήνοντας τους μουσουλμάνους πολίτες της χώρας μας έρμαια της τουρκικής προπαγάνδας που οργιάζει σήμερα στη Θράκη.
Θα μπορούσε εδώ κάποιος να αντιτείνει ότι πρόκειται για έναν πολιτικό ελιγμό. Σίγουρα θα ήμασταν αφελείς για να πιστέψουμε κάτι τέτοιο, εφόσον τέτοια πισωγυρίσματα υποσκάπτουν το ίδιο το μέλλον της Θράκης, εκτός από το προσωπικό μέλλον αυτών των παιδιών, που έχουμε χρέος ως εκπαιδευτικοί να σεβαστούμε και να προστατέψουμε. Και όλοι γνωρίζουμε πως ένα πολιτικό σφάλμα ολκής, όπως αυτό που έχει προταθεί, θα αφήσει δυσεπούλωτες πληγές στην πολιτική της ελληνικής πολιτείας απέναντι στους μουσουλμάνους Έλληνες.
Ως εκπαιδευτικός, θα ήθελα κυρίως να τονίσω πως αυτό το μέτρο θα συνέβαλε στην γκετοποίηση, τη διαίρεση, το φανατισμό, την καλλιέργεια εθνοτικού μίσους. Θα πολλαπλασίαζε τις ανισότητες, θα αφαιρούσε από τους νέους μουσουλμάνους Έλληνες τα αναγκαία εργαλεία πρόσκτησης γλωσσικών ικανοτήτων, θα τους πρόσθετε τα βαρίδια της ημιμάθειας και θα διαιρούσε χριστιανούς και μουσουλμάνους στη Θράκη. Με δυο λόγια: Όχι πρόσθεση, αλλά αφαίρεση, όχι πολλαπλασιασμός αλλά διαίρεση. Δηλαδή, ανατροπή του αυτονόητου και επιλογή της αμάθειας σε βάρος της γνώσης. Και το σημαντικότερο: Αυτό το μέτρο, εάν ποτέ εφαρμοζόταν, θα καταδίκαζε μία νέα γενιά μουσουλμάνων στην αγραμματοσύνη, θα μεγέθυνε τα μαθησιακά τους κενά και θα δυσκόλευε την ολοκληρωμένη πρόσληψη βασικών εννοιών του χώρου και του χρόνου.
Αντί των δίγλωσσων νηπιαγωγείων, θα ήταν χρησιμότερο στα πομακοχώρια να διορίζονται Πομάκοι νηπιαγωγοί και να χρησιμοποιούν ως γλώσσα στήριξης την πομακική. Τι θα γίνει όμως στις πόλεις όπου ο μαθητικός πληθυσμός είναι μικτός; (Χριστιανοί-Πομακόφωνοι-τουρκόφωνοι και Ρομά στο ίδιο νηπιαγωγείο); Είναι κατανοητό πως οποιαδήποτε μέτρα θα πρέπει να λαμβάνονται με ιδιαίτερη προσοχή και λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές συνθήκες του κάθε σχολείου.
Για μία νέα προσέγγιση της μειονοτικής εκπαίδευσης
Για μια νέα προσέγγιση της μειονοτικής εκπαίδευσης, σε θεσμικό επίπεδο, προτείνουμε τα ακόλουθα:
1. Η εκπαίδευση πρέπει να είναι ΜΙΑ, ενιαία, κοινή, ισότιμη για όλους τους Έλληνες πολίτες, χριστιανούς και μουσουλμάνους
2. Για όσους μαθητές το επιθυμούν, να γίνονται (εκτός σχολείου) σεμινάρια, επιδοτούμενα από το ελληνικό κράτος, μητρικής γλώσσας στην τουρκική, πομακική, ρoμανί.
3. Να διδάσκεται σε ειδικά σεμινάρια για εκπαιδευτικούς το γλωσσικό ιδίωμα (πομακικά, ρομανί, τουρκικά) των μαθητών.
4. Συνεργασία των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων. Σύνδεση της πρωτοβάθμιας με τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για κοινή αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών.
5. Διδασκαλία των μαθηματικών, της φυσικής και της χημείας στην ελληνική στα πρωτοβάθμια μειονοτικά σχολεία.
6. Εισαγωγή της διδασκαλίας του Κορανίου στα δημόσια σχολεία. Είναι απαράδεκτο την ώρα που οι χριστιανοί μαθητές του δημόσιου σχολείου κάνουν θρησκευτικά, οι μουσουλμάνοι μαθητές του ίδιου σχολείου να βγαίνουν στην αυλή, αντί να διδάσκονται τη θρησκεία τους από μουσουλμάνους θεολόγους.
7. Η ελληνική πολιτεία οφείλει βάσει του Συντάγματος να ιδρύσει ΠΑΝΤΟΥ δημόσια σχολεία. Τα μειονοτικά μπορούν να συνεχίσουν να υπάρχουν μόνο συμπληρωματικά και πέραν του υποχρεωτικού και ενιαίου, για όλους τους πολίτες αυτής της χώρας, αναλυτικού προγράμματος. Ο κάθε γονιός θα πρέπει να μπορεί να διαλέξει σε ποιο σχολείο να στείλει τα παιδιά του. Να δρομολογηθεί η παράλληλη λειτουργία δημόσιων και μειονοτικών σχολείων.
8. Οι εκάστοτε υπεύθυνοι Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης να πάψουν να θεωρούν ως εκπροσώπους της μειονότητας τους μισθωτούς της Άγκυρας ή της Εργκένεκον που έχουν απλωμένα τα πλοκάμια τους στη Θράκη. Αντί να ενδίδει η ελληνική πολιτεία στις ύποπτες προτάσεις των πρακτόρων της Άγκυρας, ας ακούσει τις φωνές των εκπαιδευτικών της μειονοτικής εκπαίδευσης και των συλλόγων των Πομάκων και των Ρομά. Έτσι, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη: οι προτάσεις των εκπαιδευτικών στην ημερίδα του ΠΑΚΕΘΡΑ και του ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης για την Τριγλωσσία (22 Φεβρουαρίου 2006) και οι προτάσεις του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ν. Ξάνθης (εφ. Αγώνας 19/3/2010) σε επιστολή τους προς την Υπουργό Παιδείας.
9. Έμφαση στην ελληνόφωνη προσχολική αγωγή και στη δημιουργία παιδικών σταθμών από το Υπουργείο Υγείας σε όλα τα χωριά.
10. Γενίκευση του ολοήμερου σχολείου, αναπροσαρμογή του σχολικού προγράμματος, ίδρυση βιβλιοθηκών, αύξηση των επισκέψεων και των εξωδιδακτικών δραστηριοτήτων αγωγής υγείας θεατρικής παιδείας και περιβαλλοντικής αγωγής
11. Να καταγγελθούν τα κατάπτυστα μορφωτικά πρωτόκολλα της ψυχροπολεμικής περιόδου (20/4/1951, 20/12/1968). Ας καταλάβουμε επιτέλους πως οι συνθήκες που τα δημιούργησαν έχουν αλλάξει. Να μην καθορίζεται η εκπαίδευση των Ελλήνων πολιτών από οποιαδήποτε ξένη χώρα.
12. Αναβάθμιση του επιπέδου των μουσουλμάνων φοιτητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με ενισχυτική διδασκαλία.
Για να υλοποιηθούν αυτές οι προτάσεις θα πρέπει οι μικροκομματικές σκοπιμότητες να σταματήσουν να καθορίζουν τη στάση των πολιτικών εκπροσώπων (βουλευτών, δημάρχων, νομαρχών, περιφερειαρχών κ.λπ.) απέναντι στην εκπαίδευση των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών. Οι εκπαιδευτικές και μαθησιακές ανάγκες των παιδιών θα πρέπει να είναι το μόνο κριτήριο στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής που τα αφορά.
Επιπλέον θα πρέπει να τεθεί τέρμα στην ενδοτικότητα των Ελλήνων πολιτικών και στον ετεροπροσδιορισμό της εκπαιδευτικής πολιτικής από ξένες χώρες. Οι όποιες προτάσεις-παρεμβάσεις δεν θα πρέπει να είναι δέσμιες μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων και ισορροπιών. Αντίθετα θα πρέπει να προσδιορίζονται από σοβαρές και μακροπρόθεσμες στοχεύσεις.
Της το αποφασίσουμε τι σχολεία θέλουμε:
• Σχολεία ενταξιακά ή σχολεία αποκλεισμού;
• Σχολεία που προωθούν τη γνώση ή σχολεία που καταδικάζουν στην αμάθεια.;
• Σχολεία επικοινωνίας ή σχολεία γκέτο;
• Σχολεία που καλλιεργούν την ειρήνη ή το φανατισμό;
Η προστασία των γλωσσικών δικαιωμάτων των μουσουλμάνων Ελλήνων
Το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα (16/12/1966, επικυρώθηκε από την Ελλάδα με το ΦΕΚ 45/Α/19.3.85), που αναγνωρίζει στο άρθρο 13 το δικαίωμα μόρφωσης κάθε ανθρώπου τονίζοντας ότι «η μόρφωση πρέπει να αποβλέπει στην πλήρη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας και του αισθήματος της αξιοπρέπειάς της και να ενισχύει τον σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες». Αυτά τα βασικά μορφωτικά δικαιώματα δεν πληρούνται στην περίπτωση των ελλειμματικών μειονοτικών σχολείων. που γκετοποιούν τα παιδιά σε σχέση με τον κοινωνικό τους περίγυρο, που δημιουργούν αισθήματα υποβίβασης της μητρικής γλώσσας για τους Πομάκους και τους Ρομά μαθητές.
Η Σύμβαση κατά των Διακρίσεων στην Εκπαίδευση (UNESCO), που υπογράφηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1960 τονίζει (άρθρο 4) ότι η εκπαιδευτική πρακτική πρέπει να αποσκοπεί στην προαγωγή της ισότητας ευκαιριών και ότι το επίπεδο εκπαίδευσης πρέπει να είναι ισότιμο σε όλα τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα της ίδιας βαθμίδας. Στο άρθρο 5 της ίδιας σύμβασης τονίζεται ότι είναι απαραίτητο να αναγνωρίζεται στα μέλη των μειονοτήτων το δικαίωμα να ασκούν τις δικές τους εκπαιδευτικές δραστηριότητες, να διατηρούν δικά τους σχολεία και, ανάλογα με την εκπαιδευτική πολιτική του κάθε κράτους, να χρησιμοποιούν ή να διδάσκουν τη δική τους γλώσσα εφόσον όμως:
(i) Το δικαίωμα αυτό δεν ασκείται κατά τρόπο που να παρεμποδίζει τα μέλη αυτών των μειονοτήτων να κατανοούν την πολιτιστική κληρονομιά και γλώσσα της κοινότητας ως συνόλου και να συμμετέχουν στις δραστηριότητές της ή κατά τρόπο που να θέτει σε κίνδυνο την εθνική κυριαρχία.
(ii) Το επίπεδο της εκπαίδευσης δεν είναι κατώτερο από το γενικό επίπεδο που καθορίζεται ή εγκρίνεται από τις αρμόδιες αρχές και
(iii) Η φοίτηση στα σχολεία αυτά είναι προαιρετική.
Οι παραπάνω προσδιοριστικές αναφορές θα αποτελούσαν χρήσιμους άξονες για την οικοδόμηση μιας ενιαίας εκπαίδευσης που θα σέβεται παράλληλα τη πολιτισμική και γλωσσική διαφορετικότητα. Δυστυχώς, στην περίπτωση της μειονοτικής εκπαίδευσης που ισχύει σήμερα στην Ελλάδα αυτό δεν ισχύει, εφόσον το μειονοτικό σχολείο, κατά κοινή παραδοχή, παρέχει εκπαίδευση διαφορετική και όχι ισότιμη. Επιπλέον είναι ένα σχολείο ρατσιστικό που προκαλεί διακρίσεις τόσο σε θρησκευτικό επίπεδο (μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων μαθητών) όσο και σε επίπεδο πολιτισμικό (μεταξύ Τούρκων, Πομάκων και Ρομά μαθητών). Κι αυτά την ίδια στιγμή που το υφιστάμενο μειονοτικό σχολείο υπηρετεί το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία και καταδικάζει τους μαθητές του στην αγραμματοσύνη.
Τα γλωσσικά δικαιώματα των Πομάκων και των Ρομά
Η χρήση της τουρκικής στα μειονοτικά σχολεία με πομακόφωνους και Ρομά μαθητές σε τι αποσκοπεί; Αυτό που σίγουρα συνεπάγεται είναι ο υποβιβασμός της μητρικής γλώσσας των Πομάκων και των Ρομά (σε αντίθεση με τα διεθνώς προβλεπόμενα για την προστασία των μητρικών γλωσσών).
Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο σεβασμός απέναντι στις ολιγότερο ομιλούμενες μητρικές γλώσσες αποτελεί θεμελιώδη αρχή. Ο Ευρωπαϊκός Χάρτης για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες (Στρασβούργο - 1992) δίνει έμφαση στο σεβασμό της γλωσσικής ετερότητας. Τα κράτη-μέλη οφείλουν, σύμφωνα με αυτόν, να λαμβάνουν μέτρα προστασίας των διαφορετικών γλωσσών που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά μέσα στην επικράτειά τους. Η αναγνώριση των περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών θεωρείται ως "έκφραση πολιτισμικού πλούτου" (άρθρο 7 παρ. 1). Καθορίζοντας δε την πολιτική τους ανάλογα με τις ανάγκες και επιθυμίες των γλωσσικών ομάδων, τα κράτη πρέπει να απαλείψουν τις διακρίσεις-περιορισμούς που υπάρχουν σε βάρος κάποιων ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών και να προωθήσουν την αμοιβαία κατανόηση ανάμεσα στις γλωσσικές ομάδες μιας χώρας (άρθρο 7 παρ. 2-4).
Η Πομακική γλώσσα είναι ένα παλαιοσλαβικό ιδίωμα με πολλές ομοιότητες με τις νοτιοσλαβικές γλώσσες (βουλγαρική, σερβική κ.λπ.), αλλά και με στοιχεία της τουρκικής και της ελληνικής γλώσσας. Αποτελεί μία από τις πιο ζωντανές ολιγότερο ομιλούμενες γλώσσες της Ευρώπης και δεν μπορεί πλέον να θεωρείται άγραφη γλώσσα, εφόσον έχουν εκδοθεί πολλά εγχειρίδια διδασκαλίας της καθώς και άλλες εκδόσεις κειμένων. Οι σλαβόφωνοι μουσουλμάνοι της Θράκης αυτοαποκαλούνται Πομάκοι, όρος που εμφανίζεται για πρώτη φορά στα μέσα του 19ου αιώνα.
Ως προς τους «Τούρκους» της Θράκης, από ιστορική άποψη έχει τονιστεί πως δεν αποτελούν ενιαία οντότητα. Ένα μέρος των τουρκόφωνων είναι απόγονοι των τουρκικών φύλων (Γιουρούκων, Τατάρων κ.λπ.) από τη Μικρά Ασία. Ένα τμήμα των τουρκόφωνων του Ν.Ξάνθης αυτοαποκαλούνται «Κονιαλήδες», ενώ οι Πομάκοι τους χαρακτηρίζουν «Τσιτάκ». Ενδιαφέρουσα υποκατηγορία μουσουλμάνων της Ξάνθης είναι οι απόγονοι αφρικανών από την Αίγυπτο και το Σουδάν που μεταφέρθηκαν κατά το 19ο αιώνα ως δουλοπάροικοι και εργάτες γύρω από την περιοχή του μεγάλου παραποτάμιου δάσους του Νέστου (Κοτζά Ορμάν). Στην ορεινή Ροδόπη κάποιοι τουρκόφωνοι μαρτυρούν ότι κατάγονται από το «ιπέκ γιολού» (το δρόμο του μεταξιού), δηλαδή οι πρόγονοί τους ήρθαν από τα βάθη της Ασίας και μιλούσαν μία άλλη γλώσσα, όχι τουρκικά. Να πούμε επίσης πως οι Τούρκοι του κάμπου της Θράκης μιλούν ιδιώματα της τουρκικής που διαφέρουν πολύ από τα τουρκικά της Τουρκίας.
Θα πρέπει να δώσουμε και κάποια ιστορικά στοιχεία για τη γλώσσα των Ρομά (τα τσιγγάνικα). Η πρώτη αναφορά για την παρουσία Ρομά στη Θράκη γίνεται το 1068. Η τουρκική απογραφή του 1910, στο σύνολο των 4.000 Αθιγγάνων της Θράκης προσδιορίζει ότι οι 2.400 από αυτούς ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι και μόνο οι 1.600 ήταν μουσουλμάνοι. Οι μεγαλύτεροι οικισμοί Ρομά απαντώνται στην πόλη της Ξάνθης και στο Δροσερό, στην Κομοτηνή, στις συνοικίες Ήφαιστος και ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ της Κομοτηνής, στις Σάπες, στον Πολύανθο, στους Αμαξάδες, στα Νεύρα και στον Άρατο, στην Αλεξανδρούπολη και στο Διδυμότειχο. Ο συνολικός τους αριθμός υπολογίζεται σε 20.000 περίπου άτομα που κατοικούν στη Θράκη (10.000 στην Ξάνθη).
Με βάση τα παραπάνω ιστορικά στοιχεία γίνεται αντιληπτό πως ο όρος «τουρκο-μουσουλμανική» μειονότητα που προσπαθούν κάποιοι να εισάγουν ανεξαιρέτως για όλους τους μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες της Θράκης είναι ρατσιστικός και καταστρατηγεί τα γλωσσικά και μορφωτικά δικαιώματα μεγάλου τμήματος των μουσουλμάνων.
Η εκπαίδευση του μουσουλμάνων Ελλήνων στα χέρια του τουρκικού εθνικισμού
Δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες η μειονοτική εκπαίδευση στην Ελλάδα έχει καταστεί έρμαιο των σχεδιασμών του τουρκικού εθνικισμού για την άλωση της Θράκης. Αυτό έχει επισημανθεί και από πολλούς σοβαρούς πολιτικούς. Για παράδειγμα, αναφορικά με τη σχέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με την πολιτική της Τουρκίας είναι χαρακτηριστική η επερώτηση (Xanthi News 6/6/2007 σ. 12, Εμπρός 7/6/2007 σ. 11) 33 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 31/5/2007, στην οποία αναφέρονται για την Τουρκία, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
(Η Τουρκία) «Επιδιώκει να παρέμβει στη Θράκη, όχι για να υποστηρίξει την ελληνική πολιτική ισονομίας και ισοπολιτείας, αλλά για να την υπονομεύσει στοχεύοντας στην αύξηση της απομόνωσης της μουσουλμανικής μειονότητας και την περιχαράκωσή της γύρω από το Προξενείο. Τούρκοι αξιωματούχοι επισκέπτονται την περιοχή κηρύσσοντας τον διαχωρισμό και κάνοντας επίδειξη δύναμης. Προωθείται η πολιτιστική γενοκτονία των διαφορετικών εθνοτικών ομάδων της μειονότητας με την έξωθεν επιβολή «γνήσιων» τουρκικών πολιτιστικών προτύπων που καμία σχέση δεν έχουν με τον μουσουλμανικό πολιτισμό της Θράκης. Για πρώτη φορά εκδίδονται νέα διαβατήρια για τους εκ Θράκης καταγόμενους Τούρκους πολίτες και κατοίκους της Τουρκίας, στα οποία οι πόλεις της Θράκης αναφέρονται μόνο με τις Τουρκικές ονομασίες. Ο τουρκόφωνος τύπος συκοφαντεί, απειλεί και δημιουργεί κλίμα μίσους ενάντια στους μη τουρκόφωνους μουσουλμάνους με αφορμή την ίδρυση ενός Πολιτιστικού συλλόγου Πομάκων. Η Τουρκική Αγροτική Τράπεζα επιθυμεί να δημιουργήσει υποκατάστημά της στην Κομοτηνή με προφανή στόχο τον οικονομικό και άρα και τον πολιτικό έλεγχο των μουσουλμάνων αγροτών».
Ενδεικτικά των γενικότερων πολιτικών στοχεύσεων είναι και τα παγκόσμια συνέδρια που διοργανώνουν τα τελευταία χρόνια οι δυτικοθρακιώτες μουσουλμάνοι. Σε αυτά παρουσιάζονται συχνά ακραίες εθνικιστικές διεκδικήσεις. Το «5ο Παγκόσμιο Συνέδριο Τούρκων Δυτικής Θράκης» έγινε στην Κωνσταντινούπολη στις 15-17/9/2006. Στις αποφάσεις των επιτροπών του συνεδρίου προτείνονται μεταξύ άλλων «να ιδρυθεί στη δυτική Θράκη ξεχωριστό πρωτάθλημα της τουρκικής κοινωνίας», να ιδρυθούν κέντρα τουρκικού πολιτισμού σε Ξάνθη, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, να διαμορφωθεί ξανά η δομή του μειονοτικού κόμματος «Φιλία-Ισότητα-Ειρήνη», να γίνεται εντοπισμός από εξειδικευμένα στελέχη των έξυπνων παιδιών ανάμεσα στη μειονότητα, να αυξηθεί η ποσόστωση των μαθητών των αποφοίτων των μειονοτικών σχολείων της δυτικής Θράκης για την εισαγωγή τους σε τουρκικά πανεπιστήμια, να αυξηθούν οι δραστηριότητες λόμπι, να δημιουργηθεί πρακτορείο ειδήσεων και να εκδίδεται ημερήσια τουρκόφωνη εφημερίδα στη δυτική Θράκη, να κλείσει η Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης, να ιδρυθεί κέντρο οικονομικών ερευνών στην Κομοτηνή, να ιδρυθεί φορέας χρηματοδότησης για τους δυτικοθρακιώτες Τούρκους και πολλά άλλα στους τομείς της οικονομίας, της νομοθεσίας, της παιδείας, του πολιτισμού και της αυτοδιοίκησης.
Στα πλαίσια της πολιτικής χρήσης της ισλαμικής θρησκείας εντάσσεται και η προσπάθεια για το κτίσιμο στη Θράκη και ιδιαίτερα στα Πομακοχώρια νέων, μεγάλου μεγέθους τζαμιών, που οριοθετούν συμβολικά το χώρο και λειτουργούν ως τοπόσημα. Η ανέγερση πολλών τζαμιών τα τελευταία χρόνια, με χρηματοδότηση άγνωστη ή και προερχόμενη από ξένες χώρες, αποτελεί συχνό φαινόμενο σε πολλές βαλκανικές χώρες.
Στο επίπεδο της ηλεκτρονικής προπαγάνδας έχει επισημανθεί πως τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα δημιουργούνται στο διαδίκτυο μειονοτικές ιστοσελίδες που προωθούν την κεμαλική ιδεολογία στη Θράκη. Ανάλογης βαρύτητας είναι οι δημόσιες δηλώσεις πολιτικών της μειονότητας συνοδεύονται από αντίστοιχες εμπρηστικές δηλώσεις Τούρκων πολιτικών που περιοδεύουν τακτικά στη Θράκη. Η προσπάθεια αξιοποίησης της ισλαμικής πίστης προς όφελος της φιλο-κεμαλικής ιδεολογίας γίνεται ιδιαίτερα αισθητή στους χώρους λατρείας κατά τις ισλαμικές γιορτές. Η αναζωογόνηση των πανηγυριών αποκτά πολιτική διάσταση, παράλληλα με την προσπάθεια τόνωσης του θρησκευτικού συναισθήματος των μουσουλμάνων της Θράκης, από κύκλους που ταυτίζουν το Ισλάμ με την τουρκική γλώσσα, η οποία είναι και η γλώσσα του κηρύγματος μέσα στα τεμένη της Θράκης. Στο πλαίσιο αυτό, τα τελευταία χρόνια συνηθίζεται η επίσκεψη στα πανηγύρια εκπροσώπων του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής και άλλων μουσουλμάνων, που μιλούν τουρκικά και αυτοπαρουσιάζονται ως «επίσημοι». Η πολιτική χρήση της θρησκείας γίνεται ιδιαίτερα αισθητή κατά τις περιόδους των εκλογών. Η εκλογική συμπεριφορά των μουσουλμάνων στη Θράκη τα τελευταία χρόνια έχει περάσει από πολλές φάσεις φτάνοντας -επιτυχώς- τα τελευταία χρόνια στην προσπάθεια να κατευθυνθεί μονοσήμαντα η μειονοτική ψήφος.
Γίνεται κατανοητό πως στο πλαίσιο τέτοιας συστηματικής προπαγάνδας από την πλευρά της Τουρκίας και του αγώνα του τουρκικού κράτους να εκτουρκίσει τους μουσουλμάνους Έλληνες της Θράκης, τα παιδιά συχνά πέφτουν θύματα σφετερισμού της πολιτισμικής και γλωσσικής τους ταυτότητας.
Συμπεράσματα
Η ειδική γραμματέας διαπολιτισμικής εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας κα Θάλεια Δραγώνα σε συνέντευξή της παραδέχτηκε ότι «το μειονοτικό σχολείο δεν είναι καλό σχολείο», προσθέτοντας: «Είναι ένα σχολείο μ’ ένα μεγάλο τείχος ανάμεσα στα δύο μέρη του προγράμματός του που δεν επικοινωνεί. Είναι ένα σχολείο χωρίς συνοχή (Παρατηρητής 1/4/2010). Αυτές οι επισημάνσεις έχουν γίνει κατανοητές και από τους μουσουλμάνους Έλληνες γονείς, οι οποίοι σταδιακά στρέφουν τα παιδιά τους προς το δημόσιο σχολείο, όπου μπορούν να μάθουν σωστά ελληνικά αλλά και να προσεγγίσουν τη γνώση ισότιμα με όλα τα άλλα παιδιά της Ελλάδας. Έτσι το μειονοτικό σχολείο σιγά –σιγά συρρικνώνεται και αυτό ως φυσική εξέλιξη της βελτίωσης του εκπαιδευτικού επιπέδου των μουσουλμάνων Ελλήνων. Βέβαια, εκ διαμέτρου αντίθετες είναι οι προτάσεις των αυτοαποκαλουμένων ταγών μειονοτικών οργανώσεων οι οποίοι θεωρούν πως το πρόβλημα της εκπαίδευσης των μουσουλμανοπαίδων είναι η βελτίωση της τουρκογλωσσίας στη Θράκη και η διεύρυνση του δίγλωσσου προγράμματος προς τα κάτω, προς το δημόσιο νηπιαγωγείο. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι τελικά θα επικρατήσει η κοινή λογική αλλά και η μέριμνα, όχι για μικροπολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες, αλλά για την ίδια την πρόοδο των παιδιών των μουσουλμάνων Ελλήνων, πρόοδος που είναι συνυφασμένη με την ειρηνική συμβίωση στη Θράκη.
Το πρόβλημα της μειονοτικής εκπαίδευσης δεν είναι η ενίσχυση της τουρκογλωσσίας των μαθητών και των δασκάλων, όπως εσφαλμένα έχει διατυπωθεί από κάποιους μειονοτικούς συλλόγους, οι οποίοι αλλότριους στόχους εξυπηρετούν. Εάν πραγματικά πονάμε για την ένταξη των παιδιών και την καλλιέργεια της ειρήνης και του αλληλοσεβασμού, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από το σεβασμό στις μητρικές γλώσσες ανεξαιρέτως (πομακική, τουρκική, ρομανί), στοχεύοντας στη σωστή εκμάθηση της ελληνικής. Βασική αρχή είναι ότι κάθε εκπαιδευτικός και γλωσσικός σχεδιασμός θα πρέπει να γίνεται με τρόπο ώστε να ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ανάγκες των γλωσσικών ομάδων, με παράλληλο σεβασμό της πολιτισμικής τους διαφορετικότητας.
Το πρόγραμμα Εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων θα πρέπει να αλλάξει προσανατολισμό. Να πάψει ο φιλοτουρκικός προσανατολισμός και να δώσει έμφαση στη στήριξη των παιδιών στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Τα Φροντιστήρια Ενισχυτικής Διδασκαλίας του ΕΙΝ και του Ταμιείου Θράκης ήδη πριν το 1996 ήταν πρωτοπόρα στην κατεύθυνση αυτή. Επίσης το πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων από το 1998 για τη σχολική και κοινωνική ένταξη των Τσιγγανοπαίδων (με επιστημονικό υπεύθυνο τον Αθανάσιο Γκότοβο), σεβάστηκε τις ιδιαιτερότητες των Ρομά και υλοποίησε μια σειρά από μέτρα βελτίωσης της σχολικής τους ένταξης και επίδοσης.
Κάποιοι κοινωνιολογούντες διεθνολόγοι στο όνομα της προοδευτικότητας ή της νεωτερικότητας απορρίπτουν μετά βδελυγμίας τις έννοιες του έθνους και του εθνικισμού, ενώ στην πράξη υπηρετούν οι ίδιοι τον εθνικισμό, αλλά σε κάποια συγκεκριμένη εκδοχή του, τον κεμαλικό εθνικισμό και μόνον αυτόν. Γι αυτούς το πρόβλημα είναι ο ελληνικός εθνικισμός, ενώ ο τουρκικός εθνικισμός του σφαγέα Κεμάλ είναι καλός. Εμείς λέμε: Κάθε εθνικισμός είναι επιζήμιος. Όμως το να σεβόμαστε την πατρίδα μας, τον τόπο που γεννηθήκαμε, είναι χρέος για κάθε πολίτη αυτής της χώρας, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά του, τη γλώσσα του ή τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Όμως τελικά αυτοί που παρουσιάζονται ως απάτριδες και επιχειρούν την αποδόμηση των εννοιών της πατρίδας και του έθνους, σε τελευταία ανάλυση εξυπηρετούν τις χειρότερες μορφές σωβινισμού και φανατισμού.
Προσπαθήσαμε να δείξουμε ότι κάθε γλωσσικός σχεδιασμός θα πρέπει να γίνεται με τρόπο ώστε να ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ανάγκες των γλωσσικών ομάδων, με παράλληλο σεβασμό της πολιτισμικής τους διαφορετικότητας. Στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης είναι σημαντικό τα εκπαιδευτικά ζητήματα των μουσουλμάνων μαθητών να αποσυνδεθούν από ξεπερασμένους από το διεθνές δίκαιο όρους αμοιβαιότητας. Είναι, επίσης, σημαντική η ενίσχυση της προσχολικής αγωγής, η ενισχυτική διδασκαλία και η γενίκευση του ολοήμερου σχολείου, η γνώση του γλωσσικού ιδιώματος των μαθητών από τους εκπαιδευτικούς, η αναπροσαρμογή του σχολικού προγράμματος, η ίδρυση βιβλιοθηκών, η αύξηση των επισκέψεων και των εξωδιδακτικών δραστηριοτήτων αγωγής υγείας και περιβαλλοντικής αγωγής. Επίσης, οι δάσκαλοι θα πρέπει να δίνουν στους μαθητές την ευκαιρία να επικοινωνήσουν στη μητρική τους γλώσσα και να τους ενθαρρύνουν να εκφράζουν τα βιώματα που έχουν από το δικό τους πολιτισμικό υπόβαθρο.
Μια τελευταία παρατήρηση: Ο όρος «μειονότητα» είναι πολιτικά φορτισμένος. Θα ήταν ορθότερο να χρησιμοποιούνται οι όροι: «εθνοτικές ομάδες», «πολιτισμικές ομάδες», γλωσσικές ομάδες».
Κλείνοντας θα τονίσουμε για μια ακόμα φορά ότι πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να αποτελεί η ΕΝΙΑΙΑ δημόσια εκπαίδευση , κοινή και ισότιμη για όλους τους πολίτες αυτής της χώρας. Μόνο έτσι μπορεί να υλοποιηθεί πραγματικά ο σεβασμός της γλωσσικής και πολιτισμικής ταυτότητας της μουσουλμανικής μειονότητας. Να πάψει το μειονοτικό εκπαιδευτικό σύστημα να δηλητηριάζει τις παιδικές ψυχές των Ελλήνων μουσουλμανοπαίδων, αλλοιώνοντας την αγάπη τους προς τον τόπο που γεννήθηκαν και κατασκευάζοντας μία τουρκική εθνική ταυτότητα μέσα από την θεσμοθετημένη επιβολή της τουρκογλωσσίας για τους Πομάκους και Ρομά μαθητές.
Νικόλαος Θ. Κόκκας

Δημόσιο ευχαριστήριο δωρητών μηνός Δεκεμβρίου 2018 από το γηροκομείο Ξάνθης

Το Διοικητικό Συμβούλιο, οι εργαζόμενοι και οι φιλοξενούμενοι του ιδρύματος ευχαριστούν και δημοσίως, συμπολίτες και φορείς της περιοχής μας και όχι μόνο, οι οποίοι μας συνέδραμαν σε χρήματα, υλικά και υπηρεσίες και για το μήνα Δεκέμβριο 2018.
Με τη χειρονομία τους αυτή συμπαραστέκονται και κάνουν το έργο της σημερινής διοίκησης ευκολότερο, η οποία διοίκηση προσπαθεί πάντα για την καλύτερη αξιοποίηση όλων αυτών των προσφορών. Είναι για μας πραγματικά ιδιαιτέρως σημαντικό ότι όλοι οι προαναφερόμενοι συνδράμουν με τον τρόπο τους και συνήθως από το υστέρημά τους, στη μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουμε όλοι μας, για να επιβιώσει και να «σταθεί» το ίδρυμα και να είναι ακόμη καλύτερη και αξιοπρεπέστατη η διαμονή των παππούδων και των γιαγιάδων μας στα στερνά τους χρόνια. Τέλος να ευχαριστήσουμε όλους όσους βοηθούν επώνυμα και ανώνυμα στην αγιογράφηση του Ιερού Ναού της Αγίας Αικατερίνης του Γηροκομείου μας, όσους επιλέγουν το ναό μας ώστε να τελούνται μνημόσυνα προσφιλών τους προσώπων και όσους προσφέρουν γεύματα στους παππούδες μας εις μνήμη των αγαπημένων τους. Ευχαριστούμε λοιπόν τους κάτωθι :
ΣΥΛΛΟΓΟΙ-ΣΩΜΑΤΕΙΑ-ΙΔΡΥΜΑΤΑ-ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
1. Την ΒΙΑΜΑΡ Α.Ε για την δωρεά των 5.000,00 €.
2. Την Εταιρία SYSTEMS SUNLIGHT ΑΒΕΕ για την δωρεά των 200,00 €.
3. Τους Δασκάλους του 4ου Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης για την δωρεά των 107,00 € στη μνήμη του Ιερέα Γεωργίου Μακρυγιαννόπουλου.
4. Το Αστικό ΚTEΛ ΞΑΝΘΗΣ Α.Ε. για την δωρεά των 100,00 € στη μνήμη Κυριάκου Κωφίδη.
5. Το ΚΑΠΗ ΔΙΟΜΗΔΕΙΑΣ για την δωρεά των 100,00 €.
6. Το 10ο Δημοτικό Σχολείο Ξάνθης για την δωρεά των 100,00 €.
7. To Πολιτιστικό Σύλλογο Ξανθιωτών Αττικής «Ο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ» για την δωρεά των 100,00 €.
8. Τον Σύλλογο Υπαλλήλων ΕΛΤΑ Ν. Ξάνθης για την δωρεά των 60,00 € στη μνήμη Τσαραβά Βασιλείου πατέρα του συναδέλφου τους Τσαραβά Χρήστου.
ΙΔΙΩΤΕΣ
1. Την κ. Μαρία Καραλευθέρη για την δωρεά των 500,00 € στη μνήμη Μόνικας Νατιώτη
2. Την κ. Μαριάνθη Φάκα για την δωρεά των 350,00 € στη μνήμη Ιωάννη Φάκα.
3. Τον κ. Τριαντάφυλλο Παπαδόπουλο για την δωρεά των 300,00 € .
4. Τον κ. Χρήστο Κουτσογιάννη για την δωρεά των 252,51 €.
5. Την κ. Δέσποινα Λαμπίδου για την δωρεά των 250,00 € .
6. Την κ. Μαρία Καραλευθέρη για την δωρεά των 210,00 €.
7. Την κ. Σοφία Κούλελη για την δωρεά των 210,00 € στη μνήμη Αθανασίου Κούλελη.
8. Τον κ. Θεόδωρο Μιχαηλίδη για την δωρεά των 200,00 € στη μνήμη Αναστασίας Κιατίπη.
9. Τον κ. Πρόδρομο Δαστερίδη για την δωρεά των 200,00 €.
10. Τον κ. Κυριάκο Ιωαννίδη για την δωρεά των 150,00 €.
11. Τον κ. Αντώνη Παπαδόπουλο για την δωρεά των 150,00 € στη μνήμη της μητρός του Άννας.
12. Την κ. Φωτεινή Μιχαλακοπούλου για την δωρεά των 150,00 €.
13. Τον κ. Χαράλαμπο Λαμπάκη για την δωρεά των 130,00 € στη μνήμη Ιωάννη Λαμπάκη αντί στεφάνου .
14. Τον κ. Δημήτρη Βαφειάδη για την δωρεά των 100,00 €.
15. Την κ. Αφροδίτη Αραμπατζή για την δωρεά των 100,00 €.
16. Την κ. Ευδοξία Παρασχίδου για την δωρεά των 100,00 €.
17. Τον κ. Σταύρο Καλογερόπουλο για την δωρεά των 100,00 €.
18. Την κ. Ελισάβετ Παπαπαναγιώτου για την δωρεά των 100,00 €.
19. Τον κ. Γεώργιο Βουργαζόπουλο Β. για την δωρεά των 100,00€ στη μνήμη των γονέων ,αδελφού και νύφης του.
20. Την κ. Εύη Χαρανά για την δωρεά των 50,00€ στη μνήμη Αθηνάς Αθανασιάδου.
21. Την κ. Μαρία Ευστρατίου για την δωρεά των 50,00 €.
22. Τον κ. Νικόλαο Κωνσταντινίδη για την δωρεά των 50,00 €
23. Την κ. Αριστούλα Μαυρίδου για την δωρεά των 50,00€ στη μνήμη Θεόδωρου Μαυρίδη.
24. Την κ. Βασιλική Κηπουρού για την δωρεά των 50,00 € στη μνήμη Θεοδοσίας Δρατζίδου
25. Τον κ. Δημήτρη Χριστοφορίδη για την δωρεά των 30,00 €.
26. Την κ. Βασιλική Κιοπτσή για την δωρεά των 30,00 €.
27. Τον κ. Ευάγγελο Σιδηρόπουλο για την δωρεά των 30,00 €.
28. Την κ. Μαριάνθη Μαλλιαρουδάκη για την δωρεά των 20,34 €.
29. Την κ. Αθηνά Βλανίδου για την δωρεά των 20,00 €.
30. Την κ. Μαρία Πιαλόγλου για την δωρεά των 20,00 € στη μνήμη Μαίρης Ράνου.
31. Τον κ. Γιάννη Γραβουνιώτη για την δωρεά των 20,00 € στη μνήμη Μόνικας Νατιώτη αντί στεφάνου.
32. Τον κ. Παύλο Καραλευθέρη για την δωρεά των 20,00 € στη μνήμη Μόνικας Νατιώτη αντί στεφάνου.
33. Την κ. Πασχαλιά Δανιήλ για την δωρεά των 10,00 €.
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ
1. Αναστάσιος Συμεωνίδης (μικροβιολογικές εξετάσεις)
2. Αναστάσιος Καραδέδος (ιατρικές υπηρεσίες)
3. ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΙΑΤΡΙΚΗΣ Α.Ε
4. Αναστάσιος Φελεκίδης (ιατρικές υπηρεσίες)
5. Ευδοξία Σαμψωνίδου (οδοντιατρικές υπηρεσίες)
6. Παπαδοπούλου Μαρία Ροζαλία (ιατρικές υπηρεσίες)
7. Μαλκότς Χασάν (οδοντιατρικές υπηρεσίες)
8. Ανέστης Πουμπουρίδης – DIAMOD PROMOTION (διανομή επιστολών)
9. Δέσποινα Χατζηλαζαρίδου-Σταύρο Κουκουδέτσο (οδοντιατρικές υπηρεσίες)
10. Αναστασία Πανταζίδου (54 κιλά μήλα)
11. Γεώργιος Κωνσταντινίδης (75 τμχ άρτου και 10 τμχ λαγάνες )
12. ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ(70συσκευασίες χριστουγ.λαμπιόνια,προβολείς,γλάστρες,γιρλάντες στεφάνια κ.λ.π για τον εξωτερικό χριστουγεννιάτικο στολισμό του γηροκόμειου)
13. Νικόλαος Περίδης (χριστουγεννιάτικες διακοσμητικές στέκες για τα μαλλιά)
14. Ανώνυμος (1 αερόστρωμα,3 κιλά μαρμελάδα, καθετήρες,5 κιλά ζάχαρη , 0,2 γρ πτι φούρ )
15. ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΑ ΘΡΑΚΗΣ Α.Ε.(120 τμχ θρακιώτικο γλύκισμα “Βαρβάρα”)
16. ΙΕΚ ΟΑΕΔ Τμήμα Αρτοποιίας και Ζαχαροπλαστικής(
17. Δημήτριος Κιοσσές ( 2 κιλά κουλουράκια,1 κιλό καφέ)
18. Τριαντάφυλλος Παπαδόπουλος (15 κιλά λάδι)
19. ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΕΛΙΑΣ ΤΟΥ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΥ (60 κιλά λάδι)
20. Ελένη Μιχοπούλου (5 κιλά λάδι )
21. DIAMOND-καθαριστήριο(καθαρισμός ιματισμού)
22. ΚΤΗΜΑ ΒΟΥΡΒΟΥΚΕΛΗ (138 φιάλες των 750 ml κρασιού)
23. Ζαχαρίας Δουκαλιανός (20 κιλά μαρούλια,10 κιλά σπανάκι,30 κιλά πατάτες)
24. Χρυσή Εκμετζή (γλυκά)
25. Ζαφείρης Δουμπενίδης(60 κιλά μήλα)
26. Εργαζόμενοι καθαριότητας ΔΗΜΟΥ ΞΑΝΘΗΣ (6 λίτρα γάλα )
27. Μυροφόρα Τομπουλίδου (πίτες)
28. 9Ο Νηπιαγωγείο Ξάνθης (μελομακάρονα, λουκουμάκια)
29. Τάσος Αντωνιάδης (38 λάχανα)
30. Ομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων (σπορέλαια, ζελέ, καφέ, είδη υγιεινής)
31. Πολιτιστικός Σύλλογος “ΘΑΜΥΡΙΣ”(8 κιλά καφέ,10 κιλά πατάτες, σπορέλαια, ελαιόλαδο, διάφορα ζυμαρικά, διάφορα όσπρια, τραχανά, κονσέρβες, γάλατα,
ζάχαρη, πουρέ, είδη υγιεινής,5 τεμ πάνες ακράτειας,5 τεμ υποσέντονα, επιθέματα)
32. Νηπιαγωγείο Ευμοίρου (μελομακάρονα, λουκουμάκια)
33. Παιδικός Σταθμός “ΜΑΓΙΚΟΣ ΑΥΛΟΣ” (πιτάκια, κουλουράκια, βουτήματα, διάφορα αλμυρά, μελομακάρονα, κουραμπιέδιες )
34. Δεληωρίδης(λάχανα, μπρόκολα)
35. Στεργιανή Παπαχρόνη (0,500γρ κεριά )
36. 7ο Δημοτικό Σχολείο Ξάνθης (4 κιλά μανταρίνια,6 κιλά πορτοκάλια,14 λίτρα ηλιέλαιο,18,5 λίτρα γάλα μακράς διάρκειας,2 κιλά κουραμπιέδες,2 κιλά μελομακάρονα,25 κιλά ζάχαρη, 3 κιλά αλεύρι,14 τεμχ φρυγανιές, 5 κιλά ρύζι,3,5 κριθαράκι,9 κιλά όσπρια,12,4 κιλά μακαρόνια,1 κιλό αλάτι,1 κιλό φιδέ,4 τμχ τσάι, 2,4 κιλά καφέ,4 πακ. καραμέλες,0,200γρ ζελέ, 1 τσουρέκι,3,2 κιλά κουλουράκια, 1,5 κιλό μέλι,15 τμχ πτι μπερ,0,9 γρ μαρμελάδα,1 υγρό πιάτων,1 σκόνη πλυντηρίου)
37. Γιάννης Στεργίδης (1 γαλοπούλα,5 ζευγάρια υποδήματα)
38. Γυναικεία Ποδοσφαιρική Ομάδα “ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ” (65 ζευγάρια παντόφλες)
39. Αθανάσιος Κριτσίνης(130 τμχ διάφορες πιτούλες )
40. Σύνδεσμος Εργοληπτών Ηλεκτρολόγων Ξάνθης (5 κιλά καφέ)
41. Μαρία Αντωνιάδου (2 κιλά τυροπιτάκια, 1 κιλό μελομακάρονα)
42. Σωματείο Εργαζομένων ΡΟΔΟΠΗΣ (57 τμχ γιαουρτάκια, 60 τμχ γάλα)
43. Αφοί Ρούσσου Επιγραφές (επιγραφή για 2 ταμπελάκια)
44. Μαρία Παυλίδου (5 τμχ καφέ,1 κιλό ζάχαρη,12 τμχ χυμοί,50 τεμ μπανάνες
45. Δέσποινα Παπαδοπούλου (10 τεμ χειροποίητα σκουφάκια πλεκτά)
46. Βασίλης & Παναγιώτης Κασδαγλής (3 κιλά μελομακάρονα,1,5 κιλό κέϊκ στη μνήμη των αγαπημένων τους πατέρα Δημήτρη και παππού Ευάγγελο)
47. Αίθουσα ΕΙΡΗΝΗ (10 μερίδες φαγητού, κουλουράκια στη μνήμη Μαρίας Πεπονίδου )
48. Τούλα Αλεξιάδου (10 κιλά ζάχαρη,10 κιλά αλεύρι)
49. Αφροδίτη Αραμπατζή (0,6γρ σοκολατάκια)
50. Δ΄ΣΣ I/V ΤΑΞΥΠ(3 κιλά φακές,6 κιλά ζάχαρη,9 κιλά σάλτσα,12 λίτρα γάλα,9 κιλά μακαρόνια,15 κιλά αλεύρι,10 κιλά σιτάρι,6 κιλά ρύζι, 2 τεμ αραβοσιτέλαιο)
51. Σταυρούλα Πουρτσακίδου (1 ταψί μηλόπιτα,1 ταψί φανουρόπιτα, καφέ, εις μνήμη του πατρός της )
52. Παντελής Αβερόπουλος (15 κιλά λάδι)
53. Ζαχαροπλαστείο Παπαρασκευάς(75τμχ πάστες)
54. Ζαχαροπλαστείο ΑΝΘΕΩΝ (70 τμχ μελομακάρονα)
55. Ζαχαροπλαστείο ΓΛΥΚΟΠΩΛΕΙΟΝ (2 κιλά μελομακάρονα,1,6 κιλά κουραμπιέδες,2 κιλά κεράσματα)
56. Ιωάννης Ταβουλτσίδης (3 λίτρα βίκος cola,4,5 λίτρα βίκος λεμονάδα,9 λίτρα zero cola,10 λίτρα λευκός οίνος ξηρός,10 λίτρα οίνος ημίγλυκος)
57. Παναγιώτη Βασιλείου (52,60 κιλά κοτόπουλα, 3,2 κιλά συκωτάκια)
58. Σύλλογος Γονέων κ Κηδεμόνων 1ο Γυμνασίου Ξάνθης(0,5 γρ σιτάρι,6 κιλά κριθαράκι,5,5 κιλά ρύζι,1 κιλό ζάχαρη,2,5 κιλά μακαρόνια,2 κιλά σάλτσα, είδη υγιεινής
59. 1ο Δημοτικό Σχολείο Ξάνθης(1,5 κιλό μελομακάρονα)
60. Φωτεινή Καζαντζή (3 κιλά τυροσαλάτα,3 κιλά ταραμοσαλάτα,3 κιλά μελιτζανοσαλάτα)
61. 6ο παιδικός σταθμός (τυροπιτάκια, κουλουράκια)
62. ΟΙΝΟΙ ΣΓΟΥΡΙΔΗ (12 φιάλες κόκκινο κρασί)
63. Αθλητικός Όμιλος Βιστωνίδας (είδη τροφίμων)
64. Δημήτριος Γεωργαντάς (4 δοχεία χειροποίητο τυρί)
65. Νικόλαος Ψύρρας (5 κιλά μοσχαρίσιος κιμάς,30τμχ μπούτι κοτόπουλο)
66. Ελένη Κοζάρη (3 κιλά κιμάς,1 κιλό ζάχαρη, 0,5 γρ καφέ)
67. Αλεξάνδρα Στεφανίδου (1 κιλό ζάχαρη,1 κιλό αλεύρι,3τμχ ζυμαρικά)
68. Γεώργιος Χασάπης (16 λίτρα φυσικό χυμό ρόδι)
69. Σταματία Μάντζαρη (5 κιλά λάδι)
70. Discount(10 συσκευασίες χοιρινό κρέας στη μνήμη Κωνσταντίνου)
71. Οικογένεια Βασταρδέλη (1 κουτ. πατατόπιτες & σταφιδόψωμα)
72. Παναγιώτης Τσιάκος ( 5 κιλά γαλοπούλα, 1tv δωματίου με βάση)
73. Σπυριδόπουλος (50 κιλά ζάχαρη,10 κιλά κρεμμύδια )
74. Ειρήνη Παπούδη (2 κιλά κουραμπιέδες,0,6γρ καφέ)
75. Κατίνα Ρατκίδου (36 τεμ χυμοί,10 κιλά μπανάνες)
76. Δημήτριος Τσικούδης (15 κιλά λάδι)
77. Γιασάρ Ογλού Ρίζα (1 αναπηρικό καροτσάκι)
78. Γαρυφαλιά Τριανταφυλλίδου (105 τμχ πίτες)
79. Αντώνιος Χατζηκωνσταντίνος (2,5 κιλά μοσχαρίσιος κιμάς)
80. Βασιλική Κηπουρού (1 κιλό καφέ,1 κιλό κουλουράκια)
81. Ιωάννης Στεφανίδης (1,5 κιλό καφέ,2 κιλά κουλουράκια)
82. Θάλεια Παπαδοπούλου (26 κιλά μπούτι κοτόπουλο)
83. Χαράλαμπος Χρυσάφης (100τμχ διάφορες πίτες εις μνήμη Ελένης)
84. Βασίλειος Μυλωνάς (15 βιβλία του προς πώληση στο μπαζάρ του γηροκομείου)
85. Αθανάσιος Καλλίδης και φίλοι (γλυκίσματα)
86. Ζαχαροπλαστείο Νικολαίδη (2,460 κιλά κεράσματα)
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΤΟΥ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΥ
Καφούτης Γεώργιος, Μανουσαρίδης Νικόλαος, Ιγνατιάδης Ιορδάνης, Στάικος, Φαρμακείο Τζώτζορα, Ιωάννης Χαριτωνίδης, Σωματείο καφέ μπαρ κ κέντρων διασκέδασης, Ανταμπούφης Νικόλαος, ΚΑΠΗ Σελίνου, Κ. Καραπαναγιώτης Ευαγγελία Κοντερίδου, Συράκου Σταυρούλα, Μαυρίδου Αριστούλα, Ντούβας Φώτης, Αλεξίου Αγγελική.
Επίσης θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσους που με τις επισκέψεις-εκδηλώσεις και τα δώρα τους έδωσαν μεγάλη χαρά στους ηλικιωμένους μας:
1) Το κατάστημα και τους εργαζομένους του ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ ΞΑΝΘΗΣ
2) Την κ.Χαιροπούλου Όλγα για την υπέροχη αφήγηση παραμυθιών
3) Το 9Ο Νηπιαγωγείο Ξάνθης
4) Τους «ΠΑΡΑΜΥΘΟΘΡΑΚΕΣ» για την όμορφη απογευματινή αφήγηση παραμυθιών.
5) Τον Πολιτιστικό Σύλλογο « Θάμυρις»
6) Το ΜΑΣΤΕΡ ΚΕΚ για την περιποίηση χεριών των τροφίμων
7) Το Νηπιαγωγείο Ευμοίρου
8) Το 7Ο Δημοτικό σχολείο
9) Τη Γυναικεία Ποδοσφαιρική Ομάδα <<Βασίλισσα της Θράκης>>
10) Το ΚΑΠΗ Αβδήρων
11) Το Σωματείο Εργαζομένων Ροδόπης
12) Τη χορωδία του 10ΟΥ Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης
13) Το ΔΙΕΚ του Γενικού Νοσοκομείου Ξάνθης
14) Τη 4η ΤΑΞΥΠ
15) Το χορευτικό Σύλλογο Κρητών
16) Το 13ο Δημοτικό Σχολείο Ξάνθης
17) Το Τμήμα Νοσηλευτικής Ε.Ε.Σ.
18) Το 1ο Δημοτικό σχολείο
19) Τη χορωδία του 4ου Λυκείου Ξάνθης
20) Τον Αθλητικό Όμιλο Βιστωνίδα
21) Τον Σύλλογο Γυναικών Ξάνθης
22) Τον κ. Δημήτρη Πετρόπουλο για την όμορφη μουσική του και το τραγούδι του κατά τη διάρκεια του Χριστουγεννιάτικου γεύματος του Γηροκομείου.

Έκοψε την βασιλόπιτα της η ΕΑΑΣ Ξάνθης

Γράφει : ο Υπτγοςε.α. Γεώργιος Γεωργιάδης
Πρόεδρος ΤΣΠαραρτήματος ΕΑΑΣ Ξάνθης
Το Σάββατο, 26 Ιαν. 2019, τηρώντας το πατροπαράδοτο έθιμο πραγματοποιήθηκε στη ΛΑΦΞ η κοπή της βασιλόπιτας του Παραρτήματος ΕΑΑΣ Ξάνθης, με συμμετοχή 110 μελών μας και φίλων.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθεωρίου κκ. Παντελεήμων, ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Κωνσταντίνος Ζαγναφέρη,ο Δήμαρχος Ξάνθης κ. Χαράλαμπος Δημαρχόπουλος και ο Ταξίαρχος Γεώργιος- Αλέξανδρος Γκούσιος, ως εκπρόσωπος του Στρατηγού Διοικητή του Δ’Σ. Στρατού.
Ο Πρόεδρος του Παραρτήματος, αφού καλωσόρισε και ευχαρίστησε τους προσελθόντες, ευχήθηκε για το καλό του Νέου χρόνου και αναφέρθηκε στην επιλογή του πρώην Διοικητή του Δ’ΣΣ Αντιστρατήγου κ. Γεωργίου Καμπά στη θέση του Αρχηγού ΓΕΣ και του ευχήθηκε καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στα γεγονότα του 2019, που ήδη άρχισαν ή δρομολογήθηκαν σε Εθνικό επίπεδο και προγραμματίστηκαν από το Παράρτημα ΕΑΑΣ Ξάνθης.
Συγκεκριμένα ευχαρίστησε όσους από την Ξάνθη αλλά και από όλη την Ελλάδα συμμετείχαν στο Συλλαλητήριο στην Αθήνα στις 20 Ιαν.2019, για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην ‘’ προδοτική’’ Συμφωνία των Πρεσπών, όπως αυτή χαρακτηρίστηκε από την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, ενώ ταυτόχρονα καυτηρίασε την στάση των 153 Βουλευτές που ψήφισαν θετικά, συνηγορώντας έτσι στο ξεπούλημα της Ιστορίας, γλώσσας και του Πολιτισμού της Μακεδονίας μας.
Η εκδήλωση συνδυάστηκε, με τη βράβευση των 6 αριστούχων μαθητών Β’ και Γ΄ Λυκείου της περσινής χρονιάς. Τους εκφράστηκαν τα συγχαρητήρια όλων για την επιτυχία τους. Στη συνέχεια τους επιδόθηκε, από τους επισήμους και το Τοπικό Συμβούλιο, το ‘’Βραβείο Προόδου της ΕΑΑΣ’’, για τις άριστες επιδόσεις τους.
Τιμήθηκε επίσης με την επίδοση της τιμητικής πλακέτας της ΕΑΑΣ, το μέλοςτου Παραρτήματος, Ανχηςε.α. Βασίλειος Καραπάζογλου, για την ενεργό και διαρκή εθελοντική συμμετοχή του σε όλες τις δραστηριότητες και τις υποχρεώσεις του Παραρτήματος, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του.
Ο Πρόεδρος του Παραρτήματος αναφέρθηκε επιγραμματικά στις σημαντικές δραστηριότητες του 2019 και ειδικότερα στους Εκκλησιασμούς σε ι.ν.σταΠομακοχώρια και στις εκδρομές.
Οι τυχεροί της βραδιάς που ‘’έτυχαν τα φλουρί’’, ήταν:
• Ο ΑντιπεριφερειάρχηςΠΕ- Ξανθης, κ. Κωνσταντίνος Ζαγναφέρηςστη μεγάλη βασιλόπιτα, στον οποίο ευχόμαστε πάντα τύχη και επιτυχία στο έργο του.
• ΟΤχηςε.α.Χρήστος Κουκάκης,στα ατομικά βασιλοπιτάκια, με δώρο μια ασημένια εικόνα, προσφορά της κόρης του μέλους μας Διαμαντή Μπούκουρα.
• Ο Λοχαγόςε. α κ. Αριστείδης Κασαπίδης, σε κλήρωση που έγινε με δώρο ένα μοντέρνο γυναικείο κόσμημα (βραχιόλι).
Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, μετά την κοπή της Βασιλόπιτας, σχολίασε καταρχάς την επιλογή του Αντγου Καμπά Γεωργίου, στη θέση του Α/ΓΕΣ, ενώ στη συνέχεια απεύθυνε χαιρετισμό προς όλους και εξέφρασε τα συγχαρητήρια του στους αριστούχους μαθητές και τους γονείς τους, καθώς και στο Παράρτημακαι για το έργο του, όπως και τους άλλους αναδόχους..
Επακολούθησε, μουσικοχορευτική βραδιά, με μουσική και τραγούδια της Στρ. Μουσικής, στην οποία αποδείχτηκε η δεινότητα των μελών μας σε παραδοσιακούς Ελληνικούς/ξένους χορούς.Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με επιτυχία λίγο μετά τα μεσάνυχτα, αφού προηγουμένως τραγουδήσαμε όλοι μαζί με συγκίνηση, το στρατιωτικό άσμα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Ευχαριστούμε, το Δ’ Σ Στρατού, όπως και το προσωπικό της ΛΑΦΞ και της Στρ. Μουσικής, για τη συνδρομή τους στην επιτυχία της εκδήλωσης, όπως και το ΔΣ/ΕΑΑΣ για την υποστήριξη και την οικονομική ενίσχυση της δραστηριότητας.

Την Τρίτη συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο Τοπείρου

Η πρόσκληση και τα θέματα της συνεδρίασης:
Η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Τοπείρου, σας καλεί να συμμετέχετε στην έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την 29η Ιανουαρίου 2019, ημέρα Τρίτη και ώρα 14:00 μ.μ. στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου στο Εύλαλο (Δημαρχείο), με τα εξής θέματα ημερήσιας διάταξης:
1ο ΘΕΜΑ 1η Αναμόρφωση προϋπολογισμού οικ. έτους 2019. (Εισηγητής: Δήμαρχος)
2ο ΘΕΜΑ Έγκριση παραλαβής αντικειμένων συμβάσεων παροχής υπηρεσιών (Ν.4412/2016). (Εισηγήτρια: Έλλη Πάλλα)
Η συνεδρίαση κρίνεται ως έκτακτη λόγω πιεστικών, καταληκτικών προθεσμιών.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ.
ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΟΥ ΕΛΕΝΗ

Αποστομωτική απάντηση του Προέδρου της ΔΕΥΑΞ στον Μανώλη Φανουράκη

Αναλυτικά η απάντηση του Μαρίνου Σδρέβανου:
Είναι πραγματικά να απορεί κανείς με το ποιοί διεκδικούν την ψήφο των δημοτών στις εκλογές.
Είναι πραγματικά να απορείς με τη προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τις υποχρεώσεις τους στο Δήμο, την ελαφρότητα των επιχειρημάτων τους και την επιδερμική αντιμετώπιση των θεμάτων που απασχολούν την εσωτερική λειτουργία των υπηρεσιών του Δήμου και των Επιχειρήσεων του.
Το πιο λυπηρό όμως συμπέρασμα, είναι ότι γίνονται έρμαια και εργαλεία των εσφαλμένων "διαρροών" που διοχετεύονται από όργανα τους εντός των Υπηρεσιών του Δήμου και των Επιχειρήσεων του, που τους οδηγούν σε γκάφες ολκής και διασπορά ψευδών ειδήσεων.
Στο σημερινό δελτίο τύπου του Δημοτικού Συμβούλου κ. Φανουράκη Εμμανουήλ, τηλεγραφικά έχουμε να απαντήσουμε :
1. Άλλο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας και άλλο Κανονισμός Εργασίας της Επιχείρησης.
2. Ο ισχύων Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας πρέπει να εξελίσσεται και να προσαρμόζεται στην νομοθεσία (Ν.1069/80 όπως τροποποιήθηκε).
3. Ο νέος Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας προέκυψε κατόπιν διαβούλευσης με τους εργαζόμενους και ενσωμάτωσε όλες τις καταγεγραμμένες διαπιστώσεις από τις συστάσεως του μέχρι σήμερα, καθώς και τις νέες απαραίτητες νομοθετικές βελτιώσεις.
4. Ήρθε προς έγκριση στο Δ.Σ. της Επιχείρησης στην χθεσινή (25-01-2019) συνεδρίαση του, αλλά δεν λήφθηκε απόφαση, διότι λόγω αιφνίδιας και προσχεδιασμένης αποχώρησης του εκπροσώπου των εργαζομένων που συμμετέχει ως μέλος στο Δ.Σ., δεν υπήρξε απαρτία, με αποτέλεσμα να αναβληθεί η Συνεδρίαση και να μην ληφθεί απόφαση για κανένα από τα θέματα της ημερήσιας διάταξης.
5. Το παράλογο της υπόθεσης ήταν ότι ένα από τα θέματα της ημερήσιας διάταξης περιελάμβανε τη δέσμευση πιστώσεων από το προϋπολογισμό για την πληρωμή της μισθοδοσίας των εργαζομένων, το οποίο επίσης δεν συζητήθηκε.
6. Όλα όσα τρικυμιώδη αναφέρονται στο συγκεκριμένο δελτίο τύπου περί νόμιμης σύνθεσης του Δ.Σ, και επιτροπές και πορίσματα είναι ανάξια απαντήσεως και σχολιασμού γιατί είναι νομικά και ουσιαστικά, αβάσιμα.
7. Αναρωτιόμαστε και εμείς κ. Φανουράκη: Το δελτίο τύπου ήταν αποτέλεσμα παραπληροφόρησης ή εσκεμμένη ενέργεια διασποράς ψευδών ειδήσεων ;
Η Διοίκηση της ΔΕΥΑ Ξάνθης συνεχίζει το έργο της, με συνέπεια χωρίς να έχει ορίζοντα τις εκλογές, καθώς έχει επίγνωση του καθήκοντος της να φέρει σε πέρας το έργο που ανέλαβε στη θητεία της, έως την ημέρα που θα τερματίσει αυτήν. Το πότε και αν, θα το αποφασίσουν οι δημότες και όχι ο κ. Φανουράκης.
Θα του συστήναμε λίγο περισσότερη προσοχή και λίγη περισσότερη υπευθυνότητα. Πέρα από τους ψήφους και τον λαϊκισμό, υπάρχει και η ουσία, η σκληρή πραγματικότητα. Είμαστε στη διάθεση του, να τον ενημερώσουμε για όποιο ζήτημα ενδιαφέρεται, για να τον προστατέψουμε από παρόμοιες άσκοπες και ατελέσφορες ενέργειες που τον εκθέτουν.
Για την ΔΕΥΑ Ξάνθης
Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.
Μαρίνος Σδρέβανος

93 περίπου κιλά ακατέργαστης κάνναβης κατασχέθηκαν στο πλαίσιο οργανωμένης επιχείρησης του Τμήματος Ασφάλειας Καβάλας

Συνελήφθησαν 6 μέλη συμμορίας που δραστηριοποιούνταν στην εισαγωγή και διακίνηση ναρκωτικών
Στο πλαίσιο συντονισμένων δράσεων για την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, αστυνομικοί της Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών του Τμήματος Ασφάλειας Καβάλας πραγματοποίησαν οργανωμένη επιχείρηση, κατά τη διάρκεια της οποίας συνέλαβαν προχθές (25-1-2019), στου νομούς Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής, έξι (6) μέλη συμμορίας που δραστηριοποιούνταν στην εισαγωγή και διακίνηση ναρκωτικών.
Πρόκειται για τρεις αλλοδαπούς, ηλικίας 31, 31 και 52 ετών και τρεις ημεδαπούς, ηλικίας 35, 51 και 64 ετών, σε βάρος των οποίων σχηματίσθηκε δικογραφία για το αδίκημα της εγκληματικής οργάνωσης (συμμορία) και για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών.
Στην επιχείρηση σύλληψης των δραστών συνέδραμαν επίσης αστυνομικοί της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος της Διεύθυνσης Αστυνομίας Καβάλας και της Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών του Τμήματος Ασφάλειας Πολυγύρου Χαλκιδικής.
Αναλυτικότερα, προηγήθηκαν εμπεριστατωμένες έρευνες των αστυνομικών της Ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών του Τμήματος Ασφάλειας Καβάλας, από τις οποίες προέκυψε ότι οι έξι δράστες αποτελούν μέλη συμμορίας που δραστηριοποιείται στην εισαγωγή ναρκωτικών στην χώρα μας και την περαιτέρω διακίνηση τους στο εσωτερικό της.
Ειδικότερα, διακριβώθηκε ότι οι δύο δράστες, ηλικίας 31 και 52 ετών αναλάμβαναν την εισαγωγή των ναρκωτικών στην Ελλάδα, ενώ στη συνέχεια τα μετέφεραν στη Θεσσαλονίκη, όπου τα παρέδιδαν στα υπόλοιπα μέλη της σπείρας, τα οποία ήταν επιφορτισμένα με την αποθήκευση και περεταίρω διακίνηση τους, κατά περίπτωση.
Ακολούθησε οργανωμένη επιχείρηση, στο πλαίσιο της οποίας οι αστυνομικοί εντόπισαν στη Θεσσαλονίκη τους πέντε από τους δράστες, κατά τη διάρκεια συναλλαγής – παράδοσης ποσότητας ακατέργαστης κάνναβης, όπου και συνέλαβαν τους τρεις από αυτούς, ηλικίας 31, 52 και 51 ετών. Οι υπόλοιποι δύο, ηλικίας 64 και 35 ετών, αρχικά διέφυγαν με το όχημα τους, ενώ λίγο αργότερα συνελήφθησαν στην Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης – Μουδανιών.
Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο όχημα που επέβαιναν τα δύο μέλη της σπείρας, ηλικίας 31 και 52 ετών, βρέθηκαν 27 δέματα με ακατέργαστη κάνναβη, συνολικού βάρους 52.728 γραμμαρίων, ενώ στην κατοχή τους βρέθηκε το χρηματικό ποσό των 1.150 ευρώ, το οποίο είχαν παραλάβει κατά τη συναλλαγή από τον 35χρονο δράστη.
Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης εντοπίσθηκε διαμέρισμα στη Θεσσαλονίκη, το οποίο χρησιμοποιούσε η σπείρα ως χώρο απόκρυψης των ναρκωτικών, όπου συνελήφθη και ο δεύτερος 31χρονος. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο εσωτερικό του, βρέθηκαν 37 δέματα με ακατέργαστη κάνναβη, συνολικού βάρους 40.225 γραμμαρίων, μία ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας και 2.220 ευρώ.
Από την κατοχή των δραστών και τις έρευνες σε οχήματα και το διαμέρισμα, κατασχέθηκαν συνολικά:
• 64 δέματα με ακατέργαστη κάνναβη, συνολικού βάρους 92.953 γραμμαρίων
• 1 ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας
• το χρηματικό ποσό των 5.200 ευρώ
• κινητά τηλέφωνα
• κλειδιά οικίας
• χειρόγραφες σημειώσεις
Κατασχέθηκαν επίσης τρία (3) Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητα.
Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον αρμόδιο Εισαγγελέα, ενώ την προανάκριση για την υπόθεση ενήργησε το Τμήμα Ασφάλειας Καβάλας.

Αντίδραση Φανουράκη για τη έγκριση νέου οργανισμού εσωτερικής υπηρεσίας στη ΔΕΥΑΞ

Ολόκληρη η ανακοίνωση:
ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΝΕΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΕΥΑ ΞΑΝΘΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ (Πρίν την έναρξη της συνεδρίασης)ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΝΟΜΙΜΗ ΑΠΑΡΤΙΑ;
Στην συνεδρίαση της 25 Ιανουαρίου 2019 η προσπάθεια της Διοίκησης να προχωρήσει στην έγκριση νέου Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τους εργαζομένους.
Εύλογα λοιπόν ερωτάταιο κ. Πρόεδρος της ΔΕΥΑ Ξάνθης ,
1. Συστάθηκε επιτροπή με σκοπό την σύνταξη νέου Εσωτερικού Οργανισμού με Πρόεδρο μάλιστα τον ίδιο και μέλος εκπρόσωπο των εργαζομένων;
Συνεδρίασε ποτέ η επιτροπή αυτή και αν ναι ποιο είναι το πόρισμα της και παρουσιάσθηκε αυτό στη συνεδρίαση του Δ.Σ.
Αν όχι με ποιανού ευθύνη δεν λειτούργησε και πως ο κ. Πρόεδρος εισήγαγε το θέμα χωρίς να έχει το πόρισμα της επιτροπής;
Είναι δυνατό επιτροπή που συστήνει ο Πρόεδρος , συμμετέχει σε αυτήν ή να μην συνεδριάζει ποτέ ή να εισάγεται το θέμαχωρίς να λαμβάνεται υπόψη το πόρισμα της;
2. Για την εισαγωγή του θέματος στη ημερησία διάταξη λήφθηκε υπόψη η νομοθεσία που διέπει τις ΔΕΥΑ, σύμφωνα με την οποίαν ο Εσωτερικός Κανονισμός δεν μπορεί να περιλαμβάνει τον κανονισμό λειτουργίας της επιχείρησης ο οποίος αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο και για τονοποίοαπαιτείται έγκριση από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας;
Άγνοια νόμου ή εσκεμμένη ενέργεια;
3. Υπάρχει εξήγηση για την σπουδή της Διοίκησης να αλλάξει τον Εσωτερικό Οργανισμό της ΔΕΥΑ παραμονή εκλογών όταν μάλιστα είναι κοινός τόπος ότι θα αποτελεί σε λίγους μήνες μια κακιά ανάμνηση;
4. Είναι νόμιμη η σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑ Ξάνθης μετά την ακύρωση της αριθμ. 218/2018 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου από την Α[αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης (αριθμός απόφασης 8725/28 Αυγούστου 2018);
Για την ‘’ΚΟΙΝΩΝΊΑ ΔΗΜΟΤΏΝ’’
Φανουράκης Ι. Εμμανουήλ

Τα αστυνομικά νέα της ημέρας στην ΑΜΘ

Εξιχνιάστηκε υπόθεση απάτης μέσω διαδικτύου
Σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος 18χρονου ημεδαπού, ο οποίος προέβη σε ηλεκτρονικές αγορές προϊόντων, με τη χρήση υποκλαπέντων στοιχείων πιστωτικής κάρτας
Ο δράστης πραγματοποίησε 7 συναλλαγές μέσω διαδικτύου, αγοράζοντας διάφορα προϊόντα συνολικής αξίας 2.660 ευρώ περίπου
Εξιχνιάστηκε ύστερα από τις έρευνες των αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Αλεξανδρούπολης, υπόθεση απάτης μέσω διαδικτύου σε βάρος 51χρονου ημεδαπού. Σχηματίσθηκε δικογραφία σε βάρος 18χρονου ημεδαπού.
Ειδικότερα, προηγήθηκε καταγγελία του 51χρονου, σύμφωνα με την οποία, κατά το χρονικό διάστημα από 20 έως 22-11-2018 , άγνωστος δράστης, χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της πιστωτικής του κάρτας, πραγματοποίησε ηλεκτρονικές αγορές.
Από την εμπεριστατωμένη αστυνομική έρευνα που ακολούθησε, εξακριβώθηκε ότι ο 18χρονος, έχοντας υποκλέψει τα στοιχεία της πιστωτικής κάρτας του 51χρονου, πραγματοποίησε 7 αγορές προϊόντων μέσω διαδικτύου, η αξία των οποίων ανέρχεται περίπου στα 2.660 ευρώ.
Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην οικία του 18χρονου, βρέθηκε και κατασχέθηκε το μεγαλύτερο μέρος των προϊόντων που αγόρασε ο δράστης.
Η δικογραφία που σχηματίσθηκε θα υποβληθεί στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αλεξανδρούπολης, ενώ την προανάκριση ενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Αλεξανδρούπολης.
Με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό η Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης , συμβουλεύει - συνιστά στους πολίτες τα εξής :
Πως μπορώ να πραγματοποιώ οικονομικές συναλλαγές μέσω διαδικτύου με ασφάλεια.
Αποφεύγετε να πραγματοποιείτε οικονομικές συναλλαγές μέσω διαδικτύου από Internet café, δημόσιες βιβλιοθήκες και άλλους χώρους στους οποίους πολλοί χρήστες έχουν πρόσβαση στους ίδιους υπολογιστές. Προτιμήστε τον προσωπικό σας υπολογιστή ή κάποιον για τον οποίο είστε βέβαιοι για το επίπεδο ασφάλειας.
Επικοινωνήστε με την τράπεζά σας αν νομίζετε ότι κάποιος γνωρίζει τον κωδικό σας πρόσβασης στην υπηρεσία Internet banking.
Απενεργοποιήστε τη λειτουργία «Αυτόματης Καταχώρησης» του browser που χρησιμοποιείτε. Η λειτουργία αυτή αποθηκεύει τους κωδικούς σας στον υπολογιστή, γεγονός που τους καθιστά έκθετους.
Κάνετε αγορές μόνο από γνωστές εταιρείες που σας παρέχουν εγγυήσεις ασφάλειας. Αν κάνετε συχνά αγορές από το διαδίκτυο, χρησιμοποιείτε μια κάρτα, αποκλειστικά για αυτή τη χρήση. Έτσι, αν πέσετε θύμα απάτης δεν θα χρειαστεί να ακυρώσετε όλες τις κάρτες σας.
Ως προς τους κωδικούς πρόσβασης που χρησιμοποιείτε στις διαδικτυακές σας συναλλαγές:
• Αλλάζετε συχνά τους κωδικούς και πάντα στην περίπτωση που υποψιάζεστε ότι έχουν εκτεθεί.
• Αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε ως κωδικό πρόσβασης την ημερομηνία γέννησης, τον αριθμό τηλεφώνου ή άλλα προσωπικά σας στοιχεία που μπορεί να βρεθούν και από άλλα έγγραφα.
• Αποφεύγετε να έχετε τον προσωπικό σας κωδικό πρόσβασης μέσα σε πορτοφόλια, τσάντες ή ατζέντες. Σε περίπτωση απώλειας ή κλοπής τους θα διευκολύνετε πολύ τους δράστες.
• Αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε τους ίδιους κωδικούς πρόσβασης σε περισσότερες από μια ιστοσελίδα, κάρτα κλπ.
• Μην δίνετε τον κωδικό πρόσβασης σας σε οποιονδήποτε και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις. Εάν κάποιος, για παράδειγμα επικαλεστεί ότι τηλεφωνεί από την τράπεζα και ζητήσει τον αριθμό πρόσβασης για επαλήθευση, μην τον δώσετε. Οι Τράπεζες δεν ακολουθούν αυτή την πρακτική. Εάν έχετε αναγνώριση κλήσης, καταγράψτε τον αριθμό που αναγράφηκε στην τηλεφωνική σας συσκευή και ενημερώστε αμέσως την Αστυνομία.
Φροντίστε να διατηρείτε σε υψηλό επίπεδο την ασφάλεια του υπολογιστή σας και ειδικότερα :
• Φροντίστε να λαμβάνετε τακτικά τις ενημερωμένες εκδόσεις των προγραμμάτων που χρησιμοποιείτε και κυρίως τις «επιδιορθώσεις ασφαλείας». Πρόκειται για προγράμματα που εκδίδουν οι εταιρείες από τις οποίες έχετε αγοράσει το λογισμικό που χρησιμοποιείτε και καλύπτουν τυχόν κενά ασφαλείας που διαπιστώθηκαν μετά την έκδοσή του.
• Εγκαταστήστε ένα πρόγραμμα προστασίας από ιούς (antivirus) και ένα δίχτυ προστασίας (firewall), και φροντίστε να λαμβάνετε τακτικά τις ενημερωμένες εκδόσεις τους. Το δίχτυ προστασίας σας προφυλάσσει σε μεγάλο βαθμό από τις πιθανές «εισβολές» που θα δεχτείτε κατά τις περιηγήσεις σας στο διαδίκτυο.
• Προστατέψτε τον υπολογιστή σας με κωδικό πρόσβασης προκειμένου να αποτρέψετε την πρόσβαση σε αυτόν μη εξουσιοδοτημένων χρηστών.
Αν είστε χρήστες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail):
• Μην ανοίγετε ηλεκτρονικά μηνύματα (e-mails) για την προέλευση ή τον αποστολέα των οποίων δεν είστε βέβαιοι. Ιδιαίτερα επικίνδυνα είναι τα ηλεκτρονικά μηνύματα άγνωστης προέλευσης που περιέχουν συνημμένα αρχεία με κατάληξη .exe, .pif, ή .vbs. Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ορισμένοι ιοί στέλνουν αντίγραφά τους σε όλες τις επαφές που υπάρχουν στο βιβλίο διευθύνσεων του υπολογιστή ή του e - mail client που χρησιμοποιείτε. Αυτό σημαίνει ότι το ηλεκτρονικό μήνυμα μπορεί να φαίνεται ότι έχει σταλεί από κάποιον γνωστό σας.
• Μην απαντάτε σε ηλεκτρονικά μηνύματα μέσω των οποίων ζητούνται προσωπικά σας στοιχεία. Επίσης, μην στέλνετε ποτέ προσωπικά σας στοιχεία ή στοιχεία των συναλλαγών σας μέσω μίας κοινής διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (webmail). Είναι εύκολη η υποκλοπή των στοιχείων από τρίτα, μη εξουσιοδοτημένα άτομα.
Να ενημερώνεστε για τους λογαριασμούς σας και να φροντίζετε για την ασφάλεια των προσωπικών σας στοιχείων και εγγράφων. Ειδικότερα :
• Ελέγχετε τακτικά τους τραπεζικούς σας λογαριασμούς και τους λογαριασμούς των πιστωτικών καρτών σας για οποιαδήποτε ασυνήθιστη συναλλαγή ή ανάληψη και ειδοποιήστε αμέσως την τράπεζα σε περίπτωση που διαπιστώσετε οποιαδήποτε διαφορά.
• Φροντίστε να καταστρέφετε όσα έγγραφα δεν σας χρειάζονται πλέον, όπως οι πιστωτικές και τραπεζικές κάρτες που ακυρώνετε, τα αντίγραφα των λογαριασμών σας ακόμα και τις αποδείξεις που λαμβάνετε από τα Α.Τ.Μ

Εξιχνιάστηκε διάρρηξη καταστήματος στην Αλεξανδρούπολη
Σχηματίσθηκε δικογραφία σε βάρος 3 ημεδαπών για κλοπή
Εξιχνιάστηκε ύστερα από κατάλληλη αξιοποίηση στοιχείων και έρευνες των αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Αλεξανδρούπολης, διάρρηξη καταστήματος στην Αλεξανδρούπολη, που διαπράχθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 21-1-2019.
Ταυτοποιήθηκαν ως δράστες τρεις (3) ημεδαποί, ηλικίας 21, 20 και 15 ετών, σε βάρος των οποίων σχηματίσθηκε δικογραφία για κλοπή.
Ειδικότερα, όπως προέκυψε, οι τρεις δράστες, ενεργώντας από κοινού, διέρρηξαν κατάστημα στην πόλη της Αλεξανδρούπολης και αφαίρεσαν από το εσωτερικό του δέκα (10) κινητά τηλέφωνα.
Στο πλαίσιο των ερευνών που πραγματοποίησαν οι παραπάνω αστυνομικοί, με τη συνδρομή αστυνομικών του Τμήματος Ασφάλειας Κομοτηνής, βρέθηκαν έξι (6) από τα αφαιρεθέντα κινητά τηλέφωνα, τα οποία κατασχέθηκαν προκειμένου να αποδοθούν στο δικαιούχο τους.
Η δικογραφία που σχηματίσθηκε θα υποβληθεί στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αλεξανδρούπολης, ενώ την προανάκριση ενήργησε η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Αλεξανδρούπολης.

Η παιδική παράσταση " Η ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ" το Σάββατο στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Ξάνθης

Η Παιδική Παράσταση Του Χειμώνα
Η ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ
Charles Perrault
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΗΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΞΑΝΘΗΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ώρες 17.15 & 19.15
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ – ΒΙΒΛ/ΛΕΙΟ ΠΥΡΓΕΛΗ τηλ - 25410 72363
Προπώληση 8€ - Ταμείο 10€ - INFO – 6974797109
VIVA.GR
Πιστό στο ραντεβού του το Μικρό Θέατρο Λάρισας έπειτα από την τεράστια επιτυχία που σημείωσε το καλοκαίρι με τον Λύκο & τα 7 Κατσικάκια & την 1η σεζόν του φετινού χειμώνα με τον Μάγο του Οζ & Την Χιονάτη με τους 7 Νάνους σε όλη την Ελλάδα, συνεχίζει την παράδοση που δημιούργησε από το 2009 ,πλησιάζοντας αισίως τα 10 χρόνια παρουσίας με τις ποιοτικές παιδικές παραγωγές του. Παρουσιάζει για 9ο συνεχές χειμώνα στην πόλη μας & ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ το φανταστικό παραμύθι που όλα τα παιδιά γνωρίζουν.
Η ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ Charles Perrault
Λίγα λόγια για το έργο…
Το Μικρό Θέατρο Λάρισας παρουσιάζει την ιστορία της Σταχτοπούτας. Το κλασικό παραμύθι του charles Perrault που με μοναδικό τρόπο καταφέρνει να συνδυάσει την ευτυχία με την λύπη και την αλήθεια με την μαγεία.
Η Σταχτοπούτα περνάει πολύ δύσκολες ημέρες κοντά στην μητριά και τις αδελφές της. Μια πρόσκληση από το παλάτι για τον ετήσιο χορό και σε συνδυασμό με την άρνηση της μητριάς της να παρευρεθεί, η Σταχτοπούτα γίνεται η αφορμή να εμφανιστεί η Νεραϊδονονά. Η Σταχτοπούτα θα πάει στον χορό και με την βοήθεια της Νεραϊδονονάς θα βρει την ευτυχία, την ηρεμία... Κι έναν υπέροχο Πρίγκηπα! Η Συνέχεια επί Σκηνής!!!
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Παίζουν και χορεύουν οι ηθοποιοί:
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ ,ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΤΟΚΑΤΛΙΔΗ, ΑΝΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ , ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΑΝΙΗΛ , ΜΑΙΡΑ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ,ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΔΗ-ΨΑΡΑΚΟΥ
Κείμενο - Σκηνοθεσία : ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΗΣ Σκηνογραφία : ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΑΛΦΙΕΡΗ
Κοστούμια : ΤΕΤΑ ΒΑΣΙΛΑΤΟΥ Σχεδιασμός Φωτισμών : ΝΙΚΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Γραφιστικά : ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ Ειδικές Κατασκευές : ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΑΛΦΙΕΡΗ
Δημόσιες Σχέσεις : ΜIKRO THEATRO Μουσική Επιμέλεια : ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΣ
Ζωγραφική : ΜΙΝΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Παραγωγή : ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΑΡΙΣΑΣ
Διάρκεια : 80 λεπτά (με ένα Διάλειμμα 10 λεπτών) Κρατήσεις - Πληροφορίες: 6974797109
Προπώληση: 8€ Ταμείο Θεάτρου: 10 € Το έργο απευθύνεται σε παιδιά κάθε ηλικίας

Τα σημερινά νέα της ΝΔ

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Σήμερα είναι μία δύσκολη, μια στενάχωρη μέρα για την Ελλάδα. Η κυβέρνηση με μία ευκαιριακή πλειοψηφία ψήφισε την επιζήμια συμφωνία των Πρεσπών.
H κύρωσή της σημαίνει την επίσημη αναγνώριση “μακεδονικής” γλώσσας και ταυτότητας στους κατοίκους των Σκοπίων για πρώτη φορά από Ελληνική κυβέρνηση.
Εγκαταλείπεται έτσι μια εθνική γραμμή δεκαετιών. Ο κ. Τσίπρας είπε ''ναι'' εκεί που όλοι οι προκάτοχοι του είπαν ''όχι''. Τους λόγους τους γνωρίζει μόνο ο ίδιος.
Κι αυτό μπορεί να γίνει αρχή νέων δεινών. Δυστυχώς, τα κομματικά παζάρια και ο κυνισμός του ΣΥΡΙΖΑ επικράτησαν του εθνικού συμφέροντος.
Πριν από 4 χρόνια ακριβώς, ο κ. Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές εξαπατώντας τους πολίτες. Για να μας πάει τελικά πολλά χρόνια πίσω κάνοντας χειρότερη τη ζωή των Ελλήνων και ειδικά των πιο αδύναμων. Τώρα, ολοκληρώνει το καταστροφικό του πέρασμα και με μία εθνική υποχώρηση.
Πιστή στη λαϊκή εντολή, η Νέα Δημοκρατία έδωσε τη μεγάλη μάχη. Ανέδειξε την αλήθεια για το εθνικό θέμα, αλλά και το πραγματικό πρόσωπο κάθε κόμματος και κάθε βουλευτή.
Προσωπικά, μίλησα με ειλικρίνεια για τις μεγάλες δυσκολίες που έρχονται από την εφαρμογή της συμφωνίας.
Δεσμεύτηκα, όμως, και ότι θα μείνω σταθερός στο εθνικό καθήκον: Το δικαίωμα της Ελλάδας για βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται να το απεμπολήσω.
Θα αγωνιστώ με όλες μου τις δυνάμεις για να αμβλύνω τις αρνητικές συνέπειες που είναι βέβαιο ότι θα προκύψουν από μια προβληματική συμφωνία.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:
«Ο -κατά τον κ. Τσίπρα- αναντικατάστατος κ. Καμμένος, από το βήμα της βουλής, προέβη χθες σε μια σοβαρότατη καταγγελία που επιβεβαιώνει την προσπάθεια χειραγώγησης της Δικαιοσύνης απευθείας από το Μαξίμου, όπως καταγγέλλει εδώ και χρόνια η Ν.Δ.
Μιλώντας για “κυρίες συμβούλους του κ. Τσίπρα που λένε στους δικαστές «άστο αυτό για παρακάτω»”, φωτογράφισε ευθέως την κ. Βασιλική Θάνου υπονοώντας ότι μεθοδεύει τις δικαστικές υποθέσεις, σύμφωνα με τις επιθυμίες του πρωθυπουργού.
Η σοβαρότατη αυτή καταγγελία χρήζει άμεσης εισαγγελικής παρέμβασης. Ο κ. Τσίπρας που βρίσκεται στη βουλή δεν μπορεί ούτε να παριστάνει ότι δεν άκουσε, ούτε να σιωπά. Καλείται άμεσα να εξηγήσει τι εννοούσε ο κ. Καμμένος, όπως και ο μέχρι πρότινος συνεταίρος του να πει όλα όσα γνωρίζει και για τις ύποπτες παραιτήσεις εισαγγελέων τις οποίες επίσης κατήγγειλε».